อริสระของการเติบโตเป็นผู้ใหญ่
“ผมน่ะอยากเติบโตเป็นผู้ใหญ่เร็วๆจังครับ”

“ทำไมล่ะ?” ฉันก้มมองเจ้าเด็กตาแป๋วด้วยความสงสัย

“ก็อริสระไงครับ ไม่มีคนคอยมาบังคับกินข้าวเย็น ไม่ต้องมีคนมาคอยดุ ไม่ต้องมานั่งจับเจ่ากับการเรียนคณิตศาสตร์แสนน่าเบื่อ”พอพูดจบเจ้าเด็กน้อยก็ทำหน้าหงอย คงเบื่อจริงๆสินะ

“ เห้อ เจ้าเด็กนี่นะ...การเป็นผู้ใหญ่มันก็ไม่ง่ายขนาดนั้นนะ ได้ลองเติบโตน่ะอยากกลับไปนั่งเรียนคณิตแน่ๆ” ฉันพูดพรางอมยิ้ม

“เป็นผู้ใหญ่เท่ๆแบบพี่ก็ดีสินะครับ” พูดจบก็ยิ้มเเฉ่งทันที

“หือ? เท่หรอ?แต่จะว่าไปกว่าจะเท่แบบนี้ที่ผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกันนะ” พูดถึงเรื่องนี้ก็ย้อนกลับไปตอนเด็กทันทีเลย
“ผ่านอะไรมาหรอครับ”

“บางทีการโตเป็นผู้ใหญ่ร้องไห้ง่ายกว่าเด็กอีกนะ ยิ่งโตขึ้นยิ่งร้องไห้ง่ายขึ้น แต่ไม่ใช่เรื่องที่หกล้มหรอกนะ มีเรื่องมากมายเลยที่ต้องให้คิด เจอผู้คนมากมาย เจอทั้งสิ่งที่เราชอบไม่ชอบการกระทำตัวคำพูดต่างๆ แต่เราก็ต้องเรียนรู้กับสิ่งพวกนี้ไปเรื่อยๆ”
เรียนรู้ที่จะอ่อนแอเรียนรู้ที่จะเข้มแข็ง เรียนรู้จากผู้คนที่พบเจอและผู้คนผ่านเข้ามา เรียนรู้ที่จะรักตัวเอง แล้วประสบการณ์จะสอนให้เราเข้มเเข็ง 
“วัยผู้ใหญ่ก็ต้องเรียนรู้หรอครับ”
“อริสะที่หมายถึงการเรียนรู้จากตัวเองหรอครับ”
“อิืมก็ใช่ อริสระในการเรียนรู้จากตัวเองนี่แหละ เด็กน้อยก็เหมือนกันนะต้องเรียนรู้เพื่อจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ด้วย!”
“ฟังดูแล้วเหนื่อยใช่ไหมล่ะ แต่เราน่ะหลีกเลี่ยงการเติบโตไม่ได้หรอกแล้วก็ต้องใช้เวลาตอนเด็กให้มีค่าด้วยนะ โตขึ้นจะได้เป็นผู้ใหญ่ที่แสนเท่ไงล่ะ”
“ฟังดูแล้ว ก็ท้าทายดีเหมือนกันนะครับแต่ผมว่าคอยให้แม่เรียกกินข้าวเย็นตลอดดีกว่าเยอะเลยฮะ”
“555 ก็ใช่น่ะสิ เอาเป็นว่ากับวัยเด็กสนุกให้เต็มที่เลยนะ”
“ค้าบบ”

เป็นไงบ้างคะคนเก่ง♡︎พร้อมเติบโตเป็นผู้ใหญ่กันหรือยังคะ  : 🍐 )
SHARE
Writer
Daisydayxbest
writer
ขอให้ทุกคนบนโลกมีความสุขพร้อมกับมีความรักที่ดีโอบกอดไว้เสมอ : - )🦋🤍

Comments