alwmy



  เมื่อนึกถึงคราใด ย่อมจดจำ และเสียใจไปตลอดกาล

อาหารเก่าค้างคืนในตู้เย็น รสชาติเดิมที่คุณเคยโปรดปราน ความเย็นกลับกลืนกินมันจนจืดชืด แต่คุณไม่ใส่ใจเท่าไร จึงหยิบขนมมาทานแทนอาหารค้างคืนนั่นเสีย

ปล่อยให้เวลากัดกินอาหารจนเน่าบูด แล้วจึงทิ้งไป คุณเลือกได้ ว่าจะทานหรือเปล่า แต่คุณไม่ 
เพราะรสชาติมันแย่ คุณเคยลองชิมอาหารเสียในตู้เย็นนั่น คุณจดจำ จะไม่กินในอีกครั้งที่มีโอกาส

คุณบอกกับเรา เช่นเดียวกันกับอาหารค้างคืน 

ฉันเป็นเช่นนั้นจริงหรือ ความคิดในหัวไม่หยุดทำงานตลอดทั้งคืน ฉันนอนหลับไม่ได้แน่ ถ้ามัวคิดถึงคุณเรื่อยไป

กายหยาบเหนื่อยอ่อน ขดตัวนอนไร้วิญญาณในห้องมืด ดอกกุหลาบสีแดงสดที่คุณเคยให้ กลับกลายเป็นสีน้ำเงินดั่งสมุทรลึก
ดอกคาร์เนชั่นสีเหลือง คุณมอบให้ฉัน ก่อนจากลา ฉันรดน้ำให้มันด้วยการร่ำไห้ กอดและจูบมัน ให้เหมือนกับคุณและฉันในราตรีครานั้น

เจ็บปวดเหลือเกิน 

ทรมานราวกับโดนเข็มนับล้านปักกลางอกซ้าย อากาศในห้องบีบรัดกายจนปวดร้าว แทบจำไม่ได้ว่าเคยหายใจ

ฉันรู้ดี ความโศกา มิอาจทำให้คุณหวนกลับ แต่ในความเป็นมนุษย์ ก็มิอาจห้ามอารมณ์ให้เสียใจเช่นเดียวกัน


ความเป็นจริง ความทุกข์ไม่ได้อยู่กับเราเพียงแค่รุ่งอรุณหรือยามวิกาล แต่กลับแสนนานราวเป็นปี แม้เพิ่งผ่านไปได้หนึ่งวัน

ฉันแค่ต้องพยายามมากขึ้นกว่านี้ แต่ดูเหมือนความพยายามจะไม่เกิด ยิ่งพยายามจะลืม กลับคิดถึงคุณทวีคูณ

ห้องสี่เหลี่ยมที่มีแต่ความทรงจำเลือนลาง แก้วไวน์สีใสที่เคยดื่มพร้อมกับคุณ เตียงนอนที่เคยร่วมรัก ซองบุหรี่ข้างเตียง กลิ่นเดิมที่คุ้นเคย รสจูบที่เคยลิ้มลอง

ตอนนี้กลับจางหาย เหลือเพียงแค่ชื่อ ความเจ็บปวด และการเติบโตที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น

เพียงวันละนิด 
วันละนิด

ความเหนื่อยล้า ทำให้ฉันต้องหลับตาลง แต่นั่นมิอาจทำให้หยุดนึกถึง ฉันคิดทบทวนเรื่อยไป แต่ไม่ได้คำตอบ เหตุใดจึงทิ้งฉันไป 

สองมือของฉัน โอบกอดร่างตนไว้ เมื่อครั้งยังมีคุณ คุณทำแบบนี้กับฉันเสมอ ไม่อาจขาด ช่วยกล่อมฉันให้เข้าสู่นิทรา จนผล็อยหลับไป



         แด่รักแรก ในวัยสิบเก้าปี ที่ไม่มีวันลืม















SHARE
Written in this book
painful
Writer
d3march
romantic ciga and you
Knowing that I love you, and running my fingers through your hair It's so sweet

Comments