หากความรักของเราเป็นบทเพลง เป็นฉันเองที่เปิดมันฟังซ้ำไปไม่รู้จบ
คงมีเพียงฉันเองกล่อมบทเพลงบรรเลงเพื่อเธอ
เป็นท่อนหนึ่งของเพลงที่ฉันชอบมากๆ 
ทิวา - สุขเสมอ


นี่ถ้าให้คิดเล่นๆ
ฉันว่าสุขเสมออาจจะรู้เรื่องของเรา
ฟังกี่เพลง ก็เห็นเธออยู่ในนั้นทุกเพลง

หลังจากที่ฉันได้กลับมาอยู่กับตัวเอง
ได้สัมผัสกับคำว่า "ไม่มีใคร" อีกครั้ง
ซึ่งบอกตรงๆว่าพูดได้ไม่เต็มปากเลยว่าไม่มีใคร 
เพราะมีบ้างบางครั้งที่นึกถึง มีแค่วูบเดียวที่กลับไปดูรูปของเรา มีบ้างที่กลับไปอ่านข้อความเก่าๆ
เป็นแค่ช่วงเวลาเดียวเท่านั้น 
แต่ที่สัมผัสได้คือยังเสียใจทุกครั้งที่กลับไปนึกถึงวันที่เรื่องของเรามันจบลง

ยังเป็นสีเทาหม่นๆในใจเสมอ
รอวันที่มันจะจางลงไป 
คำว่าเดี๋ยวก็ผ่านไปบางทีมันก็นานเนอะ
มันก็ผ่านไปบ้างแหละมั้ง
ที่ผ่านไปก็น่าจะมีแค่เขา 
ส่วนเรื่องของเราที่เขาไม่ได้เอาไป
ยังอยู่ตรงนี้ / กับฉัน


ผู้คนมากมาย เรื่องราวใหม่ๆ
ไม่ได้ทำให้ฉันผิดหวัง 
การไม่มีเขาไม่ได้ทำให้ฉันผิดหวัง
ฉันอยู่ได้ และมีความสุขดี
แต่ก็ไม่ได้ลดหลั่นความเสียใจที่มีลงไปสักนิดเลย

ถึงแม้ฉันจะคิดถึงบ้างเป็นบางครั้ง
แต่มันก็ยังเสียใจเหมือนเดิม 
ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
หนีไปให้ไกลมากแค่ไหน 
สุดท้ายความคิดถึงยังพาเรากลับไปหาคำว่าเสียใจอยู่เสมอเลย เมื่อไหร่กันนะ ที่จะหนีห่างออกจากวงจรสีเทาแบบนี้ได้สักที

ยากเหลือเกิน การพยายามไม่นึกถึง
คนที่เขาไม่มีวันนึกถึงเราอีกแล้วเนี่ย
ยากที่จะลืม คนที่เขาไม่เคยจำ
และที่ยากไปกว่านั้น
คือการเลิกรักคนที่ไม่เคยรักเราสักนิดเลย


ตอนฟังเพลงของสุขเสมอครั้งแรก
ฉันก็คิดว่ามันเป็นเพลงรัก ที่คิดว่ามันเป็นเพลงรัก คงเพราะการมีอยู่ของเขาในตอนนั้น 
แต่พอไม่มีเขาอยู่ตรงนี้แล้ว
เพลงรักก็กลายเป็นเพลงเศร้าเพลงหนึ่งได้แบบไม่มีเหตุผลสักนิดเลย


แต่ไม่ว่าจะเพลงไหนๆก็มีเขาอยู่ทั้งนั้นแหละ




และที่แน่ๆ
ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นคนพาฉันไปเจอเพลงรัก



ฉันตกตะกอนจากความสัมพันธ์ของเราทุกครั้งที่ฟังเพลง มันทำให้ฉันได้คิดว่า
คนบางคนแค่พาเรามาฟังเพลงที่เราไม่เคยฟัง
ทำให้เราตกหลุมรักเพลงเพลงนั้น
แล้วก็เขาเดินจากไป

ในบางครั้งฉันก็สงสัย
หากสุดท้ายจะมีแค่เราที่เปิดฟังมันซ้ำๆ
มันจะไม่น่าเศร้าไปหน่อยหรอ
ถ้าสุดท้ายเขาจะลืมเพลงรักเพลงนั้น
แล้วมันก็กลายเป็นเพลงเศร้าสำหรับเรา
แค่คนเดียว



ฉันในตอนนี้ตกตะกอนสิ่งต่างๆมากมาย
จากหนังสือที่อ่าน จากเพลงที่ฟัง
รวมทั้งตกตะกอนจากความเสียใจ 

ฉันไม่เคยเข้าใจคำว่าคิดถึงมาก
แต่ไม่ได้มากเท่าที่ทำให้อยากกลับไป
จนกระทั่งมองย้อนกลับไป แล้วเห็นตัวเองเสียใจเหมือนวันแรกที่เขาไม่อยู่ 
มันรู้สึกว่า
ในบางครั้งเราไม่ได้อยากได้ผู้คนกลับคืนหรอกนะ

เราแค่อยากได้ความสุขที่ไม่ขึ้นอยู่กับใครของเราคืน ซึ่งมันยากมากเลย หากครั้งหนึ่ง
เราเคยเผลอเอามันไปผูกติดไว้กับใคร



อีกเพลงหนึ่งที่ฟังแล้วคิดถึงเต็มๆคือเพลงจันทร์ดวงเก่า สุขเสมอเขียนบทเพลงได้สวยงามมากๆ
- ทุกความสัมพันธ์ช่างเหมือนดวงจันทร์
ชั่วคราว
แต่กลับไม่เคยหายไป
ฟังแล้วนึกถึงพระจันทร์คืนนั้นเลย
ยังจำได้ทุกอย่างเลย
บรรยากาศดีๆแบบนั้น
(ชั่วคราว  แต่ก็ไม่เคยหายไป)





พระจันทร์สวยดีนะ
แต่ตอนที่มีเธออยู่
มันสวยกว่าคืนนี้เยอะเลย




ก็คิดถึงแหละ แค่นี้นะ

ขอให้เธอได้ฟังเพลงที่เธอชอบ
, ขอโทษที่เข้าไปเป็นเพลงที่ไม่ชอบของเธอ









SHARE

Comments

52MHz
13 days ago
อยากส่งให้แฟนเก่าตัวเองจังค่ะ แต่ไม่ได้แล้ว 55555
Reply