Dead line เส้นตาย กับความตาย
“ฉันต้องนอนแล้วละ”
เสียงในหัวฉันบอกกับตัวเอง เมื่อดูนาฬิกาเข็มสั้นชี้เลข 5 และเข้มยาวชี้เลยเลข 3 ไปหน่อย

ฉันนั่งปั่นงานลูกค้า ตลอดทั้งคืน
เพราะพรุ่งนี้ เป็นวันกำหนดส่งงาน 

ที่จริงแล้ว ฉันมีเวลา 7 วันในการทำงานนี้ 
แต่ 6 วันก่อนหน้านี้ ฉันมัวแต่ “คิด” 
ความคิด กินเวลานาน ...
ฉันคิดเกี่ยวกับเรื่องงาน แต่เป็นงานหลายอย่างที่ค้างคา และไม่มีเดทไลน์ Dead line

การไม่มีขอบเขตของเวลาที่ชัดเจน 
ทำให้การทำงาน ลดประสิทธิภาพลงมาก 

การกำหนดเป้าหมาย เวลาที่ชัดเจน
ช่วยให้เรากระตือรือร้นที่จะ ลงมือทำ
แม้ว่า จะกระชั้นชิด ก็เถอะ 


เดทไลน์สำคัญมาก

และเกือบทุกครั้งฉันก็จะว้าวุ่นกับเส้นตาย 

ในใจก็ต่อรอง “ขอเลื่อนไปอีก1-2 วันได้ไหม”

แต่ชีวิตคนเรา เมื่อถึงเส้นตาย 
เราต่อรองอะไรไม่ได้เลย....

และเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเส้นตายของเราคือเมื่อไหร่ 
เราก็เลยใช้ชีวิตเหมือนว่า จะไม่ตาย..

กินอาหารขยะ ของหวาน นอนดึก ไม่ออกกำลังกาย ไม่ดูแลสุขอนามัยขั้นพื้นฐาน
เพราะว่า ระยะห่างของเส้นตาย..ห่างจากเรามาก
หรือเราคิดว่า อายุขัยของเรายังเหลืออีกยาวไกล 

6 วันก่อนหน้านี้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ 
 ฉันจะทำอะไร ?!?

แต่ก็นั่นแหละ เวลามันย้อนกลับไปไม่ได้
มันเป็นเพียงเรื่องจินตนาการ และสมมุติ 

ชีวิตจริงก็เช่นกัน ไม่มี 6 วันก่อนหน้า ให้ย้อนกลับไป  

ฉันคงต้องนอนแล้วล่ะ

ถ้าความตายเป็นเหมือนการหลับใหลก็คงจะดี
คงไม่มีอะไรน่ากลัว 
เท่ากับก่อนช่วงเวลาเดทไลน์ 
ที่ไม่ได้เตรียมตัวมาดีอีกแล้ว

ช่วงเวลานี้ จะยุ่งเหยิง สับสน ต่อรอง ร้องขอ 
พรุ่งนี้ ความตายจะมาเยือนที่หน้าบ้าน 
เวลาไหนก็ไม่รู้ 

เข็มยาวชี้เลข อะไร เข้มสั้นชี้เลขอะไร 
ไม่มีนาฬิกา บอกเวลาความตายเราได้เลย




SHARE

Comments