DAY 80 : when your depression attack
3/Jul/2019

วันนี้ไปประชุมสายไม่ดีเท่าไหร่
เพราะไม่มีอารมณ์ไปทำงานอยู่ดีๆก็รู้สึกดาวน์
การที่เราเป็นโรคซึมเศร้านั้นมันแย่ตรงนี้แหละ
ตรงที่เราควบคุมอารมณ์ของเรานั้นไม่ได้เลย
บทมันจะดิ่ง มันก็ดิ่ง
เมื่อคืนก็ร้องไห้อีกแล้ว...
ช่วงนี้เราคิดถึงเขาเป็นพิเศษ ซึ่งโคตรไม่ดีเลย
แต่วันนี้ การที่เราได้ไปนั่งคุยกับพี่ๆ 
ก็ทำให้เรา stable ขึ้นในระดับหนึ่ง
พยายามอย่างมากที่จะเรียนรู้การมีความสุขได้ด้วยตัวเอง


เมื่อก่อนการอยู่คนเดียวเป็นสิ่งที่ง่ายมาก
ทำอะไรก็ทำเองคนเดียวขับรถไกลๆ
ค่อนข้างจะชอบด้วยซ้ำ 

ก็ทำได้ทุกอย่างเพียงเพราะแค่ว่าเรามีเค้าเป็นที่พึ่งทางใจ คิดว่ายังไงก็ยังมีเค้าอยู่

อยู่มาถึงทุกวันนี้เรายังทำทุกอย่างเหมือนเดิม
แต่ทางจิตใจเราเปลี่ยนไป 


การใช้ชีวิตถึงกับต้องเปลี่ยนเลยหรอ...? 
เพิ่งสามเดือนเองนะ เราต้องให้เวลากับตัวเองนะ
อยากให้ความหวังหรือความรู้สึกบ้าบอมันหายไปจัง
อยากหมดหวังไปเลยด้วยซ้ำ

หมดความรู้สึกทุกอย่าง 
ทั้งเกลียดหรือรัก 
หมดไปให้หมดทุกอย่างเลย

จะได้ไม่ต้องคิดถึงนึกถึงให้มากนัก 
มันคงมีวันนั้นแหละ 
วันที่ใจบอกว่าพอและตัดได้เลย
เราต้องมีความสุขกับชีวิตที่อยู่คนเดียวให้ได้ 
อย่าไปคิดถึงชีวิตตอนมีเค้ามากนัก
ตอนนี้เรารู้สึกว่า 
เหมือนเรากำลังดัดนิสัยและจิตใจ
ให้เป็นคนเข้มแข็งไม่ depen on คนอื่นมากเกินไป
(ทางจิตใจ) เหมือนแต่ก่อน



พยายามเข้านะ  และยิ้มเยอะๆด้วย เรารู้ว่าเธอทำได้ 
^______________________^
SHARE

Comments