ความทรงจำสีจาง - ปาล์มมี่ (Plamy)
รักไม่มีเหตุผล         12.33
    
               : จำไม่ได้เหรอ?เคยส่งให้ดูอยู่นะ
               : ไม่อะ...น่าจะไม่ได้จำเลยต่างหาก
               : แหม่ๆ เดี๋ยวเถอะ
               : :)

  
           เราก็เคยเป็นเหมือนกับทุกคนบนโลก ตอนที่เป็นแค่เด็กอ่อนต่อโลกคนนึงและก็ไปตกหลุมรักคนๆนึงแบบง่ายๆไม่มีเหตุผลอะไร ตอนนั้นเราจำได้้ว่าเราถามเขาว่า 'พี่นี้เราเป็นอะไรกันเหรอ?' เขาก็ตอบกลับมาง่ายๆว่า ก็คนทีี่รักกันไง 
          แต่ต่อให้อ่อนต่อโลกหรือซื่อแค่ไหนก็ไม่ถึงขั้นโง่ที่ดูไม่ออกว่าคำพูดของเขานั้นไม่ใช่ความจริงใจหรือเต็มใจ100% เพียงแต่พูดส่งๆไปให้มันจบๆเรื่อง ตอนนั้นเราก็เลือกที่จะโง่เชื่อเพราะรักและอยากอยู่กับพี่เขาต่อ ซึ่งมันก็เป็นการตัดสินใจที่ผิดมากที่สุดในชีวิตเรื่องนึง 
   
         พอรู้สึกด้วยมากๆเรายิ่งรักและแคร์เขามากขึ้นทุกวัน แต่กลับกันความใส่ใจของเขาเริ่มค่อยๆหายไป เขาจะทักมาหรือมาหาก็ต่อเมื่อที่เขาเหงา พอเขาหายเหงาเขาก็จะหายไปเป็นอาทิตย์ เชื่อไหมว่าเราก็โง่ที่จะรอให้เขาทักมารอให้เขากลับมาหา แต่ด้วยความคิดถึงเราเลยไปส่องในโลกโซเชียล (ไม่ได้เป็นเพื่อนหรือติดตามพื้นที่ส่วนตัวของเขาเลยไม่ยุ่ง) ปรากฏว่าเขาทำเหมือนกับว่าไม่เคยมีเราอยู่ในชีวิตเขาเลยสักนิดและเขาก็ทำเหมือนกับว่าเขาต้องการใครสักคนนะ เราเคราพพื้นที่ส่วนตัวเขาเพื่อให้เขาทำแบบนี้กับเราเหรอ? เสียใจมากร้องไห้มากร้องไห้กับคนๆนี้หลายรอบมากแต่ก็ตัดไม่ขาดเพราะเอาแต่คำว่า รัก มาอ้างหลอกตัวเองไปวันๆว่าขาดเขาไปไม่ได้
      มันไม่มีหรอกสักวันถ้าหากคุณไม่ยอมรับ    ความจริงและเข้มแข็งขึ้นมาเอง 
              จำไม่ได้เหมือนกันนะว่าทำไมถึงมีสติและตัดเขาออกไปจากชีวิตได้ แต่จำได้ว่าตอนที่พยายามใจเเข็งและเด็ดขาด คิดถึงเขามากๆร้องไห้ตลอดเวลาที่คิดถึง เจอเสื้อเขาที่เราซื้อให้ก็ร้องอีก ฟังเพลงไปเจอเพลงเศร้าๆก็ร้อง แต่ถ้ากลับไปก็เหมือนพวกขี้แพ้ เตือนตัวเองอยู่ตลอดว่าเขา ไม่ได้รักเรา อย่าหลอกตัวเองมองโลกความเป็นจริงบ้าง หลอกตัวเองเพื่ออยู่ไปวันๆมันมีความสุขตรงไหนลองย้อนกลับไปดูสิ พอมันนานเขาก็เหมือนที่คนอื่นบอกว่า "เราไม่ได้ลืมนะว่าเราเคยรักรู้สึกดีๆกับเขา เพียงแต่ว่าเราไม่ได้รู้สึกกว่าต้องกลับไปรักเขาแบบแต่ก่อนก็แค่นั้นเอง" 
 
  
             ตอนนี้ก็มีไปเจอไปคุยด้วยบ้าง ขึ้นชื่อว่าคนที่เราเคยรักอะเนอะ ในใจก็ต้องเตือนตัวเองไว้ว่าอย่าไปรักอีกนะเผลอไปนิดเดียวล้มจมเลยนะ ต่อให้จะบอกว่าผ่านมานานแล้วลืมไปละ ไม่รู้สึกหรอกแต่ถ้าเขาอยู่ตรงหน้าเรา รอยยิ้มของเขาเสียงของเขาหน้าตาของเขา เราเชื่อว่าลึกๆแล้วคุณต้องรู้สึกอะไรบางอย่างอยู่แล้ว เพราะงั้นยับยั้งห้ามใจไว้แต่เนินๆก็ไม่ผิดหรอกนะ

 

      "   ถึงตรงนี้ก็คงจะบอกได้ตรงๆว่าเราเข้มแข็งกว่าแต่ก่อนแล้วนะ เราไม่ร้องไห้ไม่คิดถึงขนาดนั้นแล้ว แต่ทุกวันนี้เราเอาคุณมาเป็นบทเรียนในการใช้ชีวิต ขอบคุณสำหรับเวลาดีๆเราจะไม่ลืมว่าเคยรักคุณ ย้อนเวลาไปได้ก็ไม่คิดจะกลับไปแก้ไขนะ เพราะต่อให้ทรมาณแทบตายยังไงแต่เราก็มีความสุขกับมันมากจริงๆ :) "




    *ขออนุญาติเจ้าของรูป

SHARE
Written in this book
เรื่องเล่าในชีวิตประจำวัน
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตจริงๆ บางเรื่องก็ไม่เข้าใจทั้งๆที่คำตอบมันอยู่ตรงหน้าแล้วแต่ทำไมถึงยังมองหาคำตอบอื่นกันอยู่? ยอมรับความจริงสิ
Writer
Akunohana
Invisible Man
เสียงดนตรีต่อชีวิต

Comments