มือที่หายไป...
ในวันที่ฝนตกไม่หยุด กับความเงียบในเวลานั้น ทำให้ผมนึกถึงคนๆนึงที่ผมรักเขามาก คิดถึงช่วงเวลาต่างๆที่เคยอยู่ด้วยกัน กิจกรรมทุกอย่าง รวมถึงสีหน้าแววตาของเขา มันก็มีความสุขแต่หากคิดไปแล้วกลับรู้ว่า เจาเป็นเพียงอดีตที่กลับไปไม่ได้แล้ว มันก็ทำให้เราเจ็บปวดในหัวใจขึ้นมา สิ่งที่ตามมาในหัวก็คือเขาจะคิดถึงเรา เหมือนที่เราคิดถึงเขาบ้างไหม

เป็นคำถามที่ผมคอยคิดอยู่ตลอดเวลา เพื่อนๆต่างบอกให้ผมตัดใจแล้วเริ่มต้นใหม่สะ แต่แล้วมันก็ทำได้ยาก โดยที่ไม่ทราบสาเหตุว่าเพราะอะไร ดูคนอื่นเหมือนเขาจะตัดใจจากคนอื่นง่ายมาก สำหรับผมแล้วกลับทำไม่ได้เลย ทำได้เพียงฟังเพลงแล้วทำให้ตัวเองเศร้า ให้ความรู้สึกมันดาวน์ลงไป
ไร้ความหมาย
เป็นเพลงๆนึงที่ผมชอบฟัง ทำอะไรไปก็ไม่มีความหมายอะไรแล้วในตอนนี้ ทำได้เพียงอยู่เฉยๆได้แต่คิดถึงอยู่ฝ่ายเดียว ในแต่ละวันก็ทำได้เพียงดูรูปเขาแล้วคิดย้อนไปให้ตัวเองเจ็บปวดไปวันๆ ปล้วซ้ำมันด้วยเพลงเศร้าๆ
เวลาจะเยียวยาทุกอย่าง
ผมก็หวังเช่นนั้น. ไม่ช้าก็เร็วขอให้ผมหายจากอาการพวกนี้ แม้จะบอกให้เลิกดูรูปเขา แต่ผมก็อดใจไม่ไหว แต่สิ่งที่ผมต้องการในตอนนี้ ไม่ใช่ให้เขากลับมา แต่เป็นเพียง
คิดถึงมือที่เคยจับกับเราบ้างนะ
เพียงเท่านั้นเอง.....
SHARE
Writer
MinnieSka
Writer
คนธรรมดาคนนึง ที่อยากเล่าอะไรให้อ่าน...

Comments