ห้องนั้นที่ฉันไม่ได้เลือก
หลายๆคนคงเคยกังวลเกี่ยวกับการเลือกหอพักใช่ไหมล่ะ
 (โดยเฉพาะเด็กปีหนึ่งอย่างฉัน)
ฉันมาเรียนที่นี่คนเดียวค่ะ ดังนั้นแน่นอนว่าการเลือกหอของฉันคือการ "สุ่ม"
แต่ฉันก็สุ่มอย่างคนมีหลักการนะ ดูจากตำแหน่งที่ตั้งของหอ 
ความสะดวกในการไปร้านค้าระยะทางของการเดินไปขึ้นรถเมย์ 
จากข้อมูลทั้งหมดที่ฉันได้ประมวลมาสรุปว่า
ฉันจะต้องอยู่หอที่สามชั้นสองค่ะ ถ้่าฉันได้อยู่ที่นี้แน่นอนว่า
มันจะทำให้ชีวิตของฉันง่ายขึ้นไปอีกขั้น
ไม่มีอะไรจะง่ายไปกว่านี้อีกแล้ว แต่มันมีสิ่งนึงนะที่ทำได้ยากนะ
 " นั่น ก็ คือ " (การกดจองหอเนี่ย) 
เพราะถ้าสัญญาณอินเตอร์เน็ตองคุณช้า 
ต่อให้คุณกดจองห้องที่คุณต้องการไปเรียบร้อยแล้ว 
แต่ถ้ามีคนที่สัญญาณอิเตอร์เน็ตดีกว่าคุณ แรงกว่าคุณ เร็วกว่าคุณ 
แต้มบุญมากกว่าคุณ แน่นอนว่าเขาจะได้นอนห้องนั้นแทนคุณค่ะ (TT)
เดี๋ยวแต่ช้าก่อนอุปสรรคที่แท้จริงของฉันมันไม่ได้อยู่ตรงนี้ค่ะ 
เพราะฉันสามารถกดจองห้องได้ตั้งแต่ครั้งแรก (หึ อีซี่มากๆ) 
ส่วนเลขห้องก็ไม่อะไรมากเลยค่ะแค่เลือกตามเลขหวย
ที่เคยซื้อมาแล้วถูกรางวัล (อีซี่สุดๆ) 
การย้ายเข้าหอวันแรกมันคงไม่มีปัญหาอะไร 
"ถ้าคนในห้องนั้นเขาไม่ได้เป็นทอมกันหมด" (ฟิ้ว)
กรรมเวรอะไรของฉันหรอที่ได้มาอยู่ห้องๆนี้ (TT)
ฉันไม่ได้รังเกียจคนที่เป็นทอมนะแค่ฉันรู้สึกผิดต่างหากล่ะ
ที่มาแย่งที่นอนเพื่อนของเขา มาทำให้เพื่อนเขาไม่ได้นอนด้วยกัน 
อ่ะเล่าให้ฟังก่อนละกัน คือแบบนี้ค่ะพวกเขามากันสี่คน
และตั้งใจจะมาอยู่ห้องเดียวกันพอจะนึกภาพออกใช่ไหมคะ
แต่หัวใจเจ้ากรรมฉันดันกดเข้ามาจองห้องนี้ซะก่อน
(หรือสัญญาณอินเตอร์เน็ตของเขามันหน่อมแน้มเองวะ) 
ด้วยความรู้สึกผิดของฉัน ฉันจึงยอมแลกห้องกับเพื่อนทอมคนนั้น
ซึ่งห้องใหม่ที่ฉันได้น่ะหรอ "หึ" ( มัน อยู่ ชั้น สี่ ) ไม่อีซี่แล้ว...
ไหนจะต้องเดินขั้นบันไดสูงๆ เดินลงมาซักผ้าที่ชั้นหนึ่ง
เดินลงมาซื้อข้าว เดินขึ้นๆลงๆอยู่แบบนั้น ไม่นะไม่ No No No
แต่ในความโชคร้าย ก็มีความเกือบจะโชคดีเหลืออยู่นะ
เมื่อมีผู้หญิงคนหนึ่งมาขอแลกห้องกับฉัน
เธอบอกกับฉันว่าเพื่อนของเธอพักอยู่ห้องนี้เธอขอให้ฉัน
แลกห้องกับเธอได้ไหม (ฉันก็มาตัวคนเดียวด้วยสิ)
ถ้าฉันไม่ยอมแลกห้องกับเธอฉันจะเป็นคนที่ทำให้
เพื่อนเขาไม่ได้เจอกันหรือเปล่านะ
สุดท้ายฉันจึงได้ตอบตกลงยอมแลกห้องไปค่ะ
ห้องที่ฉันได้มามันอยู่ชั้นหนึ่งค่ะ อาจจะมืดไปหน่อย
(แต่ก็ดีกว่าเดินขึ้นลงบันไดชั้นสี่ล่ะวะ) 
โอเคฉันทำใจเรียบร้อยแล้วล่ะว่าฉันจะมาอยู่ที่ชั้นหนึ่ง
คิดในแง่ดีมันก็ใกล้ห้องซักผ้าดีนะ มีห้องว่างๆให้อ่านหนังสือด้วย
ยังชื่นชมห้องใหม่ได้ไม่เท่าไหร่ มันก็มีสิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้น
"เธอเราขออยู่ห้องนี้ได้ไหมพอดีว่าเพื่อนสนิทเราอยู่ห้องนี้น่ะ"
Really อะไรมันจะอะไรได้ขนาดนี้เนี่ยชีวิตฉัน
ทุกคนมีเพื่อนกันหมด แล้วฉันล่ะ คืนนี้ฉันจะนอนที่ไหน
ฉันรู้สึกเหนื่อยนะ แต่ฉันมันเป็นคนสวยที่จิตใจดีไง (หรอ...)
ฉันยอมแรกห้องอีกรอบค่ะ OH MY GOD !!! 
คราวนี้ฉันได้มาอยู่ชั้นสองค่ะ (เย้...และเราก็หากันจนเจอ) ><
แต่คนละห้องกันกับครั้งแรกนะ ฉันดีใจที่สุดท้ายก็ได้มาอยู่ที่นี่
ฉันตัดสินใจว่าจะไม่ยอมให้ใครมาขอแลกห้องอีกแล้ว
(อันที่จริงมันก็มีคนมาขอแลกอีกอะนะ)
ช่างเถอะครั้งนี้ฉันจะไม่แลกห้องกับใครอีกแล้วฉันจะนอนที่นี่
ถึงแม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเลยว่าจะได้เจอกับรูทเมทแบบไหนก็เถอะ
มาถึงขั้นนี้แล้วมันคงไม่มีอะไรที่ฉันจะต้องกังวลแล้วแหละ 
และตอนจบฉันจะได้พบกับรูทเมทแบบไหน อย่าลืมตามอ่านตอน 2 นะคะ 














SHARE
Writer
Eewarnap
พี่เหลือง
ติดตามเรื่องราวการดำเนินชีวิตในแต่ละวันของฉัน

Comments