ปิดตัวลงใน 5 4 3 2 1...
ในใจมันไหม้มอด
มันหยุดไม่ไหวติง
อยากหยุดทุกกลไก ไม่อยากได้ยลยิน

ไม่อยากคิด รับรู้ ดูฟัง
วิเคราะห์ วิจารณ์ แยกแยะ ประกอบ
ค้นหาแนวทางใหม่ รื้อฟื้นความรู้เก่า
ไม่อยากเอ่ยถึงอดีต ฝันถึงอนาคต

ให้มันมืดดับไปเลยได้ไหม?

ไม่มีความอาลัยพอให้ตื่นขึ้นมาอีก
ความบันเทิงใดๆมันหมดไปนานแล้ว
สนุกสนานอย่างน้ำตาลเคลือบขนมนั้นพอกันที
เมื่อชีวิตที่เคยดูหอมหวาน กัดลงไปคำ กลับรู้สึกฝาดปากสิ้นดี

มีชีวิตแล้วไม่มีความสุขก็ไม่รู้จะมีไปทำไม?
ฟังดูเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ แล้วมันไม่จริงหรือไง?
ให้อยู่ไปวันๆยังไม่ใช่แนวทางที่ถูกต้อง
ความตายก็น่ากลัว ไม่มีทางอื่นเหลือให้เลือกเลยหรือไง?

ไม่อยากแก้ปัญหาอะไร หากปริศนามันแก้ยากนัก ก็จงเป็นปริศนาต่อไปเถอะ

ไม่รักกันก็จงไปเสีย เพราะฉันเองก็จะไปเหมือนกัน

สูงหรือต่ำ ดำหรือขาว ยาวหรือสั้น

จะสววรค์หรือนรกก็ไม่น่าดึงดูดหวาดหวั่นได้เท่ากับความรู้สึกว่างเปล่ายามมีชีวิต 
แม้ไม่ได้เต็มไปด้วยไฟร้อนแรง แต่ยังรู้สึกถึงนรกได้มากกว่า

นั่นแหละ...ปล่อยมือจากลูกโป่งไป มันก็ลอยไปไม่ถึงสวรรค์หรอก ไม่นานก็คงตกลงมายังพื้นโลกดังเดิม คล้ายจะบอกว่า อุดมคตินั้นเป็นสิ่งที่คาดหวังได้เพียงชั่วครู่คราว...

ต้องการปิดระบบหรือไม่?





SHARE
Writer
homunchus
มังกรตลอดกาล
เขียนเเบบที่ชอบอ่าน

Comments

bluemooooood
1 year ago
เหมือนคุณมานั่งตรงกลางใจเรา
Reply
homunchus
1 year ago
ผมเอาใจช่วยคุณนะครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน เเล้วเเวะมาอีกนะ มีเรื่องอื่นๆอีกเยอะเลย (ไม่เศร้าเหมือนเรื่องนี้ก็มีนะ 5555)
bluemooooood
1 year ago
เราตามคุณอยู่ตลอดมาตั้งนานแล้วค่ะ โดยเฉพาะเรื่องเศร้าๆ 5555555 เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ :-)
homunchus
1 year ago
ขอบคุณที่ติดตามนะครับ ผมขออนุญาติถ่ือเป็นคำชมนะ :-)