พลาสเตอร์
เคยมีช่วงเวลาที่ได้หยุดทบทวน นั่งมองชีวิตที่ผ่านมาของเราบ้างไหมว่ามีใครผ่านเข้ามาและมีใครเดินจากไปบ้าง? ทั้งแบบที่เราอยากให้จากไปโดยไม่ต้องกลับมาพบกันอีก และแบบที่ไม่อยากให้จากไปด้วยการทุ่มเทยื้อยุดเหนี่ยวรั้งแทบตาย แต่สุดท้ายก็ต้องยอมปล่อยไป 

ถ้ามีเวลาแล้วมองย้อนกลับไป เราจะเห็นว่า บางทีชะตาชีวิตก็หาวิธีพาใครสักคนเข้ามาทำความรู้จักเราสารพัดแบบ บางคนเหมือนถูกโยนส่งๆ มา บางคนก็เหมือนถูกชักนำมาอย่างดี บางคนก็ต้องใช้เวลายาวนานเหลือเกินกว่าจะเจอและคบหากันได้ลงตัว แต่สุดท้ายแล้วย่อมมีเวลาจำกัดสำหรับคนทุกคนในชีวิตเราเสมอมากน้อยไม่เท่ากัน ทุกความสัมพันธ์จะถูกกาลเวลาชำระสะสาง ใครที่พอเหมาะพอดีกับชีวิตเราจะได้อยู่ต่อ คบหาเป็นเพื่อนฝูง เป็นคนรัก ฯลฯ กันได้นานหน่อย แต่ใครก็ตามที่ไม่เหมาะสมที่จะร่วมทางด้วย ไม่ว่าจะเพราะเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ ก็จะค่อยๆ พลัดพรากจากเราไป แต่ที่สำคัญ เราไม่ทันได้หยุดคิดด้วยซ้ำว่าคนเหล่านี้เข้ามาในชีวิตเราด้วยเหตุผลอะไร แม้ลึกๆ เราอาจจะเคยสงสัยว่าชีวิตส่งคนเหล่านี้มาช่วยสอนบทเรียนอะไรสักอย่างกันแน่? แต่เราก็ไม่มีเวลาจะมาตั้งคำถามและครุ่นคิดอย่างจริงจังนัก 

แต่อย่างไรเสีย เราก็เชื่ออย่างหนึ่งว่า ต่อให้เราจะละเลยหรือเพิกเฉยบทเรียนสำคัญใดๆ ที่ชีวิตสอนผ่านการคบหา ผูกพันกับใครสักคน เราก็ไม่ควรจะลืมหรือละเลยที่จะเรียนรู้เรื่องราคาของความผูกพันโดยเด็ดขาด เราควรจะรู้ซึ้งได้แล้วว่า ความผูกพันนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายแพงมากแค่ไหน

บทเรียนราคาแพงเรามีรถอยู่คันหนึ่ง และทุกเดือนก็ไม่ต่างจากมนุษย์เงินเดือนอีกหลายๆ ท่านที่ต้องจ่ายค่าผ่อนรถแต่ทั้งหมดนี้เราทุกคนก็ยินดีทำเพื่อรถที่เรารัก บางทีเราก็อดคิดเปรียบเทียบไม่ได้ว่า ราคาที่เราจ่ายค่าผ่อนรถผ่อนบ้าน ผ่อนนั่น ผ่อนนี่ ก็แทบไม่ต่างจากการจ่ายเพื่อความผูกพันกับใครสักคนเลย เพียงแต่ในความผูกพันนั้นเราไม่ได้จ่ายด้วยเงิน เราจ่ายมันด้วยความรู้สึก แต่ไม่ได้หมายความว่า การที่เราจ่ายเงินผ่อนรถนั้น เราจะไม่ต้องด้วยความรู้สึกอื่นๆ ด้วย เลยเถิดไปถึงสิ่งของต่างที่เราผูกพันเป็นเจ้าของ ซึ่งปลอดภาระที่ต้องเป็นหนี้แล้วก็ตามเถอะ แม้จะไม่มีภาระผูกพันทางการเงิน แต่ก็ยังมีภาระผูกพันทางใจอยู่ดี มันเรียกร้องให้เราต้องจ่ายด้วยความรู้สึกมากมายเพื่อแลกกับการที่จะกล่าวได้เต็มปากว่า เราเป็นเจ้าของสิ่งนั้น เพราะถ้าเราไม่ใช่เจ้าของเราก็ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วง หวงแหน กังวล เพื่อคอยทำให้มันอยู่ในสภาพที่ตอบสนองความต้องการของเราไปนานๆ


แต่แปลกตรงที่เราไม่อาจแสดงความเป็นเจ้าของในรูปแบบเดียวกันนี้กับมนุษย์คนไหนได้แม้แต่คนเดียว

แน่นอนว่า เมื่อเราหวงรถ ไม่อยากให้ถูกแดดเราก็แค่พารถไปจอดในที่ร่ม หาผ้ามาคลุม เราไม่อยากให้ใครมานั่งรถ เราก็เลี่ยงได้ เราอยากทำอะไรก็ทำ เพราะนี่คือรถของเรา เรามีสิทธิ์จะทำอย่างไรก็ได้ที่เราเห็นว่าดีแต่เราไม่มีสิทธิ์ทำอย่างไรก็ได้กับคนอื่นแม้เราจะเห็นว่าดีเพราะข้อแตกต่างเดียวที่มีคือ คนอีกคนนั้นเขามีความคิดมีชีวิตจิตใจเป็นของตัวเอง และสิ่งที่เราเห็นว่าดี เขาอาจจะไม่ได้มองแบบเดียวกัน

วันที่เราอยากให้ใครอยู่กับเรามากที่สุด อาจจะเป็นวันที่เขาไม่ได้อยากอยู่กับใครมากที่สุด หรือตรงกันข้ามวันที่เราไม่อยากดูแลใครมากที่สุด อาจเป็นวันเดียวกับที่เขาต้องการใครมากที่สุดก็ได้


ความต้องการและความคาดหวังที่ไม่ตรงกันนี้เองที่ทำให้ความผูกพันกับคนมีภาระทางใจสูงกว่ามาก และจัดการรับมือได้ยากกว่าในระดับที่เทียบกันไม่ได้เลย เมื่อต้องพรากจาก 'ของนอกกาย' ที่เราไม่มีกำลังจะดูแลรักษาไว้นั้น ยังตัดได้ง่ายกว่า 'คนในใจ' ที่บางทีก็ผูกติดกับใจเราแน่นหนากินกว่ากาลเวลาที่เนิ่นนานจะลบเลือนได้ สิ่งที่กาลเวลาจะทำได้ก็เพียงแค่ลดความเจ็บปวดที่เกิดจากความคิดถึง โหยหาเท่านั้นเอง และสุดท้าย ถ้าคนเราไม่เรียนรู้ที่จะทำความเข้าใจธรรมชาติของความผูกพันก็เป็นไปได้ว่า หากเราไม่กลายเป็นคนที่กลัวความผูกพันจนไม่กล้าคบหากับใคร เราก็คงปางตายทุกครั้งที่สูญเสียความผูกพันนั้นไป

ว่าแต่อะไรหรือคือธรรมชาติของความผูกพันที่ว่า ในทรรศนะส่วนตัวของเราแล้ว เรื่องมันมีอยู่แค่...ความผูกพันก็เหมือนการแปะพลาสเตอร์ลงบนผิวหนัง ที่ไม่รู้จะโดนโชคชะตาลอกออกเมื่อไหร่ โชคดีก็ค่อยๆ หลุดหายไปตามกาลเวลา โชคร้ายก็โดนกระชากให้เจ็บจนน้ำตาไหลถ้าเลือกได้ หลายคนก็คงเลี่ยงที่จะไม่แปะพลาสเตอร์ เพื่อที่วันหนึ่งจะได้ไม่เจ็บปวดเมื่อต้องถูกลอกออก แต่บางทีเราอาจจะลืมไปว่า พลาสเตอร์นั้น โดยตัวมันเองไม่ได้มีไว้เพื่อให้เจ็บตอนลอก แต่มีไว้ป้องกันเชื้อโรคและสิ่งสกปรกต่างๆ นานา เหมือนที่ความผูกพันมีไว้ป้องกันเราจากความโดดเดี่ยวอ้างว้าง

ไม่ใช่ความผิดของความผูกพันที่ทำให้เราเจ็บ มันผิดที่เราไม่เตรียมตัว ไม่เตรียมใจ เมื่อถึงเวลาที่ถูกกระชากความผูกพันไปต่างหาก


Cr. Please find your attachment




SHARE
Writer
Jitladrsssq
Readaholic
99.10.25 Slothlive Sky&sea Sunflower

Comments