ความรู้สึกแห่งความท้อแท้ในวันนี้...Maybe loser is me


...กลับมาอีกแล้ว

ความรู้สึกแห่งการถอยหลังเข้าคลอง
แม้เราจะพยายามบอกตัวเองว่า ต้องสู้ ต้องอดทน ต้องฟันผ่า
แต่มันก็ไม่ง่ายเลย กับการสู้กับใจตนเอง

เรามีปัญหาเรื่องความขี้เกียจมาอย่างเนิ่นนาน
เราจะง่วงบ่อยๆเวลาต้องทำงานหรือสิ่งจำเป็นในชีวิต
บางทีก็อยากรู้เหมือนกันว่า ที่เลือกทำสิ่งนี้อยู่
เพราะว่าเรารักที่จะทำ หรือเพราะว่าจริงๆแล้วเราขี้เกียจดิ้นรน
ต่อสู้ในโลกแห่งการแข่งขันกันแน่

เป็นความรู้สึกที่ ไม่ได้ช่วยให้ชีวิตพัฒนาขึ้นไปได้แต่อย่างใด
แต่เราก็ห้ามมันยากมากกกกกกก ยากกก มากกกกกก *ย้ำ

ตอนนี้ก็เช่นกัน เรากำลังง่วง และเบลอแบบสุดๆ
ทั้งๆที่วันนี้เราตื่น 9 โมงครึ่ง แต่นี่พึ่งทุ่มครึ่งก็ง่วงแล้ว
บวกกับความท้อแท้ในใจที่มหาศาล
เวลาเราจมจ่อกับสิ่งไหน สิ่งนั้นจะชัดเจนในความรู้สึก
อันนั้นเข้าใจมากๆ
แต่เราสลัดมันไม่หลุดเลย
เราไม่ได้อยากโฟกัส แต่เรารู้สึกแบบนั้นจริงๆในตอนนี้
เรากำลังดาวน์ เพราะอาการซึมและง่วง
แต่เรามีแพลนมากมายที่วันนี้ยังทำไม่เสร็จ
และมันก็เหมือนกันพึ่งเริ่มต้นวัน สำหรับวันนี้

อะไร เริ่มต้นวันตอนทุ่มนึงเนี่ยนะ?
...ช่าย...เลย มันจะมาแบบนี้ตลอด
ถ้าผ่านช่วงง่วงนี้ไปได้แล้ว
สมองจะแล่นปู๊ดป๊าดดแบบสุดๆช่วงสี่ห้าทุ่ม
ไม่รู้เป็นอะไรเหมือนกัน
เวลาสมองแล่นของเรามันมีแค่ 2 ช่วงจริงๆ
คือ 7 โมงเช้า กับ 3 ทุ่ม

ถ้าวันไหนตื่นสาย วืด 7 โมง ไพร์มไทม์อีกทีก็ไปรอบ 3 4 ทุ่มเลย
แล้วกว่าจะได้นอน บางคืนก็ฟาดไปตี 4
จนบางทีก็กลัวตายเหมือนกัน

สติเริ่มมึนเบลอ กับความจำสั้น
นี่ก็อีกเรื่องที่เริ่มสับสน
เราไม่รู้ว่า เรากำลังความจำสั้น หรือเพราะว่าเราโฟกัสกับ
สิ่งที่ทำและอยู่ในสมองเรามากจนเกินไปรึเปล่า
จนสิ่งรอบข้างมันสามารถดึงดูดความสนใจเราได้เพียง 2 -3 เปอร์เซ็นเท่านั้น
เพราะงั้น อะไรที่มันเป็นเรื่องที่เราไม่ได้คิดหรือใส่ใจ
อย่างเช่น การวางโทรศัพท์ไว้ตรงไหน แว่นอยู่ไหน อะไรทำนองนี้
จะทำให้เราลืมตลอด

รวมไปถึงเรื่องความสัมพันธ์กับคนรอบข้างด้วย
ทำไมเรารู้สึกว่าเรากำลังเททุกคนออกจากชีวิต
และคิดว่าการพูดคุยแบบ ชิทแชท มันเป็นอะไรที่เสียเวลาชีวิตมากๆ

เราออกบ้าน 3 วันครั้ง
กินข้าววันละ 1 มื้อ เพราะไม่หิว เวลาทำงานแล้วมันเพลินไปจน
บางวันเลยไป 5 โมงเย็น อย่างวันนี้
พึ่งได้กินข้าวมื้อแรก
วงจรชีวิตมันดูใกล้ม้วยมรณายังไงไม่รู้

แล้วเราก็มานั่งบ่น บ่นให้ตัวเองในอนาคตมานั่งอ่าน
และถอนหายใจกับความกากของตัวเองในอดีต 555

หรือเพราะว่าช่วงนี้ไม่ได้คุยกับใคร เลยใกล้บ้าแล้ว
ต้องมานั่งเพ้อเจ้ออยู่คนเดียว

ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีใครอ่านบทความสั้นๆอันนี้ไหม
แต่ก็อยากให้กำลังใจนะ
เราอยากบอกว่า เราโคตรเข้าใจอารมณ์ดาวน์ๆนี้เลย
กำจัดโคตรยาก อยู่ด้วยก็ยาก สรุปคือมันไม่สนุกเอาซะเลย
แต่ก็หนีไม่พ้น และคงไม่มีใครบนโลกหลีกเลี่ยงได้

สู้ต่อไปฮะ ทั้งตัวเรา และเอฟวี่บาดี้เลยนะ
ไปละ ได้บ่นแล้วก็สบายใจ บัยยย อิอิ 💕
SHARE
Writer
Savahale
Imaginator
My vow for two worlds ☘️ Writer | Courteous | Introvert

Comments

Waitingg
28 days ago
ตอนนี้อารมณ์ก็เหมือนกันเลย Down Down
Reply
Savahale
28 days ago
ฮือออ สู้ๆนะคะ เราจะดาวน์ไปด้วยกัน คุณมีเราเป็นเพื่อนนะ 😭🤟🏻
Waitingg
28 days ago
ขอบคุณนะ 😭😭