จุดเริ่มต้น
มีคนเคยบอกว่าอดีตก็คืออดีตอย่าเอาอดีตมาเกี่ยวข้องกับปัจจุบัน
แล้วถ้าอดีตในวันนั้นมันมาเป็นฝันร้ายในวันนี้ล่ะอดีตมันตามหลอกหลอนฉันอยู่เสมอและมันคือจุดเริ่มต้นของซึมเศร้า
ฉันคิดอยากตายตลอดเวลาอยากหายไปจากโลกนี้รู้สึกเบื่อกับทุกสิ่งเวลามีอะไรมา
กระทบจิตใจนิดหน่อยก็เริ่มที่จะกรีดแขนตัวเองเรื่อยๆปล่อยไปตามความรู้สึกที่อยากระบายเวลากรีดแขนมันก็ช่วยแบ่งเบาความรู้สึกไปนิดนึงนะ
ใครจะหาว่าเป็นบ้า  ลองมาเป็นฉันดูสิ
แล้วจะรู้ว่าฉันไม่ได้อยากเป็นเลย

ในอดีตฉันโดนแกล้งสารพัดในรร.แห่งหนึ่ง
โดนขัง  โดนพลักเกือบตกบันได
โดนเอาคัตเตอร์ไปใส่ในรองเท้า
ฉันยังไม่ได้ทำอะไรให้พวกนั้นเลยสักนิด
แต่พวกเขากลับบอกว่า"แค่ไม่ชอบเลยทำ"
ฉันทนกับชีวิตวนลูปมา2ปีอยู่กับการกลั่นแกล้งของพวกเขาดูพวกเขามีความสุขโดยที่ฉันนั้นทุกข์
ที่ฉันไม่สู้เพราะฉันไม่รู้ว่าฉันทำอะไรผิดไปเพราะฉันไม่รู้ว่าจะสู้ยังไง
สู้ด้วยการเอาคืนหรอ?เอาคืนพวกนั้นแล้วได้อะไร ความสะใจ?หรือ ความสุขกันล่ะ
ใครจะหาว่าเป็นข้ออ้างของคนอ่อนแอก็แล้วแต่
แต่ฉันว่าทุุุุุุกคนก่อนที่จะมาเข้มแข็งก็จะต้องอ่อนแอมาก่อนอยู่แล้ว
ไม่มีใครที่เข้มแข็งตั้งแต่เกิดหรอกนะ
พอผ่านมา2ปีก็ย้ายรร.ไปอยู่ต่างจังหวัด
ก็โดนเหมือนเดิมแต่หนักยิ่งขึ้น
พวกเขาเหล่านั้นอยากเห็นฉันตายเพราะ
พวกเขาคิดว่าฉันกรีดโต๊ะของพวกเขา
แต่แท้จริงแล้วพวกเขาไม่รู้เลยว่าคนใกล้ตัวคือคนที่ร้ายที่สุด
เพื่อนสนิทของเธอคนนั้นเป็นคนทำเรื่องทั้งหมด
ตอนนั้นฉันมารร.ตอนเช้ามาก
และฉันก็เลยเห็น
แต่เธอคนนั้นกลับเอาคัตเตอร์มาขู่ฉันว่า
"ถ้ามึงบอกเรื่องนี้ไปมึงตาย"
ฉันเลยตอกกลับไปว่า
"เธอทำไม่ถูกนะนั่นเพื่อนสนิทเธอนะ"
และเธอคนนั้นก็บอกว่า
"มึงไม่รู้อะไรหุบปากไป"
และเธอก็เข้ามากรีดมือฉัน
เรื่องราวนี้ฉันจำได้ดีคำพูดและการกระทำของเธอมันตราตรึงอยู่ในเบื้องลึกของหัวใจฉัน
ฉันทนมา2ปีเหมือนเดิม
โดยมีซึมเศร้าติดตัวมาเป็นเพื่อนและรอยแผลที่ฉันกรีดแขน
ฉันเคยบอกกับแม่นะแต่แม่กลับหาว่าฉัน"ปัญญาอ่อน"
คำๆนั้นคำเดียวฉันก็รู้สึกตัวเองไร้ค่าทันที
ฉันกรีดแขนมาทุกวันบางวันก็ไม่ได้กรีดแต่ต่อยกำแพงเอาร้องไห้คนเดียวมา7ปี
ตั้งแต่อายุ7ขวบ
และมันเริ่มหายไปแต่มันก็กลับมา
อย่างว่าละเนอะซึมเศร้าคือเพื่อนคนเดียวของฉันนี่เนอะ
SHARE
Writer
roselady
lilin
Alone

Comments