บทเรียนที่1 ความพยายาม
คุณครูให้การบ้าน ไปเขียนบทนำของหัวข้อที่ต้องการจะพรีเซนมา โดยให้นักเรียนทุกคนหาข้อมูลมาจากอินเตอร์เน็ต

'โห ง่ายจัง ก็แค่ copy paste มาจากอินเตอร์เน็ตแค่นี้ก็เสร็จแล้ว' ฉันคิดเข้าข้างตัวเอง

และแล้วก็ถึงวันที่จะต้องส่งงาน
เพื่อนๆ ทุกคนดูเคร่งเครียดกันมาก ทุกคนนั่งเขียนงานกันหมดจนห้องเงียบมาก แปลกสุดๆ ทำไมทุกคนต้องเคร่งเครียดด้วย ในเมื่อมันก็ไม่น่าดูยากเลย

'เฮเลน ขอดูหน่อยสิ' ฉันขอดูของเพื่อนข้างๆ

หาาาาา!!!!!!

มันทำให้ฉันรู้ว่า จริงๆแล้วคุณครูให้พวกเราไปค้นคว้าแล้วนำมาสรุปในแบบฉบับของตัวเอง ไม่ได้ให้ไปก็อปปี้มาจากอินเตอร์เน็ตเลย.....

ตายแล้วๆๆๆ ทำไงดีๆ
แต่ถึงกระนั้น ฉันก็ยังไม่ทำอะไร อาจเป็นเพราะว่าฉันไม่รู้จะทำอย่างไรดี และไม่ชินกับการทำงานในสถานการณ์เร่งรีบและกดดัน
..........
......
ช่างเถอะ ไม่ต้องทำแล้วกัน ทำอย่างไรก็คงทำไม่ทันแน่ๆ ฉันถอดใจ และนั่งอยู่เฉยๆ มองนู้น มองนี่ไปทั่ว...
เอ๊ มีแต่เราคนเดียวในห้องนะ ที่นั่งเฉยๆ
ฉันได้สติ และคิดในใจขึ้นมาว่า

เอาวะ ลองดู ไม่ทันก็ไม่เป็นไร ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย นั่งอยู่เฉยๆแบบนี้
ในที่สุดฉันก็เริ่มเขียน... เขียน... เขียน... จนเสร็จ
แทบจะไม่เชื่อตัวเองเลยว่าจะทำเสร็จ เย้ๆๆๆ

เหตุการณ์ครั้งนี้ ทำให้ฉันนั่งทบทวนกับเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในอดีต ที่ล้มเหลว ที่ไม่ประสบความสำเร็จ จริงๆแล้ว ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะฉันเอง ที่ไม่ยอมพยายามให้ถึงที่สุด เจออุปสรรค์นิดหน่อยก็ท้อและยอมแพ้....
ตั้งแต่นี้ไปฉันจะพยายาม ไม่ว่าจะทำอะไร จะกลับมานั่งถามใจตัวเองว่า เราได้พยายามจนถึงที่สุดแล้วหรือยัง เรายังทำได้ดีกว่านี้มั้ย
ถ้าคำตอบ มันคือ เราพยายามดีที่สุดแล้ว ...ไม่ว่าผลลัพธ์มันจะเป็นอย่างไร มันอาจจะไม่ตรงกับที่ใจเราหวังก็ตาม ก็ให้ปล่อยมันไป จงภูมิใจที่วันนั้นเราได้ทำเต็มที่แล้ว
     โชคดีนะคะทุกคน😘😘

 
SHARE
Writer
Smallworld
finding hope
ตามหาความฝัน

Comments