Ice cream of theory : ทฤษฎีไอติม
ธาราเดินไปเรื่อยๆจนพบกับแสงของดาวที่ส่องไปที่ร้านเล็กๆบนดอย แต่แล้วก็ไม่พบอะไรในร้านนอกจากการจัดวางที่เป็นสัดส่วนสวยงาม

สุดท้ายเขาก็คว้าน้ำเหลวจนกระทั่งเขาตัดสินใจจะเดินกลับที่พัก แต่กลับพบว่ามีหญิงสาวตัวเล็กๆวุ่นกับการจัดของขายในวันถัดไป พร้อมกับถ้วยไอติมที่ไม่กลัวอ้วนแม้สักนิดกำลังทานอย่างเอร็ดอร่อย กับก้อนหินที่ดูอย่างพิจารณา

ธารามองดูสักพักและเขาตัดสินใจเดินเข้าไปในร้าน

"สวัสดีครับคุณไอติม"

"อุ้ย!"

"นี้สินะครับคำตอบของคำถามที่ผมเฝ้าหาคำตอบมาหลายวัน แท้จริงอยู่ใกล้ผมแค่นี้เอง"

"อะไรหรอคะคุณธารา"

"คุณไงครับคำตอบของทฤษฎีไอติมของผม"

"เออ..."

"ทั้งรูปภาพหญิงสาววันที่ผมไปออกกำลังกาย ทั้งปิ่นปักผมรูปดอกไม้ กลิ่นน้ำหอมแบบชาบนดอย และรสชาติของไอติมที่ทานครั้งแรกและชอบเลย บวกกับคำใบ้ที่มาในแต่ละวัน พอจะชัดไหมครับ"

"เฮ้อ... คุณเก่งนะคะเนี่ย"

"แล้วทำไมคุณถึง..."

"ฉันมองคุณก็รู้แล้วค่ะ ว่าคุณเป็นคนที่เชื่ออะไรยากมากและต้องมีเหตุผลมาประกอบถึงจะเป็นคำตอบที่แน่ชัด ฉันเลยพยายามจะสื่อให้คุณรู้ว่า การมีคำถามและมีคำตอบ แต่ทุกคำตอบอาจมีเหตุผลและไม่มีก็ได้นะคะ :-)"

ทั้งสองคนสบตาอย่างรู้ใจกันทั้งคู่

"ทฤษฎีไอติม"

"ที่นี้คุณได้คำตอบที่จะอธิบายงานชิ้นนี้ของคุณได้แล้วใช่ไหมคะ"

"ผมได้มานานแล้วครับ แต่ผมแค่อยากรู้ว่าเขาคนนั้นเป็นคุณจริงหรือเปล่า"

"เอ๊ะ!"

หญิงสาวไม่เคยสังเกตเลยว่าทุกครั้งที่เราพยายามที่บอกคำใบ้นั้น ธาราได้รอคำตอบมานานแล้ว เพียงแต่เขาเล่นตามเกมส์ของหญิงสาวเท่านั้นเอง เพียงให้เขาอยู่ในวงโคจรของการเดินทางของช่วงเวลานี้

"คุณไม่เนียนตั้งแต่ที่ผมไปทานไอติมวันแรกแล้วครับ"

"นี้คุณหลอกฉันนิ"

"ผมเปล่าหรอกนะครับ ผมแค่ต้องการให้มันชัดเจน"

"คะ"

"ว่าคุณคือคำตอบของผมจริงๆ"

"อะไรนะคะ"

"ก็ชอบโดยไม่มีเหตุผลไงครับ"

"เออ..." 

ทั้งคู่สบตากันเป็นคำตอบที่รู้ได้จากการมองตา ไม่ต้องมีคำบรรยาย ไม่ต้องมีคำอธิบาย แค่นี้คือคำตอบของคำถาม

"กลับไหมครับเดียวผมเดินไปส่ง"

"คุณรู้จักบ้านฉันหรอคะ"

"ถัดจากแถวโรงแรมที่ผมพักอยู่ 2 ซอย ถนนเสตคาม บ้านเลขที่ 385/7 ม.11 หมู่บ้านภิรมย์สุข"

"เชื่อแล้วค่ะว่าคุณรู้จริง"

ธารามองหญิงสาวกับท่าทางที่จะงอนสักหน่อยกับคำพูดของธารา 

"แล้วนี้คุณจะกลับแล้วจริงๆหรอคะ"

ระหว่างเดินกลับไปส่งสายไหม เขาเอยถามธารา

"ใช่ครับ หน้าที่ของผมเสร็จแล้วครับ"

"แล้วเราจะได้เจอกันอีกไหม"

"ถึงบ้านแล้วครับ พักผ่อนบ้างนะครับคุณทำงานเหนื่อยมาหลายวันแล้ว แถมยังสละเวลามาช่วยงานผมอีก"

"ค่ะ"

ทั้งคู่ลากันเป็นการสิ้นสุดของวันนี้

ฝันดีนะครับ ธาราเอยพูดในใจไม่ได้พูดให้หญิงสาวได้ยิน และเดินกลับโรงแรมพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้เขาต้องเดินทางกลับที่เมืองแล้ว

รุ่งเช้า 
"ปิดโปรเจ็กต์สักที"

"เล่นงานกูสะเหนื่อยเลย แต่ถือว่าคุ้มวะ"

ธารากับเพื่อนลงมาเช็คอินของพร้อมกับจะเดินทางกลับเมือง

แต่แล้วเขาก็พบว่า...

"ไอ้ธาราสายไหมมาวะ"

ธาราเดินออกมาจากกลุ่มเพื่อนแล้วเดินตรงมาหาสายไหมที่อยู่ห่างไม่ไกลจากกลุ่มของธารา

"ธารา"

"ครับ"

"นี้ค่ะ ก้อนหินของคุณ"

ธารามองหน้าหญิงสาวสลับกับก้อนหิน หน้าตาหญิงสาวดูไม่ร่าเริงเหมือนกับวันแรกๆที่พบกัน

"คุณเก็บไว้เถอะครับ ถือว่าเป็นของที่ระทึกจากผม"

:-)

ธาราโน้มตัวเข้าไปใกล้ๆหญิงสาวทำให้หญิงสาวรีบหลับตาลงทันที่ ธาราเห็นแบบนี้แล้วยิ่งรู้สึกถึงความน่ารักของหญิงสาวเพิ่มมากขึ้น

"คำตอบของคำถามที่คุณถามผมมื้อคืนนี้...
เราจะได้พบกันเร็วๆนี้แน่นอนครับ คุณไอติมของผม"

ระยะเวลาจะช้าเร็วหรือการค้นหาคำตอบจะเจอหรือไหมนั้น มันอยู่ที่เราเอง

:-)

#ทฤษฎีไอติม
SHARE
Written in this book
theory of ...
ทฤษฎีที่มีคำถาม และอาจจะมีคำตอบ
Writer
Tangkwz
student
Dairy of ... world

Comments