ประวัติ  พระบาง
     การสร้างพระพุทธรูปพระบาง   ตามตำนานได้เล่าว่า  พระจุลนาคเถระ ได้สร้างพระบางขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 436 ที่กรุงลังกา  เมื่อหล่อพระพุทธรูปสำเร็จแล้ว  พระเถระเจ้า ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เข้าไว้ในองค์พระพุทธรูป 5 แห่ง คือพระนลาฏ  พระอุระ  พระศอ  พระชานุ  และข้อพระกรทั้งสองข้าง..
     ต่อมา ในปี พศ. 1389   พระเจ้าจันทราชแห่งอินทปัตนคร  ได้ไปขอพระบางจากพระเจ้าสุบินทราชาแห่งกรุงลังกาประเทศ มาไว้ที่กรุงอินทปัตนคร

     จนถึง ปี พศ. 1901   พระเจ้าฟ้างุ้ม ให้ทูตไปขอพระพุทธศาสนาจาก เมืองนครหลวงอินทปัต มาเป็นศาสนาประจำชาติลาว  กษัตริย์จากพระนครหลวง จึงได้ให้พระเถระ 2 พระองค์  พร้อมพระสงฆ์อีก 20 รูป  ได้อัญเชิญพระไตรปิฏก พร้อมพระบาง และต้นหน่อพระศรีมหาโพธิ์  โดยให้นำไปประดิษฐานไว้ ยังเมืองเชียงทอง  ซึ่งการอัญเชิญนั้น ถ้าผ่านเมืองใด เมืองเหล่านั้นจะแต่งเครื่องสักการะบูชาไว้ต้อนรับ
      จนผ่านมาถึงเมืองเวียงคำ(บริเวณแถบเมืืืองเวียงจันทน์ ในปัจจุบัน)  ได้เกิดเหตุอัศจรรย์  โดยพระบาง ไม่สามารถเดินทางต่อไปได้ จนต้องให้้้้้้้ประดิษฐานไว้ทีี่ี่ี่ี่ี่เมืองนีี้ี้ี้ี้ี้ก่อน.

       เมื่อมาถึง ปี พศ. 2055   สมัยพระเจ้าวิชุณราช  ซึ่งเคยเป็น เจ้าเมืองเวียงคำมาก่อน  จึงสามารถนำพระบางขึ้นไป ประดิษฐานไว้ได้ ที่วัดวิชุนราช ในเมืองนครเชียงทองได้ จึงให้เมืองเชียงทองนี้  ถูกเรียกว่า เมืองหลวงพระบาง  นับตั้งแต่นั้น เป็นต้นมา. 

       พระบาง (หรือ พระบางพุทธลาวัลย์)  จัดว่าเป็นพระพุทธรูปสำคัญ ของอาณาจักรล้านช้าง และเป็นที่เคารพบูชาของชาวอีสานตอนบน ในไทยด้วย เช่นเดียวกัน  โดยมักจำลองพระบาง มาไว้ที่วัดในท้องถิ่น   เช่น  พระบางในวัดไตรภูมิ ที่ อ.ท่าอุเทน  ใน จ.นครพนม   เป็นต้น.



     


SHARE
Writer
Watt-Tha-Na
Writer
นักวิชาการอิสระ นักกวีตำนาน และนักเขียนบทความอิสระ.

Comments