เรื่องเล่าของปากกา
     สวัสดีครับพบกันอีกแล้ว วันนี้ผมมีเรื่องราวสั้นมาฝากนักอ่านทุกท่านให้แวะเวียนมาอ่านกันฆ่าเวลาเล่นนะครับ มาเริ่มกันเลยดีกว่า เคยสงสัยหรือไม่ครับว่าจริงแล้วเรามีคุณค่าสำหรับโลกใบนี้มากแค่ไหน ผมเองเป็นคนหนึ่งที่นั้งคิดสงสัยเสมอมาว่า ตัวเราเองมีคุณค่าสำหรับโลกใบนี้มากขนาดไหน ซึ่งบังเอิญผมก็เลยนั้งคิดต่อไปว่าถ้าเราเป็นโลกล่ะ เราจะให้คุณค่ากับสิ่งที่เราสร้างมากแค่ไหน    
       มันทำให้ผมคิดถึงเรื่องของ "ปากกา" คำนี้ไม่ได้หมายถึง ชื่อบุคคลใดๆ แต่หมายถึงสิ่งของสิ่งหนึ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อใช้ประโยชน์ในการขีดเขียน หรือ ใช้ในการสื่อสารกัน แล้วปากกามันมีอะไรสำคัญล่ะ โดยผมใช้เวลาชั่วครู่ในการนั้งพิจารณา ปากกาแท่งหนึ่งจนพบว่า จริงๆแล้วเมื่อเราปล่อยปากกาไว้เฉยๆ มันก็คือสิ่งของสิ่งหนึ่งที่ดูจะไร้ประโยชน์เมื่อไม่มีเหตุให้ หยิบจับมันขึ้นมาใช้แต่เมื่อยามที่จะมีการ จดบันทึก ขีดเขียนข้อความ มันกับมีความสำคัญมากที่สุด ณ เวลานั้น ซึ่งผมแน่ใจได้ว่า ณ เวลานั้นคงไม่มีกีดเลือดมาจดบันทึกแน่นอน แต่อย่างไรก็ดีเมื่อนั้งคิดให้ลึกขึ้นจริงๆแล้ว ความสำคัญของปากกาก็แตกต่างกันไปในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน อาทิ เมื่อคุณต้องการจดบันทึก คุณเพียงหาปากกา สีใดก็ได้มาจดบันทึก เผลอๆอาจนำดินสอที่มีคุณสมบัติใกล้เคียงกับปากกามาใช้แทนมันด้วยซ้ำ แต่เมื่อคุณจำเป็นจะต้องทำสัญญาบางอย่าง หรือ สัญญาเกี่ยวกับธุรกิจที่สำคัญที่สุดในชีวิต สิ่งที่คุณมองหาคงไม่ใช่ดินสอเป็นแน่แท้ แต่คงเป็นปากกาที่มีความเข้มข้นของน้ำหมึกที่ชัดพอจะระบุได้ว่าลายเซ็นนั้นเป็นของคุณ 
      ซึ่งแน่นอนคุณอาจสงสัยแล้วปากกาเกี่ยวข้องอะไรกับคุณค่าของมนุษย์??? เมื่อมานั้งมองย้อนดูปากกาถูกสร้างมาจากมนุษย์ มนุษย์คนใดคนหนึ่งมีกรรมสิทธิ์ในตัวปากกานั้นๆ เปรียบได้กับ มนุษย์ที่ถูกสร้างมาจากโลกพื้นนี้ใช้สสารทั้งหมดบนโลกที่มีสร้างหนึ่งชีวิตขึ้นมา เมื่อผมคิดมองย้อนไปหาปากกา พบว่ามนุษย์สร้างปากกาขึ้นมาเพื่อใช้ประโยชน์จากมันเพื่อสร้างคุณค่าบางอย่างให้กับเรา คงคล้ายกับโลกที่สร้างเราขึ้นมาเพื่อสันสร้างบางอย่างให้กับโลกให้เกิดคุณค่ากับมันมากที่สุด แต่สิ่งที่แตกต่างกันคือ ปากกาคือสิ่งของที่ไม่มีหัวใจ ไม่มีจิตสำนึก หรือ ไม่สามารถรับรู้สิ่งที่มันทำได้ ถ้ามันสามารถรับรู้ได้มันคงจะร้องออกมาดังๆว่า อย่าเซ็นต์นะคุณกำลังโดนหลอก หรือใดๆก็ตามที่คอยเตือนว่ามันจะสร้างหายนะให้กับผู้สร้างของมันเพื่อมันจะได้มีคุณค่าและไม่โดนโยนทิ้งจากโต๊ะทำงาน ในทางเดียวกันมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิต มีจิตใจและสำนึกได้ว่าอะไรคือ คุณค่า อะไรคือสิ่งที่จะต้องทำให้กับผู้สร้าง 
        แน่นอนว่ามนุษย์แต่ละคนเกิดมาต่างกรรม ต่างวาระกันแต่เมื่อมองว่าเราเป็นผู้สร้างปากกาเราก็ต้องการประโยชน์ของมันและเห็นคุณค่าของมันอยู่เสมอ ในทางเดียวกันโลกสร้างเราขึ้นมาถึงจะแต่ต่างกันแต่สิ่งที่โลกคงหวังไว้ลึกในใจว่าสิ่งที่พวกเขาสร้างมาก็เพื่อก็ให้เกิดประโยชน์กับตัวของโลกให้มากขึ้น และหวังว่าสิ่งที่มีสติปัญญาจะช่วยสร้างโลกที่ดีขึ้นมาได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม  นั้นแหละ คือ คุณค่าของมนุษย์หรือคุณค่าที่ผมค้นพบว่ามนุษย์เกิดมาเพื่อสร้างสิ่งดีๆให้กับโลก หรือ สิ่งมีชีวิตทุกสายพันธุ์เกิดขึ้นมาเพื่อสร้างคุณค่าให้กับโลก และ เมื่อโลกเริ่มรู้สึกว่าบางอย่างเริ่มหมดคุณค่า ก็คงไม่ต่างอะไรกับปากกาที่รอโดนโยนทิ้งลงไปในถังขยะ แต่ผมแน่ใจได้เลยว่ามันคงไม่ได้โยนทิ้งเหมือนเราทิ้งแน่ๆ     
      สิ่งที่ผมจะฝากไว้นะครับ อย่าขาดหวังว่าเรามีคุณค่าอะไรกับคนอื่นแต่จงทำให้เรามีคุณค่ากับโลกใบนี้ ไม่ว่าจะทางใดก็ตามให้มากที่สุดเพราะโลกคือผู้สร้างเรา และ โลกจะไม่ถอดทิ้งเราถ้าเรารู้ว่าเรามีคุณค่า และ โลกรับรู้ได้ถึงคุณค่านั้น โดยเรายังสามารถวางอยู่บนโต๊ะทำงานของโลกต่อไป                                                           จงมีคุณค่าบนโลกให้เท่ากับโลกที่ให้คุณค่าชีวิตคุณ
SHARE
Writer
Loop
write
I love everything.

Comments