ว่าด้วยเรื่องคลึกแห่งความคิดถึง
นานเเล้วที่จากคนรักที่สุดคนหนึ่งเธอชื่อ 'มุก' ในเวลานี้ความคิดถึงกำลังซัดมาเหมือนคลื่นลูกใหญ่กลางทะเล

ส่วนใหญ่เเล้วความคิดถึงจะมาๆไปๆ เกิดเเละดับเองเสมอ

ไม่ต้องรีบร้อนแค่อยู่กับมัน

คิดถึงมัน

คุยกับมัน

แรกๆ ทรมานกับการจากลา

นี้ก็ปาไป 8 ปี อารมณ์เก่าๆ ลอยมาอีกครั้ง ครั้งนี้ยอมรับความจริงได้

เเละผมมองในมุมกลับว่า 

ถ้าจะคิดถึงขนาดนี้ มาอยู่ด้วยกันเลยมั้ย?
เก็บความคิดถึงอยู่กับเราในทุกๆ วัน

คิดถึงเค้าหรอ...ตามสบายเลย

อยากคุยกับเค้าหรอ...เอาเลย

อยากไปหาเค้าหรอ...ไปด้วยสิ

เท่านี้หัวใจผมเติบโตขึ้นจากที่โกรธ เกลียดเธอเข้าไส้ ตอนนี้รักมากกว่าเดิมเสียอีก

อยากลีมเธอมาก ทำทุกอย่างให้ลืม แต่เเล้ว ตอนนี้กลับอยากจะจดจำ!!!

แต่เมื่อคลื่นลูกนี้พัดหายไปผมก็อยู่ในสภาวะปกติ ไม่คิดถึง ไม่อยากคุย ไม่หาไปหา รู้แค่ว่าเคบคิดถึงคนๆ หนึ่งมากจริงๆ

ถ้าคุณมองในมุมต่าง คุณจะเห็นบางอย่างในมุมเดิม
ชายกลัวดอกพิกุล
23862
SHARE
Written in this book
ว่าด้วยเรื่อง
ทุกสิ่งที่คิดได้ ภายในเพลาที่มี "ชีวิต"
Writer
Linlijian
Software Engineering
No thing No life No code

Comments