17/08/2019
บันทึกของเรื่องราวของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งปกติเวลาเราไปไหนมาไหน จะต้องมีเพื่อน พี่ หรือ คนในครอบครัวไปกับเราตลอด เรากลัวการไปไหนมาไหนคนเดียวมากที่สุด ตั้งแต่เรามาฝึกงานไกลบ้าน มันทำให้่เราได้เรียนรู้อพไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับการใช้ชีวิตตัวคนเดียว วันนั้นเป็นวันเสาร์ ที่ทางบ้านของเรามีคนในครอบครัวเสีย ทำให้เราต้องลากลับบ้าน ซึ่งเราไม่เคยกลับบ้านต่างจังหวัดคนเดียว แต่มีพี่เราเขาอยู่กรุงเทพพอดี พี่เราบอกให้เรานั่งรถไปหาเขาที่นั้น จากระยองไปกรุงเทพก็ไม่ไกลเท่าไหร่ ใช้เวลาแค่ 3 ชั่วโมง
แต่มันไม่ไช่แค่ 3 ชั่วโมงสิ เราโทรเรียกวินมารับหน้าหมู่บ้านที่เราอยู่พอนั่งวินเสร็จก็ต่อนั่งรถแดงไปซื้อตั๋วรถตู้ เรารอรถตู้มา 2 ชั่วโมง ไม่รู้ว่าต้องโทรจองก่อน พอรถมาก็ขึ้นรถปกติ นานๆเข้าก็หลับๆตื่นๆ เพราะไม่เคยไป กลัวจะเลย พอใกล้จะถึง ใจเต้นแรงมากเพราะกลัวว่าจะต้องไปยังไงต่อ พอลงรถที่รังสิตปุ้ป ผู้คนมากมายเดินเต็มไปหมด ได้แต่แบกเป้ใบนงเดินเข้าไปนั่งรอที่รอรถเพื่อรอพี่มารับ เราโทรหาพี่ชาย พี่เราบอกว่า 
ไปเดินห้างรอพี่ก่อนก็ได้อีกชั่วโมงอะกว่าจะถึงเพราะรถติดเอาแล้วไงทีนี้ ได้แต่นั่งเอ๋อๆอยู่ที่ท่ารถ ตัดสินใจเดินข้ามสะพานไปฝั่งห้าง เป็นความรู้สึกที่โคตรตื่นเต้น ขาที่กำลังจะก้าวขึ้นสะพาน ไส่หูฟังเปิดเพลง คืนข้างแรม ในหัวคิดว่าตอนนั้นตัวเองเหมือนนางเอกเอ็มวีมาก ฟังที่ตรงกับตอนนี้ ได้แต่เดินๆมองตามทางไปเลื่อยๆ.........
SHARE
Writer
weenus
Alone
ทุกอย่างที่ทำไปมันออกมาจากความรู้สึก คนขี้แพ้คนหนึ่ง

Comments