กลับดาว
พาฉันกลับดาว ที่มีเราเพียงสองคน          "โคตรวิ่งทัวร์" เห้ย สุดยอดไปเลยว่ะมามหานิยมด้วย!!! เมื่อฉันได้เห็นโปสเตอร์โปรโมททัวร์หัวใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะเพราะจะได้ดูคอนเสิร์ตของนักดนตรีที่ฉันชื่นชอบที่ฉันติดตามมานาน แต่จะว่านานก็นาน ไม่นานก็ไม่นาน แต่นั่นแหละฉันมีความสุขตั้งแต่เห็นโปสเตอร์ถ้าได้ไปดูจริงๆจะมีความสุขมากขนาดไหน

          T_047 หรือที่เรารู้จักกันในนามของบ้านข้างๆ ที่ถูกพูดถึงในโลกโซเชียลอย่างมากเพราะเขาเอาแต่ถ่ายบ้านข้างๆและแคปชั่นสั้นๆบรรยายเรื่องราวของเขาเอง รูปภาพบ้านข้างๆและท้องฟ้าเหล่านั้นได้ถูกถ่ายทอดมาเป็นบทเพลงที่แสนหวานกับดนตรีโฟล์กที่ถ่ายทอดเรื่องราวออกมาได้อย่างลงตัวและนุ่มนวล นั่นทำให้ฉันหลงรักบ้านข้างๆนี้ด้วยเช่นกัน

          คอนเสิร์ตครั้งนี้ฉันตั้งใจมาดูT_047 แต่คอนเสิร์ตครั้งนี้ทำให้ฉันได้รู้จักวงโฟล์กที่ไม่เคยได้ฟังมาก่อนหรือรู้จักแค่เพลงบางเพลงที่Youtubeสุ่มมาให้ฟังเพียงเท่านั้น หลังจากที่รู้Line upของงานฉันนั่งฟังเพลงของแต่ละวงอย่างตั้งใจและฉันก็ค่อยๆตกหลุมรักวงดนตรีโฟล์กซองด้วยเช่นกัน เพลงแต่ละเพลงมันมีเสน่ห์ในตัวของมันอยู่แล้วไม่ต้องทำความเข้าใจอะไรมากมายเราก็สามารถอินไปกับมันได้เลย แต่จะว่าไปเพลงเข้าถึงง่ายกว่าใจคนอีก จริงไหม?

          ภายในร้านกับบรรยากาศหลังฝนตกที่ทำเอาชุ่มฉ่ำไปทั่วทั้งร้านแต่ไม่ได้ทำให้นักฟังเพลงล้าถอยเลย แต่บรรยากาศฝนตกนั้นกลับทำให้บรรยากาศอบอุ่นมากยิ่งขึ้น นักฟังเพลงที่มาเพื่อเสพดนตรีนั่งจับจองโต๊ะตามมุมโปรดของตนเอง นั่งหน้าบ้าง ซ้ายบ้าง ขวาบ้าง หรือบางคนก็นั่งเอาท์ดอร์ไปเลย ตามสบายเลยฮะ พอบทเพลงค่อยๆบรรเลงขึ้นก็เกิดบทสนทนาต่างๆนานา บางคนอาจจะพบเจอกันในรอบปีที่งานนี้ หรือบางคนก็มาพบเจอกันเพื่องานนี้ เป็นบรรยากาศที่อบอุ่นจริงๆนะ

          และแล้วก็มาจนถึงวงสุดท้ายของงานนี้นั่นก็คือT_047ที่ฉันตั้งหน้าตั้งรอมานาน "เพียงฤดู" เพลงโปรดเลยว่ะ "เช้า เช้าวันนี้ฉันมีเธออยู่ ฉันดู ดูรอยยิ้มเมื่อตอนเธอนอน" การมีเธออยู่ด้วยกันมันงดงามมากจนฉันอยากเก็บเธอไว้แบบนี้ตลอดไปแต่ก็เข้าใจว่ามันเป็นเพียงฤดูหนึ่งเท่านั้นสักวันฤดูนั้นก็คงจากไปและเปลี่ยนแปลงฤดูใหม่ และฉันก็ขอขอบคุณทุกฤดูที่ผ่านเข้ามาด้วยเช่นกัน

          พอเพลงจันทร์เริ่มบรรเลงฝนก็เทกระหน่ำลงมาผู้คนที่นั่งเก็บเกี่ยวบรรยากาศเอาท์ดอร์ก็กรูเข้ามาข้างในยิ่งทำให้บรรยากาศอบอุ่นยิ่งกว่าเดิม "แม้เมฆฝนจะบดบังแสงจันทร์ แต่จันทร์ของฉันและเธอยังคงสว่างเสมอ"  เสียงฝนและเสียงเพลงก่อให้เกิดมวลความสุขมหาศาลแบบที่ฉันไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน "จริงๆแล้วฝนไม่ได้น่ากลัวเลย" พี่ตูน T_047 ได้กล่าวไว้

          "ทำไมเธอเข้าใจในสิ่งที่ฉันเป็น ทั้งที่ไม่เคยมีใครเข้าใจ" และแน่นอนในวันที่ฉันรู้สึกว่าไม่มีใครอยู่เคียงข้าง เสียงเพลงยังคอยปลอบประโลมฉันอย่างเข้าใจ เพลงคือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันมีความสุขได้ในวันที่ย่ำแย่มากๆ เหมือนเพื่อนที่สนิทมากๆที่พาฉันไปที่ไหนสักที่ ที่ที่มีความสุขมีแค่ฉันและเสียงเพลงหรืออาจจะเรียกว่า 'จักรวารสมมติ' ก็ได้ 

         
ถ้าฉันเป็นเอเลี่ยนฉันก็คงเป็นเอเลี่ยนที่มีความสุขมากๆบนดาวของฉัน

          

SHARE
Writer
pinkpower
เรื่องของพุงกลม
เด็กหญิงพุงกลมที่เพ้อเจ้อไปเรื่อย ฟังเพลงไปเรื่อย และกินไปเรื่อย

Comments