ฉากในละคร
เปิดดูละคร ดูหนัง ดูซีรีส์ คงจะมีตอนใดสักตอนหนึ่งที่ตัวละครสำคัญเหมือนกำลังจะจากไป
ถึงจะน้ำตาคลอ แต่ในใจแอบตะโกนว่า "เห้ย พระเอก/นางเอกมันจะไปตายได้ไง!"

มาวันนี้ เหตุการณ์ทำนองนั้นดันเกิดขึ้นในชีวิตเราแบบไม่ทันตั้งตัว
สิ่งที่แตกต่างจากในละครคือ เราไม่รู้เลยว่ามันจะจบแบบไหน
เราไม่รู้แม้กระทั่งว่าอีก 1 วินาทีข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
อยากให้เสียงในใจตะโกนขึ้นมาได้แบบตอนดูหนัง แต่มันกลับเงียบ ไม่ส่งเสียงอะไรเลยวันนี้…

และในความเงียบนั้นแหละที่ทำให้ภาพในอดีตฉายเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง
เกิดอะไรขึ้นบ้างนะ กว่าจะถึงวันนี้
เราทำอะไรเพื่อคนคนนั้นบ้าง
ความทรงจำที่เรามีร่วมกันยังจำได้อยู่มั้ย

เราน่าจะคุยกันมากกว่านี้
ทำไมวันนั้นเราทำแบบนั้นวะ
ยังไม่ได้ไปที่นั่นด้วยกันเลย
…ถ้ามีโอกาสอีกสักครั้งก็คงดี…

เพราะที่ผ่านมาเรายังใช้เวลาด้วยกันไม่คุ้มเลยเนอะ
อยากให้นี่เป็นฉากในละครที่มีเขาเป็นตัวละครเอกจัง…

เข้มแข็งและอดทนนะ อย่าพึ่งหมดหวังไปก่อน
เดี๋ยวฉากต่อไปก็เป็นฉากแฮปปี้แล้ว

Happy ending, 14 June 2020 

SHARE
Written in this book
Me, myself

Comments