ก็แค่...อยากหายไป
        ฉันไม่ได้อยากตาย...แค่อยากหายตัวไปเท่านั้นเอง

 จริงอยู่ที่ว่าฉันไม่มีความสุขแบบที่ตัวเองก็หาไม่เจอเหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร ....
อยู่ๆ ก็ไม่มีความสุขซะงั้น พยายามเอาหลักคำสอนของศาสนาพุทธเข้ามาช่วย
แต่ก็ยังเข้าไม่ถึงสาเหตุแห่งทุกข์
...ก็มันรู้สึกไม่มีความสุข...แต่ก็ไม่ได้ทุกข์
ไม่มีความรู้สึกอะไรเลย
อธิบายเท่าไรก็ไม่มีคนเข้าใจ 
พยายามหาทางให้ฉันรู้สึกดีขึ้นในแนวทางของเขา
ซึ่งมันไม่ได้ผล...
สเกลความสุขทุกข์ของฉันยังคงนิ่งไม่ไหวติ่ง
การลิ้มรสอาหารอร่อย ...รู้สึกดีขึ้นชั่วครู่ แล้วก็หายไป
การออกกำลังกาย รู้สึกดีตอนทำได้ พอหยุดทำ...มันก็หายไป
การไปเที่ยว...ดีขึ้นแค่ตอนนั้น แล้วก็หายไป
...มีวิธีไหนที่จะให้ความสุขคงอยู่ในใจฉันแบบไม่หายไปบ้างไหม

อ่านเพจให้กำลัง ก็เจอว่าความสุขสร้างได้ด้วยตัวเอง ฉันก็พยายามอยู่นะ
มีคนรอบกาย แต่ก็รู้สึกว่า ไม่มีใครเข้าใจฉันเลยจริงๆ
ทรมาน...
หายใจไม่ออก เหมือนคนกำลังจมน้ำ
ตะเกียกตะกาย เอาตัวรอดคนเดียว 
...เหมือนทุกคนที่ฉันรู้จัก นั่งอยู่ล้อมรอบฉัน แต่หันหลังให้ฉันหมด
 ไม่รับรู้ว่าฉันกำลังจะหมดแรง
ฉันเหนื่อย...
การดิ้นรนเพื่อให้มีอนาคตที่ดีมันอ่อนล้า
ฉันก็แค่อยากมีความสุข...ทำไมทรมานจัง

ฉันหยุดได้ไหม
ไม่อยากทำอะไรเลย
ไม่อยากนอน ไม่อยากกิน ไม่อยากทำงาน ไม่อยากเที่ยว ไม่อยากแต่งหน้า ไม่อยากฟังเพลง ไม่อยากรับรู้อะไร ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น
อยากหายไปจากโลกนี้
ฉันไม่ได้อยากตาย
แค่อยากหายไป
เหมือนไม่เคยมีฉันอยู่บนโลก...
SHARE
Writer
PrisonerOfLife
seeker
ขอให้ได้เขียนระบายให้โล่งใจ พอใจแล้วก็จะไปนอน

Comments