7 วันแรกที่ อสค.
โอเค ต้องขายของกันก่อนที่จะเข้าเรื่องนะ ซีรีย์ชุดนี้(ตั้งให้เป็นซีรีย์เองเลยละกัน)

โดยได้ชื่อจาก #นี่มากินหรือมาฝึกงาน เป็นการเล่าเรื่องประสบการณ์การฝึกงานของเราเอง โดยก่อนหน้านี้มี 5 ตอนได้แก่

ช่องชีวิตของการฝึกงาน(บทความอันแรกของซีรีย์นี้)

เริ่มต้นของการฝึกงาน

25% ของการฝึกงาน

50% การฝึกงานกับพื้นที่หลังเขา

และ ครึ่งหลังที่ อสค.

ตามอ่านกันได้นะจ๊ะ

โอเค มาเข้าเรื่องของเราดีกว่า
การฝึกงานที่ อสค. จะไม่เหมือนที่ ไร่สุวรรณ ตรงที่เราจะเรียนรู้ไปก่อน แล้วค่อยลงฝึกปฏบิตัจริงไปเลย แต่ไร่สุวรรณ จะเรียนรู้ไปพร้อมๆกับการฝึก 

ซึ่งในความคิดของเราว่า มันมีข้อดีและข้อเสียที่แตกต่างกันไป

อย่างที่บอก เราเริ่มเรียนคาบแรกตอน 7:30 น. 

เรียนคาบละหนึ่งชั่วโมงครึ่ง เป็นจำนวน 4 คาบต่อวัน ดังนั้นจะหมดเวลาเรียนที่ 14:30 น. (เมือรวมเวลาพักเที่ยงแล้ว)

จากนั้นก็ต้องเตรียมตัวลงคอกรีด โดยเราจะเริ่มรีดนมตัวแรกที่เวลา 15:00 น.

จะวนอย่างนี้ในทุกๆวัน ซึ่งในแต่ละวันการเรียนก็จะไม่เหมือนกัน แม้กระทั้งการลงคอกรีดเอง ก็ไม่เหมือนกันในแต่ละวันด้วย

ทำไมต้องเรียนเข้มข้นขนาดนี้ ก็ด้วยเวลาที่มันมีน้อยอะนะ ทำให้การเรียนต้องอัดแน่น เพื่อให้เราได้ความรู้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ก็ได้เรียนรู้ตั้งแต่การเลือกโคมาเพื่อมาเป็นแม่วัว (นมวัวจะรีดได้ก็ต้องเป็นวัวที่ตั้งท้องแล้วมีลูกนะ) คะแนนร่างกาย อาหาร โรคที่อาจจะเกิดและเกิดได้บ่อยในแม่โค การดูแลแม่โคและลูกโค และที่สำคัญที่สุด(สำหรับเรา) คือการรีดนมวัว

มันสนุกมากเลยนะ

ต้องมาตีกับแม่วัวที่ขี้แกล้งเหลือเกิน ต้องเอาใจคุณแม่วัวที่ไม่รู้ว่าต้องเอาใจยังไง บางทีเราเช็ดเต้าอยู่งี่ ก็อยากขยับมาเบียดงี่ เช็ดๆอยู่เอาหางมาฟาดงี่ 

จำได้ว่าตอนสอบรีดนม โดนฟาดจนแว่นหลุด หน้างี่แดงเป็นแถบ 

อ๋อ เอะอะอย่างหนึ่งด้วย ก็คือ เอะอะล้างคอก ไม่มีอะไรทำ อ้าวล้างคอก ล้างจนแบบ กล้ามขึ้น ไปคอกไหนก็ล้างคอก ล้างทุกคอก ล้างจนชิน

เรื่องเรียนไปแล้ว มาเรื่องการใช้ชีวิตบาง

ขอเล่าเรื่องการใช้ชีวิตที่หอก่อนละกัน ด้วยเราต้องนอนรวมกันคนอื่นใช่ปะ

เพื่อนจะมีการใช้เสียงมาก ยิ่งตอนดึกๆนั่งทำกิจกรรมคิดเลขกันนะ โอ้ย นอนไม่หลับเลยจ๊ะ ขยับไปขยับมาอยู่บนเตียง ก็ใช้วิธีการเปิดเพลงอัดหูดังๆให้กลบเสียงเพื่อน

แล้วก็ตั้งเวลาปิดเอาไว้ประมาณหนึ่งชั่วโมง แต่ส่วนใหญ่แล้วเปิดไปได้ประมาณสองเพลง ก็หลับแล้ว เหนื่อย

อย่างหนึ่งที่จะมีปัญหาแน่ๆเลย และแก้ไม่ได้คือไฟ ไฟไม่ได้ปิดเวลาที่เรานอน แต่จะปิดตอนประมาณสี่ถึงห้าทุ่ม(อันนี้เป็นการบังคับ ถ้าจะทำอะไรดึกกว่านี้ก็เปิดไฟฉายเอง เพราะเพื่อนจะนอน)

แต่ไอ้ตัวเราเนี่ยสินอนตั้งแต่สองทุ่มกว่า ไม่ก็สามทุ่ม เอาว่าเป็นคนแรกในห้องที่นอนเลยละ ก็มุดหมอนที่เอามาล้อมตัวเองบางแหละ เอาตุ๊กตาน้องเต่ามาบังตาบางแหละ 

แต่ก็หลับได้อย่างไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่

ก็บอกแล้วว่าเหนื่อย 

อยู่นี้เราต้องหาของกินเอง ตอนเช้ากับตอนเที่ยงไม่อะไรมาก เพราะมีรถรับส่งในการไปซื้อข้าว แต่ตอนเยอะเนี่ยสิ ต้องหารถออกไปตลาดเอง

แล้วจะต้องไปไงหรอ 

เดิน? 

ก็ไกลไป ขาลากพอดี แล้วทำไงละ?

โบกรถค่ะ 

จริง โบกรถ โบกจากหน้า อสค. ไปตลาดหมวกเหล็ก

โบกจนแบบรถที่ป้ายทะเบียน สระบุรี เข้ารู้เลยว่าจะไปไหน

"ไป อสค. ใช่ไหม อ้าวขึ้นเลยลูก" 

เพื่อนบอกคนหมวกเหล็กน่ารัก ก็ไม่เข้าใจนะ จนได้มาเจอกับตัว 

ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยเหลือเด็กตาดำๆ ให้ไม่อดตาย 

#นี่มากินหรือมาฝึกงาน
SHARE

Comments