บทความจากฉันตอนนี้ ถึงฉันในตอนหน้า
          วันนี้เป็นคืนวันอาทิตย์ หลังจากที่ตลอดทั้งสัปดาห์ต้องเจอกับงานที่กองเท่าภูเขา ไม่ว่าจะต้องเตรียมนำเสนองานหรือว่าเพื่อนไม่ยอมส่งงานให้เพื่อนำไปรวมเล่มหรือปัญหาอื่นๆอีกมาก แต่สุดท้ายสัปดาห์นรกนี้มันก็จบลงแล้ว  ไว้ไปสู้กันใหม่ในวันจันทร์นะ

ฉันทิ้งทุกอย่างที่แบกมาอย่างหนักหน่วงตลอดหลายวันลงจากบ่าและสมอง
วางมันลงที่หน้าโน๊ตบุ๊ค
ฉันพยายามขว้างมันทิ้งไป
แต่ดูยิ่งขว้างไปไกลมันก็ยิ่งกลิ้งกลับมาที่เดิม

เพราะมีงานเพิ่มจากอาจารย์นะสิ ห้าวดีนักเล่นลงไป7ตัวเลยนิ !!!!!!!!!!!!!!!!!
...............................................................

ฉันได้แต่ยิ้มและก็สงสัยว่าอนาคตฉันจะต้องเหนื่อยแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
ความกดดันเริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อคะแนนสอบกลางภาคเริ่มทยอยประกาศออกมา...

ช่างมันเถอะ
เอาเป็นว่าที่มาเขียนเนี่ยก็เพราะอยากจะบอกว่า
แกอะ เก่งมากนะเว้ย
(แกแม่งโคตรเก่งแกน่าจะจำได้นะว่าวันนี้มันเป็นวันที่หลากหลายอารมณ์ขนาดไหน5555)

. . . . . . . . . . . . . . .

ถ้านับจากวันนี้ไปอีก 2 ปี แกก็คงจะอายุ 23
ตอนนั้นแกคงจะเที่ยวเตร่อยู่ที่อุทยานที่ไหนสักแห่ง
หรือไม่แกก็คงยื่นใบสมัครงานไปเป็น100ฉบับแต่ไม่มีใครรับสักที55555

ไม่ต้องห่วงเว้ย
ตกงานไม่อดตาย
แกยังวาดรูปได้
แกถนัดงานเขียนไง
แกเล่นดนตรีได้ด้วยนะลืมรึยังเอ่ย
อีกอย่าง...
แกน่ะเป็นถึงประธานชมรมที่แกชอบเลยนะ
แกพาให้ชมรมมันไปได้ไกลขนาดไหนแกลืมมันแล้วหรอ
ตอนมัธยมแกเคยชนะรางวัลเยอะแยะเลยนิ จำได้นะว่าเกี่ยวกับการพูด 
แกลองไปสมัครงานที่ต้องจับไมค์บ้างดีไหมเอ่ย
หรือว่าถ้าแกเหนื่อยแกก็ไปเป็นครูสิ อาชีพที่แกชอบไง
แกจะได้เอาวิชาที่เรียนไปถ่ายทอดให้ผู้อื่นได้รู้ด้วยนะ

สุดท้ายเลยเว้ย
แกอะมีความสามารถตั้งเยอะที่ยังนึกไม่ออก
อย่าพึ่งท้อนะเว้ย
เรานี่แหละจะเป็นกำลังใจให้แกเอง

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

แกในวัย 23 ปี คงจะเหนื่อยมากๆเลยสินะ

แกตอนนั้นคงจะมีปัญหามากมายมาให้แก้จนไม่มีวันหยุดเลยล่ะสิ
ถ้าเป็นไปได้ก็ลองไปสอบ กพ ดูไหมแบบที่แกเคยวางแผนไว้ไง
ทำงานราชการสัก2-3ปีให้รู้ระบบ ให้รู้ช่องทาง แล้วก็ค่อยหางานเพิ่ม(ถึงแกจะไม่ชอบระบบราชการก็เถอะนะ555555) หรือไม่ก็ไปเรียนต่อป.โทไหม? สอบชิงทุนก็ได้นะ

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

เอาหน่าาาาาาา ชีวิตในวัย23ปีอาจจะเหงาไปหน่อย
ก็ไม่ไดเจอเพื่อน
ไม่ค่อยได้อยู่บ้าน
ไม่ค่อยได้เที่ยวแล้วนิ
แต่ถ้าผ่านจุดนี้ไปได้เนี่ยแกอะจะภูมิใจเว้ย

ส่วนเรื่องคนที่แกชอบอะ
แกก็กล้าๆหน่อยดิ อย่าเป็นแบบเราตอนนี้เลย
ถ้าไม่ลองอกหัก ไม่ลองผิดหวัง แล้วจะมีรสชาติชีวิตได้ยังไง
แกลืมแล้วหรอ... 
"ทำทุกอย่างที่อยากทำแล้วไปเล่าให้ลูกหลานฟังตอนแก่อะ"
แกใช้คำนี้มาตั้งนานแล้วนะแกอย่าลืมมันสิ
สู้ๆหน่อย เราเชื่อว่าแกจะเจอคนที่ถูกใจ
แล้วเค้าก็จะถูกใจแกเว้ย
หรือว่าถ้าแกเจอแล้วเราก็ยินดีด้วยนะ
ฝากไปบอกคนๆนั้นด้วยว่า
เค้าคือคนที่โชคดีที่สุดในโลกมนุษย์แล้ว
เพราะเค้าได้เจอกับผู้หญิงที่สวยและน่ารักขนาดนี้5555
ล้อเล่น

เค้าได้เจอกับคนที่จิตใจดี  มีเมตตา อารมณ์ขัน น่ารัก กินเก่ง ทำงานบ้านก็ได้ เล่นดนตรีก็ได้ กินง่ายอยู่ง่าย เดินสายไฟก็ได้นะ5555 แถมยังฉลาดอีกด้วย
แกน่ะเป็นคนที่โชคดีมากๆเลย
ฝากดูแลฉันในวัย23ปีด้วยนะ 
ไม่ต้องดูแลมากก็ได้ แค่อยู่ข้างๆและไม่ทำให้ฉันในวัย23ปีเสียใจก็พอ
ขอบคุณนะถ้ามีคนๆนั้นจริงๆ

สุดท้ายแล้ว
แกคงไม่มีปัญหาเรื่องเงินหรอก
แต่เราห่วงสุขภาพแกนะ
ลดน้ำหนักเถอะ
เรายังอยากให้แกเล่าเรื่องราวในชีวิตให้ลูกหลานฟังตอนแก่
ยังอยากเห็นแกปีนเขาในวัย60+
ยังอยากเห็นแกหัวเราะได้เต็มปากตอนวัย80นะ


เราภูมิใจในตัวแกนะ 
เราเชื่อว่าแกทำได้

จากเราในวัย 21 ปี :) 
ถึงแกในวัย 23 ปี 
เป็นกำลังใจให้เสมอ เราจะอยู่ข้างๆแกเองนะ
แกไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้
แต่แกยังมีเราอยู่ข้างๆนะ 





SHARE
Written in this book
My Storylog
การเดินทางครั้งใหม่กับฉันคนเดิม
Writer
SENDSENTSENT
Roles
เรื่อยๆ เปื่อย ๆ

Comments