บทสุดท้ายที่จะเเต่งให้เธอ
ภาวนา มันเป็นเรื่องปกติของชีวิตเเหละครับ 
ผมเชื่อนะ ใครๆต่างก็ต้องเคยภาวนา 
ต่างก็ต้องเคยขอพร 


เเต่ผมว่า ภาวนา กับ ขอพร
มันต่างกัน 
ตอนเเรกผมก็ว่ามันคล้ายๆกันเเหละ 
เเต่มันต่างกันตรงไหนรู้มั้ย 


ขอพร ส่วนใหญ่มันก็เกิดขึ้นจากความสุข 
ความสุขที่บางทีตัวเราเองก็อยากจะเเบ่งปันให้กับคนอื่น 
หรือความสุขที่เราต้องการเข้ามาในชีวิต 
เราก็มักจะใช้การขอพร



เเต่การภาวนานี่ดิ 
ผมเชื่อมาตลอดนะว่าการภาวนา
มันคือสิ่งทีผมรู้สึกมันก็มีความสุข
เป็นความสุขที่เคยเสียไปเเล้วเเล้วก็ขอให้เค้าไปได้ดี




พูดเป็นนัยๆ ผมก็หมายถึงเธอนั่นเเหละ
จริงๆก็หมายถึงทุกคนที่เคยเดินเข้ามา
เเล้วก็ผ่านออกไป


ซึ่งผมภาวนาตลอดทุกครั้งที่เดินจากกัน 
คือขอให้เค้าเจอคนที่ดีกว่าคนเเบบผม 
ซึ่งมันก็เยอะเเยะจะตาย


เเต่เพียงเเค่ขอ .. เเค่ภาวนา ..
ให้เธอเจอคนที่ดีขึ้น
ซึ่งตอนนี้อาจจะมีไปเเล้ว ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ดี



: ยังรอได้มั้ย เรายังรอเธอได้มั้ย 
: ไม่อยากรั้งเธอไว้เเล้ว อยากให้เธอเจอคนที่ดี




เเต่เธอเป็นคนนึงนะที่ทำให้ผมได้รู้ว่า 
ถ้าสักวันนึงเราสองคนไม่ได้มีใคร 
เเล้วกลับมาเจอกัน 
ความรู้สึกมันยังเหมือนเดิม
ผมก็พร้อมเริ่มใหม่


ทำให้ผมได้รู้ว่า ในอนาคตถ้าผมกลับไปเจอกับเธอ 
มันไม่ใช่การเปิดวิดิโอเรื่องเก่า 
เพราะเรายังไม่ได้เคยเปิดวิดิโอของเราเลย 



พระเจ้าคงอยากให้ผมถอดใจตอนนั้น 
อุส่าห์ช่วยกันสร้างเครื่ีองเล่นวิดิโอกันขึ้นมาจนเสร็จ 
ยังไม่ทันได้เล่นเลย 



เเต่ผมก็เเอบชอบวิดิโอตอนนี้นะ ตอนที่เรากลับมาเป็นเพื่อนกันได้เเล้วนี้เเหละ 
ยิ้มของเธอยังสดใสเหมือนเดิมเลย 
ไม่รู้ใครว่าเห็นมั้ย เเต่ผมเห็นรอยยิ้มนั้นตลอด 


ดีใจที่เธอได้มีความสุขโดยไม่ต้องมีผม
เนี่ยเเหละ ที่ผมภาวนาให้เธออยู่ตลอด 


ผมอาจจะดูยึดติดนะ 
จริงๆมันก็ไม่ใช่หรอก 
เเต่เเค่อยากให้ตลอดเวลาที่เจอกัน 
มันเป็นได้เหมือนเดิม 



ไม่รู้ว่าเธอเคยภาวนาให้ผมด้วยมั้ย 
เเต่ถ้าใช่ ผมยอมรับคำภาวนาจากเธอนะ 
ผมเองก็ขอให้เธอได้รับภาวนาจากผม 
ทั้งหมด 



ดีใจที่กลับมาเป็นเพื่อนกันได้สักที 


นี่จะเป็นบทสุดท้ายที่ผมจะพิมพ์ให้เธอเเล้วนะ 


SHARE
Writer
artistan
writer , lover
สักวันจะคลั่งรักจนปางตาย

Comments