28 ส.ค. 62
วันนี้เป็นวันว่าง...ตารางว่างไว้เพื่อทำเทอมต่างหาก ตื่นสายได้นิดหน่อย แต่สดชื่นกว่าเห็นๆ มีเวลานั่งเล่นก่อนออกจากห้อง รอรถเมล์ชิวๆ ไม่ต้องรีบแบบตอนเช้า นัดอาจารย์ไว้ตอนบ่าย แต่นัดเพื่อนกินข้าวเที่ยงกันก่อน ช่วงนี้รู้สึกมีคนมองเยอะ เหมือนทุกคนที่เดินผ่านไปมองเรา ความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้เป็นนานแล้วนะ ทำไมกลับมาอีกแล้วTT
กินข้าวเสร็จก็ปั่นเข้าคณะ ไปทำงานรอ จะเจออาจารย์แต่ไม่มีเรื่องจะอัพเดตตามเคย เลยต้องแถกันก่อนเข้าห้อง ถึงอาจารย์จะใจดีก็เถอะ ครั้งนี้สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง เสร็จไวกว่าที่คิด ไปนั่งทำงานต่อที่ห้องสมุด ไม่ได้เข้านาน ความทรงจำบางส่วนหวนกลับมา ถึงจะเพิ่งไม่กี่ปีนี้เองที่เรียนที่นี่ และรู้สึกไม่แก่ขึ้นเลย แต่ความทรงจำลอยมาทำเอาหัวใจหวิวๆ รู้สึกถึงอดีตอีกแล้วสินะ แอบกลัวตัวเองทุกครั้งที่ความทรงจำลอยมา มันทำให้รู้ว่าเราลืมอะไรไปมากแค่ไหน กลัว...
พอเริ่มจะไม่ไหว ก็แยกกันกลับ พอลงรถเมล์มาซื้อของกิน ฝนตกใส่เปียกจนได้ ต้องไปหลบในห้าง รองเท้าที่เพิ่งซักก็เปื้อนอีกแล้ว พอกลับห้องได้ก็เหมือนเดิม ซักผ้า กรอกน้ำ นั่งกินในที่ประจำที่จะเห็นก้อนเมฆใหญ่ๆ ครึ้มๆ เห็นท้องฟ้าเปลี่ยนสี ก่อนจะเพลิดเพลินไปกับจอเล็กๆตรงหน้า เนิ่นนานกว่าจะรู้ตัว แล้วก็ถึงเวลานอน
ชีวิตแบบนี้มัน อะไรกันนะ
SHARE
Written in this book
dont forget
Writer
forfahonly
Try to be a writer
เวิ่นเว้อ เพ้อเจ้อ แค่อยากเขียน😀

Comments