26 ส.ค. 2562
วันนี้มีเรื่องที่อยากเก็บเอาไว้ กลัวลืม555
เหตุการณ์ที่ไม่ได้เกิดขึ้นมานาน กระเป๋าตังหายนั่นเองจ้า!! 
แต่เรื่องราวมันเป็นขั้นกว่า เพราะติดต่อกับคนหลายคน จนจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ ก็กระเป๋าตังเราหายอะ เรื่องใหญ่สำหรับเราปะ! 
จุดเกิดเหตุคือร้านสะดวกซื้อที่คุ้นเคยที่สุด เซเว่นอีเลเว่น ณ เวลาประมาณ 11.45น พักกลางวันของเราก็ดำเนินตามปกติ มากินมาม่าที่เซเว่นเพราะช่วงปลายเดือน เงินหมดแล้ว ต้องประหยัดหน่อย แต่ภาพจากcctvก็เห็นว่าไอ้ตอนเดินเข้าไปเนี่ย มีกระเป๋าตังสีม่วงใบเขื่องอยู่ในมือ แต่ไอ้ตอนออกมา มีแค่ถ้วยมาม่ากับน้ำเปล่าถืออยู่เต็ม2มือ อ้าว!  แล้วกระเป๋าตังหนูไปไหน 
แม่สาวเจ้าก็นั่งกินมาม่าจนหมด รอเพื่อนๆจัดการมื้อของตัวเองจนเกลี้ยง เดินเอ้อละเหยไปร้านถ่ายเอกสารที่อยู่ถัดไปอีกตึก จนเดินกลับออกมาจากห้องน้ำถึงระลึกขึ้นได้ว่า กระเป๋าตังหนูไปไหน!? อิ๊บหายแล้วจ้า ในใจคิดว่าลืมไว้ตรงโต๊ะที่นั่งกินมาม่าหน้าเซเว่น เลยรีบย้อนกลับไปดู ถามคนที่มานั่งตรงนั้น ถามพี่พนักงานว่ามีใครเก็บมาฝากไว้ไหม ไม่มีจ้า ใจตอนนั้นคือ ร้องงงงง อยากจะร้องงงไห้ คิดว่าต้องโดนมือดีหยิบไปแล้วแน่ๆ จากนั้นนึกได้ หรือลืมไว้ในห้องน้ำ เอาวะ เดินกลับมาอีกตึก ไปถามป้าก็ไม่มี ร้องงงงงงง จนไม่เหลือออน้ำตา เพื่อนก็ช่วยหาอยู่ที่เซเว่น ได้เรื่องจ้า ปรากฎว่าพี่พนักงานเห็นกระเป๋าตังวางอยู่ ถามแล้วว่าของใคร ก็ไม่มี แต่พี่ดันวางไว้ที่เดิมจ้า ร้องงงงงง ให้มันรู้ว่าาาา ความจริงใจไม่มีค่า ให้เธอจำTT
แล้วก็ตกลงกันเสร็จสรรพ ว่าจะมาดูกล้องวงจรปิดตอนบ่าย2 ซึ่งมีเรียนไหมตอนบ่าย มีเรียนจ้าแต่ไม่มีกะจิตกะใจจะเรียน รีบโทรอายัตบัตรก่อน ฟ้องพ่อจะให้แจ้งความ นั่งสาปแช่งหัวขโมยตัวดี แล้วพอเริ่มเรียนก็กลายเป็นนับถอยหลังทุกๆนาทีอย่างใจเย็น พอบ่าย2ปุ๊บลุกปั๊บ จ้ำอ้าวไปที่จุดเกิดเหตุ ซึ่งพี่พนักงานเขาเปิดcctvรอไว้อยู่แล้ว พอได้เวลาที่แน่นอนก็เห็นภาพตัวเองเดินเข้าเซเว่นไป แต่ตรงที่กดน้ำร้อนกลับเป็นมุมอับจ้า มุมมืดมุมบอด เพ่งแล้วเพ่งอีกฉันก็ยังงงว่า กระเป๋าตังที่น่าจะลืมไว้ตรงนั้นมีอยู่จริงงงงหรือเปล่า มีให้เจอออบ้างไหม กล้องก็คมชัดเหลือเกิน ใส่แว่นก็แล้ว ถอดแว่นก็แล้ว เฮ้อออ ทำไมมันมองยากจังนะ พี่พนักงานตาดีเห็นเงาดำๆเหมือนสายอะไรห้อยๆอยู่ ก็คิดว่าใช่ มันน่าจะอยู่ตรงนั้น ที่เหลือก็รอเสือตะครุบเหยื่อ กรอไปกรอมา สงสัยคนนู้ทีคนนี้ที มุมกล้องตรงแคชเชียร์คือแบบ ชั้นวางของบังหน้าคนซื้อมิดเลยจ้า สุดท้ายก็ได้ช็อทเด็ดกีฬาแชมป์ (หลังจากยืนเอียงคอซ้ายทีขวาที คอยหลบลูกค้ามากมายที่จะมาหยิบของใกล้ๆ เหมือนเป็นคนเกะกะ) ผู้หญิงเสื้อเหลืองคนหนึ่งมีท่าทีน่าสงสัย คือเขาต้องหยิบไปแน่ๆแหละ แต่ภาพไม่ชัดเลยว่าหน้าตาเป็นยังไง พอเริ่มเข้าใกล้ความจริงก็อยากจะเก็บหลักฐาน แต่พี่ที่เซเว่นก็ไม่ให้ถ่ายไป ให้ติดต่อเบอร์บริษัทcctvโดยตรง เขาก็พูดจาดีที่แปลว่าไม่ให้! ต้องแจ้งความให้ตำรวจมาจัดการ โอเคเลยค่ะ บัตรสำคัญในนั้นเยอะแยะ ยังไงก็ต้องไปอยู่แล้วโรงพักเนี่ย แต่ตอนนี้ยังไปไม่ได้ กลับไปเรียนก่อนนน ระหว่างทางก็คิดตลอดว่า จะถามลุงยามแถวๆนั้นว่าสถานีตำรวจที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน แต่แปลกนะ ไม่เจอลุงยาม ลุงโบกรถ หรือลุงไหนเลย เดินจนมาถึงใต้ตึกคณะ เจอป้านั่งอยู่หน้าลิฟต์ที่ประจำ ตรงเข้าไปถามทันที เขาน่าจะรู้แหละ แต่คำถามยังไม่ทันจบดี ป้าเห็นหน้าก็ทักขึ้นว่า เจอรึยังกระเป๋าตังน่ะ ขุ่นพระ! ป้ารู้ได้ยังไงคะ ว่าของหนูหาย โธ่ๆๆๆๆ เท่านั้นแหละ เขาเอามาคืนแล้วจ้า ขโมยในcctvคนนั้นน่ะ เขาเป็นคนดี ตามมาคืนให้ถึงที่ ป้าบอกเขาไปที่ผิดมาด้วยนะ แต่ก็ยังมาถึงคณะจนได้ โอโห น้ำตาจะไหล ไม่รู้จะต้องรู้สึกยังไง ฉันมันเลวสินะ5555 ตอนนี้กระเป๋าตังอยู่กับอาจารย์ด้านบนแล้ว ก็ขึ้นมาเอาด้วยความสับสนปนเป จะเล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นฟังยังไงดี ความซับซ้อนนี้ยังไม่จบ เพราะตอนบ่าย2เป๊ะที่กระโดดออกจากห้องเรียนมารอลิฟต์ ประตูห้องอาจารย์ได้เปิดออก เห็นอาจารย์คนนี้แล้วด้วย ว่าเขาอยู่ในห้อง แต่ใครมันจะไปรู้ล่ะ ใครมันจะไปเข้าใจ ว่าของฉันปลอดภัยอยู่ตรงนั้น! สรุปแล้วของหายก็ได้คืน แต่ความคิดมากมายที่คิดไปแล้วเนี่ย เฮ้ออออ ก็ตามไปขอบคุณพี่เขาถึงที่ ขอบคุณพี่พนักงานเซเว่นที่ช่วยเหลืออย่างดี (เหมือนตอนนั้นพี่ๆกำลังโดนใครสักคนว่าเรื่องไม่เก็บกระเป๋าที่ลูกค้าลืมไว้ ขอโทษค่ะพี่ๆ><) แล้วก็เคลียร์กับทุกฝ่าย จบลงด้วยดี 
ปิดท้ายด้วยการซื้อกระเป๋าตังใหม่ซะเลย ราคาก็ แพงที่สุดเท่าที่เคยซือกระเป๋าตังมา แต่ก็ตั้งใจจะรัก และรักษาอย่างดี อันเก่าก็ใช้มาตั้ง3ปีนะ รักน้องเขาอยู่เหมือนกัน แต่ความของถูกก็จะขาดจะลอกไปตามอายุเขา ก็ถึงเวลาต้องปล่อยเขาไป พอเล่าให้แม่ค้าฟัง แม่ค้าก็ลดค่ากระเป๋าตังให้อีก โชคดีจริงๆ ที่ได้เจอแต่คนดีๆ ยกเว้นตัวเองเนี่ย สติไม่ดี!!
SHARE
Written in this book
dont forget
Writer
forfahonly
Try to be a writer
เวิ่นเว้อ เพ้อเจ้อ แค่อยากเขียน😀

Comments