สาปรัก นาง สิงห์ บทที่15
ช่วงเวลา 
วันรุ่งขึ้น ณ ร้านของ ริศ
ฟ้าได้มาร้านของริศตั้งแต่เช้า เข้ามานั่งรอหวังที่จะได้เจอลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง
แล้วรินก็เดินเข้ามาในร้านเห็นชายผมแดงนั่งอยู่ รินรู้ทันทีว่าที่นั่งอยู่ตรงนั้นคือพญาครุฑ รินได้แต่คาดเดาว่าเขาลงมาทำอะไรที่โลกมนุษย์นี้
รินเดินเข้าไปเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามา ทำให้ฟ้าหันไปมองว่าใครกำลังเดินเข้ามา
ทั้งสองสบตากันเล็กน้อย ก่อนจะโค้งศรีศระทักทายกัน
น้ำที่กำลังเดินร่าเริงอยู่ข้างนอกนั้น เดินตรงเข้ามายังร้านแต่สีผมของคนสองคนทำให้สะดุดตาเสียก่อน

“ผมสีแดงนั้น!!”

“ชิ!แถม ใยสิงห์นั้นอีก!!”

น้ำยืนบ่นพรึมพรำอยู่สักพัก เพราะวันนี้คงเป็นวันที่ไม่ได้ดั่งใจของน้ำ
น้ำหยิบหมวกใบใหญ่และแว่นตาดำขึ้นมาสวมใส่

“ดีนะ ที่ฉันระแวงเตรียมตัวไว้หมดแล้ว”

น้ำเดินเข้าร้านด้วยความมั่นใจว่า จะไม่ถูกจับได้อย่างแน่นอน เธอเดินเข้าไปนั่งโต๊ะที่อยู่ห่างจากทั้งสองคนนั้นมากที่สุด น้ำนั่งลงได้ยินเสียงบทสนทนาของทั้งสอง

“ไม่นานมานี้ ตั้งแต่ฉันมาแถวนี้ก็มีเรื่องแปลกเกิดขึ้นตลอด”

“หนึ่งในเรื่องแปลก คงเป็นเรื่องที่เจ้าเจอคนคนหนึ่งด้วยสินะ”

“แต่มันยังถึงเวลาหรอกนะ”

ริศที่กำลังทำกิจวัตของตัวเองคือการเตรียมร้านในทุกๆเช้า ได้เดินเข้ามาก็พบกับทั้งสองคน

“สวัสดีทั้งสองคนนะครับ คุณฟ้า คุณริน”

ฟ้า และ ริน ทักทายตอบ แต่น้ำที่นั่งอยู่อีกโต๊ะนั้น เมื่อเห็นริศเดินออกมาก็ยิ้มออกมาทันทีราวกับได้พบคนรัก แต่ก็ต้องหงุดหงิดเมื่อเห็นทั้งฟ้า และ ริน นั้งอยู่ด้วย
รินหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมายื่นให้ริศ

“ริศ รินขอเบอร์ติดต่อริศไว้หน่อยสิ”

ฟ้าที่นั่งอยู่ข้างๆถึงกับตกใจเล็กน้อย

“วู้วว..รุกแรงจังนะ”

รินยังคงนั่งสีหน้านิ่งๆท้าวคางยิ้มมุมปาก ยื่นโทรศัพท์ให้ริศ ริศรับไว้โดยไม่พูดอะไร
และให้เบอร์ติดต่อไป น้ำที่นั่งอยู่อีกโต๊ะเห็นเช่นนั้นหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมากัดเอาไว้อย่างกับในละคร ที่ตัวร้ายเห็น นางเอกพระเอกอยู่ด้วยกัน

“ฉันจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆเลย!!”

ฟ้ารับรู้ถึงจิตสังหารของใครบางคนได้ จึงหันไปมอง น้ำจึงรีบทำตัวปกติหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านปิดหน้าแบบเนียนๆ
รินก็ได้พูดขึ้นมาว่า

“ฉันจะเดินทางไกลแล้วละ ถ้าเจออะดีๆเข้าจะส่งข้อความมาหาริศนะ”

“อ่อ คุณฟ้าคะ ฝากจัดการที่นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยนะคะ”

น้ำที่ได้ยินอยู่ก็พุ่งพรวดขึ้นมา

“นี่!! รู้อยู่แล้วหรอ!!!!!”

ทั้งสามคนที่อยู่หน้าเคาท์เตอร์ พยักกหน้านิ่งๆ

“อือ/อืม/ออ”

พอพูดเสร็จ รินก็เดินออกจากร้านโบกมือลาและยิ้มให้ริศ ก่อนที่จะขึ้นรถส่วนตัวไป
ฟ้าที่เห็นรถขับออกไปจนพ้นสายตาแล้ว ก็ลุกขึ้นเดินไปที่น้ำ

“เอาละ! ช่วงเวลาแบบนี้ คง เป็น ช่วง ที่เธอไม่ชอบใจที่สุดเลยละนะ”

“ใยยยยยยน้ำ!!!”

ฟ้าเขกหัวน้ำจนโนเป็นลูกมะกูด พามาขอโทษกับริศ

“ขอโทษที่ทำให้วุ่นวายด้วยนะครับ”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ อันที่จริงผมก้รู้ว่าพวกคุณไม่ใช่มนุษย์สะด้วยซ้ำ”

น้ำที่ฟังก็ได้ตกใจขึ้นมา

“หะ! รู้ด้วยหรอ...ได้ยังไงกัน”

ริศได้แต่ยิ้มหัวเราะ

....

SHARE
Written in this book
หิมพานต์ : สาปรัก นาง สิงห์
โปรเจคนิยาย ที่ผู้เขียนอยากลองสักครั้ง เพื่อรับรู้ถึงความล้มเหลวในการเขียนครั้งแรกในชีวิต
Writer
peemm
writer
เป็นคนที่ชอบเขียนนผิดเยอะ

Comments