อยากทำบ้านเอง


เกริ่นนำ : บทความนี้เป็นการพรรณนาถึงความไฝ่ฝันกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง  ขอผู้อ่านทนฟังหน่อยนะครับ 😀😀

สวัสดีทุกคน นาน.........ได้ซักพักละที่ผมไม่ได้เขียนบทความเเนวอารมณ์ความรู้สึก ที่ผมเริ่มหัวข้อหัวเรื่องหรือหัวหยิกหัวหยอยอะไรก็ตามเเต่ที่ผมจะอธิบายเนี่ย ก็คือผมอยากทำบ้านเว้ย!!! เออออ!! ตามหัวเรื่องเลย ก็คืออยากสร้างบ้านนั่นเเหละ อาจมีคนสงสัยว่าทำไม???คนไม่เอาไหนอย่างผม จะมีอารมณ์มาสร้างบ้าน  คงจะประมาณว่า ห่า!! กูเลื่อนฟีดมาเพื่อมึงจะบอกว่ามึงอยากทำบ้านเอง  มันไม่จืดไปหน่อยหรอ?? เอางี้เริ่มต้นตรงที่ผม เรียนปีหนึ่ง ชีวิตผมได้มีจุดเปลี่ยนในชีวิต คือผมทำเเฟนท้อง จริงๆตอนนั้นผมไม่พร้อมเอามากๆ เครียดมาก เรื่องจะบอกพ่อเเม่ยังไง? เราจะเลี้ยงดูเขาไหวไหม? 
เราจะต้องจบอนาคตเเบบนี้ใช่ไหม? ในหัวของผมมีเเต่คำถามที่ปะปนมาพร้อมกับความเครียด ผมใช้ว่าเวลาสองเดือนกว่าจะบอกเเม่ได้(บอกผ่านเฟสด้วยนะ บอกต่อหน้าไม่ได้เดี๋ยวโดนตีน) เเรกๆก็ค่อนข้างจะวุ่นวายหน่อยๆ เเต่พอผ่านการผูกเเขน โดยการใช้เงินหมื่นนึง อะไรมันก็เริ่มโล้งใจ(รึเปล่าก็ไม่รู้)
      หลังจากนั้นผมก็ไปอยู่บ้านเมีย(เรียกเมียเลยเหอะ)ไปทอดกล้วยฉาบขายก็รู้สึกว่าไม่เวิร์ค เลยเปิดห้องเช่าอยู่กับเมียสองคนเพราะไม่อยากจะรบกวนคนที่บ้านเมีย คนเค้าก็อยู่กันเยอะ อยู่ไปสองเดือนก็ถึงจุดเปลี่ยนของผมอีกครั้ง ผมกับเมียทะเลาะกันหนัก ทะเลาะกับเเม่ยายด้วย ส่วนเรื่องอะไรนั้นไม่ขอเล่า ไม่อยากว่าร้ายให้ใคร ต่อให้มันจริงเท็จเเค่ไหนก็ไม่ควร เเละพอดีตอนนั้นเเม่กับพ่อผมเเยกทางกันพอดี ผมจึงเเยกทางกับเมียมาอยู่กับเเม่ เราหาห้องเช่าได้ห้องราคาสองพันห้ามัดจำห้าพัน ตอนนี้ก็ถือว่าลำบากอยู่เพราะยังหางานประจำทำไม่ได้ ทำดีที่สุดก็หาจ๊อบสั้นๆทำ เเละมีเวลาว่างก็มาเขียนสตอรี่ให้พวกคุณๆทั้งหลายได้อ่านกันเนี้ยเเหละ เผื่อจะมาได้ดีด้านการเขียนบ้าง ก็งี้เเหละนะคนจนตรอกอยู่อย่างหมาจนตรอกที่ไม่มีงานทำ(ดราม่าเฉย)ก็มีคนเสนองานมาให้นะเเต่ผมปฏิเสธไป เเหม!!ก็อย่าหาว่าผมเลือกงานเลย ผมก็เเค่อยากหางานเองเเละเป็นงานที่ผมมั่นใจว่าจะทำนานๆ ส่วนใครจะมองยังไงผมไม่สนใจหรอก นี่คือชีวิตของผมเเละมีชีวิตเดียว ผมเลยอยากทำในสิ่งที่ผมอยากจะทำ ผมกะว่าจะทำมันซักห้าหกปีเก็บเงินซักเเสนห้า เเล้วกลับต่างจังหวัด  บ้านเกิดเเม่ของผม หาที่ซักที่ ซื้อไม้ซื้ออุปกรณ์มาทำบ้าน เเบบว่าหลังเล็กๆอยู่คนเดียวนะ  เเต่ก็พอรับเเขกอยู่สองสามคน ก็ไม่รู้ว่าจะมีบ้านหลังใหญ่ไปทำไม เพราะมันก็มีเราอยู่เเค่คนเดียว นิยามของการมีบ้านที่ทำให้มีความสุขสำหรับคนอื่นผมไม่รู้  ผมรู้เพียงว่าบ้านที่ผมจะทำ ผมทำเองกับมือ หลังเล็กกระทัดรัด เเละตอนก็กำลังศึกษาเล็กๆน้อย มันจะเป็นความภูมิใจของผม พอสร้างเสร็จก็จะใช้วิถีชีวิตในเเบบที่ผมวางเเผนเอาไว้ ปลูกผักกินเอง เลี้ยงไก่ เลี้ยงเป็ด เลี้ยงปลา ตามวิถีชีวิตของคนง่ายๆ เเต่มีความสันโดษนิด  ว่างๆก็หารายได้ด้วยการเพาะเห็ด เอาไข่ไก่ไข่เป็ดไปขายตามตลาด และผมมีแผนจะติดแผงโซล่าเซลเพื่อลดค่าไฟในบ้าน จะได้อยู่อย่างประหยัด มีเงินเก็บเพื่ออนาคตของผมเเละลูกที่อยู่ห่างไกลกัน ส่วนผมกับเเม่ของลูกในตอนนี้เราเป็นเพียงเพื่อนกัน ตัวผมก็หวังว่าเธอจะเข้าในตัวผม เข้าใจในสิ่งที่ผมทำ พอวันนั้นมาถึงผมจะเป็นนักเขียนคนดังได้รึเปล่านะ(มีความหวังสูง) วันที่ผมสร้างบ้านหลังนั้นเสร็จ.......


SHARE
Writer
AMANGO
genaral human.
think si think.

Comments