ถึง การมูฟออนเป็นวงกลม
การมูฟออนเป็นวงกลมคือสถานะของฉันแล้วตอนนี้ ฉันไม่สามารถมูฟออนจากคุณได้นั่นคือสิ่งที่ฉันรู้ตัวเองอยู่แล้วแต่ไม่ยอมรับ เรื่องที่คุณเป็นเพศที่3(?)ฉันก็รู้อยู่แล้ว...ฉันแค่ไม่อยากยอมรับมัน ฉันน่ะ...หลงชอบเพศที่สามแบบคุณมาไม่รู้กี่รอบแล้ว แต่คราวนี้มันไม่ใช่แค่ชอบ...มันคือความรักที่ฉันมอบให้คุณ ที่ฉันไม่ยอมรับมัน...
ฉันไม่ยอมรับความจริง...แบบที่คุณบอกนั่นแหละ
ไม่ยอมรับด้านมืดของตัวเอง เท่ากับไม่ยอมรับความเป็นมนุษย์เพราะมนุษย์ทุกคนก็มีด้านมืดกันทั้งนั้น อยู่ที่เราจะยอมรับมันหรือไม่ แบบมนุษย์ทั่วไปที่ยอมรับได้ แบบฉันที่พยายามจะปกปิดมัน แอบมันไว้ในห้องใต้หลังคา ซุกอยู่ใต้พรม ไม่ยอมรับความเป็นมนุษย์ของตัวเอง...
ทำไมฉันเพิ่งมารู้ว่าตัวเองเป็นคนแบบนี้ ไม่ยอมรับอะไรเลย ไม่ยอมรับแม้กระทั่งความเป็นมนุษย์ของตัวเอง ไม่ยอมรับเรื่องที่ฉันรักคุณ ทั้งๆที่ความจริงฉันเองก็รู้ตัวอยู่แล้วว่าฉันรักคุณมากแค่ไหน
ปลายขอบฟ้าที่ห่างไกลเดินเข้าไปแค่ไหนยิ่งไกลห่าง เดินเข้าไปเท่าไหร่เหมือนระยะทางเท่าเดิม เจ็บเหลือเกิน...ฉันไม่รู้เลยว่าฉันควรจะหยุดหรือควรจะเดินต่อ ฉันไม่รู้อะไรสักอย่างที่เกี่ยวกับคุณ เหมือนเราเป็นคนที่ไม่รู้จักกัน ภายนอกวอร์ดภายนอกห้องให้คำปรึกษา เราไม่ต่างจากคนแปลกหน้ากัน ทั้งๆที่เรารู้จักกัน...คุณเองก็รู้จักฉันดี ตลอด2ปีเกือบ3ปีที่ผ่านมา...คุณไม่เคยรู้สึกแบบที่ฉันรู้สึกเลยสินะ ถึงจะรู้สึก...จรรยาบรรณที่เป็นกำแพงสูงใหญ่ก็ตั้งกั้นเราไว้ นาฬิกาของเราใกล้จะหยุดเดินไปทุกที ไม่รู้เลยว่าวันไหนคุณจะปล่อยมือฉันให้เดินไปในป่าที่แสนโดดเดี่ยวคนเดียว ฉันทำได้แค่เพียงกอดตัวเองแบบที่คุณเคยจะกอดฉัน กอดแน่นๆแล้วกระซิบข้างหูฉันว่า“ไม่เป็นไรนะผมอยู่นี่” เหมือนมีเพียงฉันที่ไม่ลืมเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น คุณน่ะทำเหมือนจะจำมันได้...คุณแค่อ่านมันจากกระดาษที่คุณจด ต่างจากฉันที่ทุกอย่างมันฝังอยู่ในความทรงจำ กลิ่นน้ำหอมของคุณ เสียงของคุณ ความอุ่นจากกายคุณมันยังติดตรึงอยู่ในหัวใจ ไม่มีแม้สักเสี้ยวที่จะจางหายไปจากความทรงจำฉัน
ฉันเกลียด...เกลียดสายตาของคุณ ที่เป็นห่วงเป็นใยฉัน ฉันเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดตัวเองที่รักคุณไปแล้ว อย่าทำให้ฉันเป็นคนที่ทำร้ายคุณเลยนะที่รัก คุณน่ะเป็นที่รักของใครหลายๆคน ของผู้ป่วยหลายๆคน ของหลายๆคนในวอร์ด ใครๆก็เอ็นดูคุณทั้งนั้นแหละ ฉันเกลียดที่จะต้องตื่นเต้นกับสัมผัสของคุณเวลาแตะตัวฉัน ฉันทั้งรักทั้งเกลียดมัน ฉันไม่สามารถแยกมันออกได้ว่าฉันรักหรือฉันเกลียดคุณกันแน่ ฉันชอบสัมผัสที่เบามือนั่น...ใช่ และฉันก็เกลียดมันด้วย เพราะไม่มีใครสักคนที่ทำมันได้เหมือนคุณ 
ไม่มีใครสักคนที่เหมือนคุณ...ไม่มีเลยสักคนที่เหมือนคุณ ไม่ใช่ฉันปิดกั้นตัวเอง แต่ฉันพยายามแล้ว พยายามที่จะคุยกับหลายๆคนแล้ว พยายามที่จะเปิดตัวเอง เปิดใจ ไม่ให้คิดถึงเพียงแค่คุณคนเดียว แต่ตอนนี้ฉันทำอะไรไม่ได้เลย แค่พูดว่ารัก...ฉันยังไม่กล้า ฉันไม่กล้าทำอะไรสักอย่าง มันไม่คืบหน้าหรอก เพราะคุณเองไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกับฉัน คุณจะไม่สานต่อมัน และฉันเองก็จะไม่สานต่อมันเพราะมันคือสิ่งที่ผิด ความรักของฉันที่มีต่อคุณมันคือสิ่งที่ผิด มันผิดตั้งแต่ฉันหลงรักคุณแล้ว ผิดที่ฉันเลือกกอดคุณในวันนั้น
ฉันไม่เคยคิดถึงคุณเลย นั่นคือคำโกหกฉันแค่กลัวจะทำให้คุณลำบากใจ กลัวที่จะพังทลายชีวิตคุณด้วยน้ำมือของฉันเอง ถ้าฉันบอกคุณไป...ให้เดาคือคุณคงต้องเปลี่ยนนักจิตวิทยามาดูแลฉัน เราไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้หรอกที่รัก... ฟ้าไม่ได้ขีดให้เราคู่กัน ฟ้าส่งคุณมาเพื่อทำให้ฉันเจ็บปวด ฟ้าช่างใจร้าย...
เหวี่ยงฉันให้เจอกับคุณแต่ไม่อนุญาตให้เรารักกัน คุณไม่เคยหลอกให้ฉันรักคุณ แต่เป็นฉันเองที่ีหลงรักคุณเข้าเต็มๆ ฉันแค่อยากอธิฐานให้ฉันสมหวังกับคุณ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ ให้หัวใจคุณมีแต่ฉันคนเดียว ต่อให้ใกล้กันเท่าไหร่ หัวใจคุณคงไม่คิดถึงฉัน คุณไม่เคยพูดอะไรเกี่ยวกับตัวเองให้ฉันรู้เลยสักครั้ง
เจ็บที่หัวใจอีกแล้ว... ไม่ต้องห่วงฉันหรอกนะคนดี นานแค่ไหนฉันจะรอ ต่อให้นานจนฉันจะยืนไม่ไหว ต่อให้ฉันจะตายไปแล้ว...ฉันก็ยังรักคุณ
ฉันเคยคิดสงสัยว่าทำไมฉันถึงรักคุณได้ขนาดนี้กัน... มันไม่มีเหตุผลเลยที่เราจะรักคนๆนึง ไม่มีเหตุผลว่าทำไมแม้กระทั่งชีวิตฉัน ฉันก็สามารถมอบให้คุณได้โดยไม่มีเงื่อนไข มันอาจจะดูเวิ่นเว้อ แต่ถ้าถึงตอนนั้นฉันคงทำมันได้จริงๆ ฉันสามารถทำมันได้จริงๆ เพราะฉันคงไม่ได้รักใครได้ขนาดนี้แล้ว
ฉันคิดถึงคุณถ้าไม่ได้เจอกันฉันคงขาดใจ สายตาที่คอยฉุดรั้งฉัน ที่ฉันไม่สามารถเดินต่อไปได้เพราะฉันกลัว...ฉันไม่สามารถปล่อยคุณไปได้จริงๆ
มันอาจจะเป็นความคิดเด็กๆที่วันหนึ่งฉันกลับมาอ่านอาจจะหัวเราะมัน แต่ขอให้รู้ไว้นะ...ตัวฉันในอนาคต ว่าตัวฉันในอายุเท่านี้ สามารถรักใครได้ขนาดนี้จริงๆ
SHARE
Written in this book
จดหมายถึงคุณ
เสมือนกล่องรวบรวมจดหมายที่เขียนถึงคุณแต่ไม่ได้ส่งไป
Writer
peachful
patient
คนคิดมาก

Comments

J12E
8 days ago
รู้สึกดีเวลาได้อ่านอะไรแบบนี้🤣😂😘
Reply