เสพติดความเจ็บปวด
บางทีความเจ็บปวด และความผิดหวังก็ไม่อาจช่วยทำให้ฉันเข็ดหราบ...
จริงๆฉันอาจจะร้องไห้ให้กับเรื่องนี้มาแล้วนับร้อยครั้ง แต่นั่นก็ไม่อาจทำให้ฉันเลิกร้องไห้เพราะมันในครั้งที่หนึ่งร้อยหนึ่งได้...

ฉันพยายามวิ่งตามคนที่กำลังวิ่งหนีฉันอยู่ทุกทีที่มีโอกาส... เหมือนกับว่าฉันกำลังเป็นหยดน้ำที่อยากจะท้าทายความสัมพันธ์ด้วยการละลายน้ำมันอะไรแบบนั้นเลย

ฉันอยากที่จะทำแบบนั้น ทั้งที่ตัวของฉันเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่ามันไม่เห็นมีโอกาสที่จะเป็นไปได้เลย ที่น้ำเปล่าอย่างฉันจะสามารถละลายน้ำมันอย่างเขาได้

คล้ายคนชอบเสพติดความเจ็บปวดอยู่เหมือนกัน เพราะความไม่สมหวังและความเป็นไม่ได้เหล่านั้นมันยิ่งทำให้ฉันดันทุรังมาจนถึงขนาดนี้...



SHARE

Comments