สัมพันธ์รู้สึก
      ณ ห้วง ช่วงขณะเวลาที่ยาวนานเกินกว่ากล่าวว่าเพียงฉาบฉวยชั่วประเดี๋ยวประด๋าวแต่มันยังคงสั้นเกินจะสร้างสำนึกต่อพันธะใดๆในห้วงเวลานั้น

      ชายหนุ่มทอดร่างกายและความรู้สึกอื้ออึงลงบนก้อนนุ่นอัดแน่นเข้าทรงจตุรัสขนาดใหญ่กว่าตัวเพื่อตกผลึกความรู้สึกตัวเองอีกครั้ง เกิดคำถามตั้งขึ้นกับตัวเองที่ตัวเองรับรู้และสัมผัสจากตัวเองอีกครั้ง“ซับซ้อนเกินล่วงเข้า” ความสับสนฉงนสงสัยเริ่มกินกลืน ซ้ำยังกลัดความคิดใหม่ๆไว้บนความอื้ออึงนั้น

       ในห้วงขณะเวลาหนึ่งชายหนุ่มสร้างใยบางเยื่อสัมพันธ์ยึดโยงตัวเขาด้วยการกระทำและเขาเลือกจะดึงห่างใยหยากนั้นจนฉีกขาดเพื่อปฏิเสธสัมพันธ์ที่ตนปรารถนาด้วยกระทำของตนเอง
ความอื้ออึงที่ประเดประดังซัดสาดกระแทกเข้ามานั้นคือความรู้สึกของความปรารถนาต่อใยเยื่อที่ตนเองเคยปฏิเสธ

     เขาเริ่มปฏิเสธการปฏิเสธของตัวเองและพยายามที่จะสร้างการปฏิเสธการปฏิเสธปฏิเสธตัวเองขึ้นมาเพื่อลบล้างมวลรู้สึกมากมายในขณะเวลานี้

ความปรารถนานั้นเป็นผู้ที่ชนะเสมอ    ครั้งนี้ไม่อาจปฏิเสธ เขารับรู้ตนเองปรารถนาหวนสัมพันธ์ที่ตนเคยพยายามสร้างและฉีกทำลาย

     การร่ำระบายคำกระจายกระจัดจึ่งปรากฏออกและพร้อมจะเลือนสลายไปพร้อมก่อนมวลรู้สึกอื้ออึงเริ่มทำท่าทางว่าจะเริ่มคลายตัว
SHARE
Writer
PJAW
Otherness
หรือ...

Comments