ตอนจบของความสัมพันธ์ FWB
ฉันว่าเราควรพอแค่นี้มั้ย ?
ฉันที่กำลังนั่งใส่เสื้ออยู่ที่ขอบเตียงหยุดชะงักการกระทำหลังจากได้ยินประโยคที่คนร่างพอดีกับฉันนอนเปลือยเปล่าอยู่ภายใต้ผ้าห่ม บรรยากาศภายในห้องเงียบมีเพียงแสงจากโคมไฟสีส้มเท่านั้นที่ส่องให้เห็นใบหน้าของคนที่นอนอยู่ในเงา 

ก่อนหน้านี้เราทั้งสองคนเพิ่งทำกิจกรรมที่ร้อนแรงกันบนเตียง ฉันทำให้เธอมีความสุขจนเอ่ยชื่อฉันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งและไม่ใช่แค่รอบเดียวด้วยซ้ำแต่จู่ๆคนตรงหน้าฉันกลับขอร้องให้ฉันพออย่างนั้นหรอ ฉันจึงถามในสิ่งที่ฉันสงสัยออกไป

“ทำไมหรอคุณ ? ฉันทำอะไรที่คุณไม่ชอบรึเปล่า?” 

“คุณทำทุกอย่างดีมากแต่..”

“แต่ ?”

ฉันคิดว่ามันไม่ถูกต้อง
เอาสิ แม่คนดีของฉันจู่ๆเพิ่งจะคิดได้ว่าสิ่งที่ทำมันไม่ถูกต้องซะแล้วแต่จริงๆแล้วที่เธอพูดมันก็ถูกเพราะเธอเพิ่งจะมีแฟนได้ไม่นานนักแต่ฉันไม่ทราบเหตุผลหรอกว่าทำไมถึงมาอยู่กับความสัมพันธ์แบบนี้ได้เพราะฉันไม่เคยถามถึง

ทุกครั้งที่นัดเจอกันฉันไม่ได้พูดพร่ำทำเพลงกันซะเท่าไรเพราะรู้อยู่แล้วว่าสิ่งที่ต้องทำคือสนองความต้องการของเราทั้งสองคนพอมาถึงวันนี้ที่มีโอกาสพูดเนื่องจากเราคงค้างด้วยกันเป็นครั้งสุดท้าย สมองฉันกำลังเริ่มทำการประมวลผลก่อนจะหาข้อสรุปได้ว่าจริงอย่างว่าแหละถ้าเรายังมีความสัมพันธ์แบบลับๆกันอยู่อย่างนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับคำว่าเป็นชู้ซึ่งฉันไม่อยากเป็นแบบนั้นถึงฉันจะมาก่อนแต่เราสองคนคบหากันแบบความสัมพันธ์ FWB เท่านั้นเองฉันไม่ได้รู้สึกหลงรัักหรืออยากดูแลเธอแต่ต้องยอมรับจริงๆว่าเสียดายกับเซ็กส์ของเธอมากเหมือนกัน

“อืม ฉันเข้าใจถ้าเป็นฉันเอง ฉันคงต้องหยุดเหมือนกัน เราหยุดเรื่องของเราไว้ตรงนี้ละกันขอบคุณนะสำหรับที่ผ่านมามันดีมากๆ” 

“ค่ะ ขอบคุณเช่นกันนะ โชคดีนะขอให้คุณเจอคนที่คุณรักและเขารักคุณมากๆนะ ถ้าวันไหน..”

“ไม่มีถ้าแล้วคุณ”

“5555 รู้ทันนะเผื่อเราอยู่ในสถานะที่พร้อมจะเป็นคู่นอนด้วยกันอีกไง”

จะรอวันนั้นสิ่งที่ฉันคิดแต่เพียงไม่ได้พูดออกไป
กี่ครั้งแล้วนะกับความสัมพันธ์ทางกายแบบนี้เวลามันจบลงมันจบแบบง่ายๆและฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากมาย ก็นะมันฉาบฉวยมากๆไม่มีซึ่งความรักเจือปนอยู่ สิ่งที่ฉันทำก็แค่กระดกเบียร์เข้าปากให้หมดกระป๋องรวดเดียวแล้วจุดบุหรี่ทีี่อยู่ในมือทำให้สมองปลอดโปร่งเพื่อให้ลืมๆความทรงจำที่ผ่านมาบ้างแล้วคิดซะว่าพรุ่งนี้ฉันต้องเริ่มต้นใหม่
SHARE
Writer
Rlice
Drunken
ชีวิตสีเทา

Comments