fish tank
บางครั้งความทรงจำตอนเด็กๆ จะย้อนกลับเข้ามาตอนที่นั่งเหม่อได้เหมือนกัน แม้จะเป็นเพียงแค่ภาพที่เลือนรางของการมองผ่านอดีตแต่คุณจะยังจำความรู้สึก ณ ช่วงเวลานั้นได้เสมอ คล้ายกับสิ่งย้ำเตือนของทุกสารประสอบของการเติบโตว่าอะไรที่ทำให้คุณกลายมาเป็นคุณในทุกวันนี้


ที่บ้านเราเคยเลี้ยงปลา มีตู้ปลาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ข้างๆ โทรทัศน์ที่ขณะนั้นยังเป็นจอตู้ใหญ่เทอะทะ ทีวีมีสีบ้างไม่มีสีบ้างต้องคอยให้คนขึ้นไปหมุนเสาบนหลังคาแล้วตะโกนถามคนในบ้านว่า "ชัดยัง" อีกที


พ่อทุ่มเทให้กับการเลี้ยงปลามาก ตู้ปลาของเราจึงเต็มไปด้วยหินกรวดหลากสี มีที่กรองอากาศที่กรองน้ำ ของตกแต่งอย่างหญ้าทะเลเทียมบ้างแท้บ้าง ส่วนใหญ่เราเลี้ยงปลาทอง แต่ที่ขาดไม่ได้เลยก็คือปลาช็อคเกอร์หรือที่เรียกว่าปลาดูดฝุ่น 


ไม่ว่าปลาทองที่เรามีจะตายไปกี่ตัว แต่ปลาดูดฝุ่นไม่เคยจากไปไหน


พ่อเป็นคนประเภทที่เลี้ยงลูกให้เติบโตด้วยประสบการณ์ เพราะงั้นตอนที่เราขับรถออกไปซื้อปลาที่ร้านขายปลาแถวบ้านพ่อจึงไม่ยอมให้ฉันกับพี่ซ้อนมอเตอร์ไซค์ไป แต่กลับให้ขี่จักรยานตามหลัง พี่ขี่จักรยานคันใหญ่ ส่วนฉันขี่คันเล็กอีกที พวกเราสามคนขับรถเรียงแถวกันเป็นหนึ่ง ฉันอายุไม่ถึงเจ็ดขวบด้วยซ้ำ 


ความทรงจำในวันนั้นของฉันขาดห้วง บางครั้งก็จำสับสนว่าฉันเคยทำแบบนี้มาก่อนหรือเปล่า แต่เปลี่ยนเป็นแม่ หรือความจริงมันอาจจะไม่เคยเกิดขึ้นแต่ระยะเวลาที่ล่วงเลยผ่านมาปรับแต่งความทรงจำของมันขึ้นมาใหม่ เป็นสิ่งที่ฉันอยากจะจำมากกว่าความจริง 


กาลเวลาล่วงเลยผ่าน ไม่มีตู้ปลาที่บ้านเราอีกแล้ว ไม่มีพ่อที่บ้านของเราเหมือนกัน โทรทัศน์ถูกเปลี่ยนเครื่องแล้วเครื่องเล่า เสาอากาศใหญ่เทอะทะบนหลังคาก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป ฉันเติบโตขึ้นแต่รู้สึกว่าบ้านหลังใหญ่กว่าเดิม อาจจะเป็นเพราะในที่สุดทุกคนต่างก็จากไปเหมือนกับปลาทอง ส่วนฉันเป็นปลาช็อคเกอร์ที่ยังคงอยู่ที่เดิมเสมอ ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดและหวังว่าสักวันหนึ่งจะมีคนเอ็นดูเลี้ยงมันเหมือนกับปลาทอง 


SHARE
Written in this book
in time
past of me
Writer
ps_iloveu
Writer
- as long as you want me

Comments