1997-1998
"เธออาจจำภาพเหล่านั้นไม่ได้ตลอดไป
แต่เธอจะนึกถึงความรู้สึกนั้นได้เสมอ
หากว่าเธอจดจำด้วยความรัก"

ฉันไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่
เพราะครั้งสุดท้าย
มันไม่มีการแจ้งเตือนให้ได้เตรียมใจ


ความรู้สึกเหล่านั้น
มันจึงจางหายไปจากใจของคุณ
อย่างง่ายดาย

มันน่าตลกที่ฉันเอาแต่วนเวียน
ล่องลอยอยู่รอบตัวคุณ
แสดงความเจ็บปวดและอ่อนแอ
เพื่อเรียกร้องให้้้คุณได้รับรู้ในสิ่งที่คุณทำ

คุณมีคำพูดมากมาย
ในการเข้าไปในชีวิตใครสักคน
แต่ไร้ซึ่งคำพูดในยามที่คุณต้องการจะไป

คำพูดของคุณ
ก็เหมือนควันบุหรี่
ที่ออกมาจากปากคุุณนั่นแหละ

ล่่องลอยไร้้้ทิศทาง
ได้เห็นแต่สัมผัสไม่ได้
สุดท้ายก็จางหายไป

ฉันคิดอย่างโง่ๆว่า
ต่อให้เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเพียงเรื่องโกหก
ฉันก็อยากให้คุุณโกหกฉันตลอดไป
เพราะการต้องรับรู้ความจริง
เป็นเรื่องที่เจ็บปวดสำหรับฉัน

ฉันไม่กล้าที่จะยอมรับ
ความพ่ายแพ้ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้
ถึงแม้จะเป็นสิ่งเดียวที่ฉันต้องยอมรับให้ได้

อาจเป็นเพราะความร้อนระอุที่อยู่ในใจ
เลยทำให้ฉันรวบรัดอยากได้คำตอบ
ที่ชัดเจนจากปากของคุณ
"ไม่ต้องพยายามแล้ว รำคาญ อย่ามายุ่ง"
คำพูดอะไรก็ได้
ที่ทำให้ฉันรู้จุดยืนตัวเองสักที

แต่คุณก็เอาแต่เงียบมันอยู่อย่างนี้
จะให้ฉันทำอะไรต่อไปดี?

กระสุนที่ปลิดชีพไม่กี่วิ
มันต่างกับการเอาเชือกรัดคอฉันอยู่แบบนี้
ฉันไปจากคุณไม่ได้
เพราะคำพูดบางคำ
ที่ดึงรั้งให้ฉันยืนอยู่ด้วยความรัก

บอกฉันมาเถอะ
หรือจะให้ฉันอยู่กับความค้างคา
แบบนี้ตลอดไป

ฉันไม่อาจจะรับรู้ได้ทุกเหตุผลที่เกิดขึ้น
เหตุผลเหล่านั้นมันอาจตายไป
พร้อมกับคุณในสักวันหนึ่ง
โดยที่ฉันไม่มีวันจะรับรู้มันได้

คุณจะเป็นควันสีขาว
ที่ฉันไม่อาจไขว่คว้า
และสัมผัสมันได้ในชีวิตนี้







SHARE

Comments