1 year
ถ้าวันนั้นตัวเองตัดสินใจที่จะหยุดและกลับบ้านไปกลับเพื่อน มันคงไม่มีวันนี้ คำนี้จู่ๆก็ฉุดขึ้นมาในหัว มันเป็นการตัดสินใจที่ลำบากและคิดนานอยู่พอสมควร ผ่านการฝึกงานมาครึ่งทางแล้วจะให้กลับไปเริ่มต้นไหม่ก็ยังไงอยู่ แต่สุดท้ายเราก็ตัดสินใจถูกแล้วที่เดินมาข้างหน้า จนจะทำให้การฝึกงานครั้งนี้ประสบความสำเร็จอีกขั้น แลกกับการอยู่ตัวคนเดียว ไม่ไช่สิ เรายังมีพี่ที่ทำงาน เป็นหัวหน้า เป็นทั้งพี่ และเพื่อนๆกัน ใกล้จะถึงฝั่งของการฝึกงานแล้วสินะเหลืออีกแค่ไม่กี่วัน 1 ปีที่รอคอยในการฝึกงานจบ เอาจริงๆมันหน้าใจหาย มันกลายเป็นความผูกพันแบบครอบครัวไปแล้ว ไม่อยากให้ถึงวันที่ฝึกจบเลย แต่คนเรามันต้องก้าวไปข้างหน้า ไม่ไช่อยู่กับที่ หาประสบการณ์ใหม่เลื่อยๆ ที่เราไม่เคยลองทำและทำมันสะ เกิดมาครั้งหนึ่งใช้ชีวิตให้คุ้ม
กับการฝึกงานครั้งนี้ได้ทำอะไรหลายๆอย่างทั้งที่ไม่เคยอยากทำมาก่อน เจอมาทุกรูปแบบของการทำงาน บริษัทใหญ่ ได้บทเรียนกลับไปเยอะมาก 
SHARE
Writer
weenus
Alone
ทุกอย่างที่ทำไปมันออกมาจากความรู้สึก คนขี้แพ้คนหนึ่ง

Comments