[ตอนที่ 21/24] “อาหารโรงพยาบาลไม่อร่อยจริงๆนั่นแหล่ะ”
ตอนที่ 21 : “อาหารโรงพยาบาลไม่อร่อยจริงๆนั่นแหล่ะ”
——————————————
บทความรีวิว โรงพยาบาลพิษณุเวช, พิษณุโลก
หัวข้อ : 'เมื่อผมคิดว่าตัวเองเป็นไข้ แต่มารู้ตัวอีกทีว่ากำลังจะตายเพราะหัวใจล้มเหลว’

ก่อนอื่น
.....ที่เราจะเริ่มตั้งแง่

1 ในสิ่งมหัศจรรย์ที่พบได้ในโรงพยาบาล
....สำหรับผู้ป่วยใน

นอกจากชุดคนป่วย....
....ที่ไม่ว่าจะเอาคนแข็งแรงขนาดไหนมาสวมใส่
....ก็จะดูเป็นคนอมทุกข์

หรือมีโรคเป็นของตัวเองทันที

นั่นก็เป็นเรื่องประหลาดต้นๆ
ที่ใครก็พอจะสังเกตเห็นกันได้ง่าย

.......

อีกสิ่งหนึ่งที่จะกล่าวถึง... ก็คือ
‘อาหารผู้ป่วยในโรงพยาบาล’

ที่ผมกินมาตลอด
....เกือบๆ 100 มื้อ ใน 1 เดือนที่ผ่านมา

ลองนึกสภาพผู้ป่วย
....ที่ถูกจำกัดปริมาณความเค็ม
และความมันของอาหาร

อาหารก็จะแบบว่าจืด....ดด
เสียจนแทบจะเป็นน้ำเปล่า
ในเมนูซุปผัก

ผัดผักที่ต้องใช้น้ำมัน...
ก็จะไม่มีความเงา... หรือหอมควันไฟ....
เรียกว่ามากันแบบคลีนๆ

จะว่าความจืด 100% ทุกมื้อก็ไม่เชิง

เช่น ข้าวต้ม....
....ก็เป็นผัดหมูสับก้อนๆ
....มาหย่อนไว้ตรงกลาง

รสชาติมันก็ดีแค่ตรงนั้น

แต่ที่เหลือจืดสนิท
....กินไม่ได้เลย

ขนาดอุปนิสัยของผม....
...ไม่ชอบทานอาหารรสจัดอยู่แล้วด้วยนะ
ก๋วยเตี๋ยว.... ยังไม่มีการเติมเลย
กินผักมากกว่าเนื้อ

แล้วก็ไม่กินฟาสต์ฟู้ดเกือบ 15 ปีแล้ว
....น้ำอัดลมไม่เคยแตะ

ไม่ค่อยเลือกกิน
...แต่อาหารโรงพยาบาลบ่อยครั้ง

กินไม่ได้จริงๆ
....มันแทบจะไม่ไหวละ

......

แฟนก็บ่นว่าหัดกินอะไรง่ายๆซะบ้าง
....เขาให้อะไรมาก็กินไปเถอะ

ผมก็ไม่พูดอะไร....
...นั่งยิ้มๆ แล้วมองหน้า

‘เธอลองกินดูที..
...ผมจะไปกินอย่างอื่น’

ยื่นอาหารโรงพยาบาลแบบเต็มๆมื้อให้
เธอก็ลองกินไป... ประมาณ 4-5 มื้อ

แค่นั้น... ง่ายๆ
ก็ได้คนที่เห็นด้วยเพิ่มมาอีก 1 คน

ส่วนผมเหรอครับ
....ไปสั่งอาหารเดลิเวอรี่
...มากินอย่างออกรส

จำได้ว่าครั้งหนึ่ง
....สั่งสเต็กสันคอหมูแบบไม่เค็ม
....ของร้านที่ชอบมากิน

คือสีสันในชีวิตที่หายไปเกือบ 1 เดือน
.....จิตวิญญาณ
....ความมีชีวิตชีวาที่หายไป

กลับคืนมาแทบทั้งหมดในวันนั้น

....

แล้วของพิษณุเวชนี่มีสิ่งที่โดดเด่นมาก
นั่นคือเนื้อหมูที่อัดแน่นในกับข้าว
เกือบๆ 90% ของกับข้าวทุกชนิด

ใส่เยอะจนแบบว่า
....พันธมิตรโรงพยาบาล
....น่าจะมีฟาร์มเลี้ยงสุกรด้วย

แล้วนิสัยผมคือ
....ไม่ค่อยกินเนื้อด้วยสิ

เขี่ยกินแต่ผัก

อย่าถามถึงไก่นะครับ
....ไม่เจอเลยตลอด 1 เดือน

นี่ถ้าย้อนไปสมัยทำงาน
....ด้านงานเขียนเกี่ยวกับอาหาร

จะต้องบ่นแบบเช็ดเม็ดกันเลยทีเดียว

......

มาลองคิดถึงสาเหตุ
...ว่าทำไมอาหารถึงเป็นแบบนี้
....ในมุมของโรงพยาบาลดูบ้าง

หลักๆก็น่าจะเป็นปริมาณ
....ที่ไม่น่าจะทำให้เรากินคนเดียว

หรือการเลือกไม่ใช้ไก่
....เพราะยาปฏิชีวนะในสัตว์ปีกหรือเปล่า

แถมคนไข้ที่ควบคุมรสชาติ...
....อย่างผมก็งดเค็ม
เพราะกลัวส่งผลต่อหัวใจ

โรงพยาบาลก็ปิดประตูตายแบบเต็มที่ไปเลย
....ส่งผลให้อาหารจืดสนิท

เช่น เมนูไข่พะโล้ที่หวานมาเพียวๆ
....ขาดความกลมกล่อมจากความเค็ม

หรือสิ่งที่เกลือจะดึงความหวานจากผัก
....ก็จะไม่พบในอาหารผู้ป่วยเช่นผมเลย

ก็เลยพูดเรื่องอร่อยไม่ได้..
....แล้วยังจะมาถามกันอีกว่าเจริญอาหารมั๊ย

......

ถ้าจะให้แนะนำ....
....โรงพยาบาลเอกชน
....นอกจากนักโภชนศาสตร์
ที่คอยควบคุมด้านอาหารอยู่แล้ว

ผมเห็นว่า... ควรมีเชฟเก่งๆเพิ่มเข้าไปด้วย
....คอยดีไซน์ออกแบบรสชาติ
ภายใต้ข้อจำกัดหลายรูปแบบของผู้ป่วย

เพราะอาหาร....เป็นศิลปะ
....หล่อเลี้ยงชีวิตคนให้มีความสดใส

เห็นความงามของการมีชีวิตอยู่

ซึ่งถ้าทำได้จริง....
...เป็นจุดขายของโรงพยาบาลได้อีก

ว่าที่นี่..... อาหารจืดก็อร่อยได้...

โดยไม่จำเป็นต้องมีรสชาติทำร้ายคนป่วย
....ให้หมดกำลังใจกับโรค

มากจนเกินไปนัก
SHARE
Written in this book
เมื่อผมคิดว่าตัวเองเป็นไข้ แต่รู้ตัวอีกทีว่ากำลังจะตายจากอาการหัวใจล้มเหลว
ประสบการณ์นอนโรงพยาบาลเอกชน 1 เดือนเพื่อผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจเทียม ทั้งๆที่เป็นแค่ไข้มา
Writer
Dozzzzz
Leader of DozzDIY.com
มีชีวิตที่เหลืออยู่ในโลกให้เป็นที่น่าจดจำคงจะดีกว่านะ

Comments