•อยู่ดีๆก็กลายเป็นหมา•
    เคยเป็นมั้ย...เวลาเห็นเพื่อทะเลาะกันหรือเห็นเพื่อนทะเลาะกับแฟนแล้วต้องเป็นคนกลางในการเจรจาไกล่เกลี่ย...ว่าใจเย็นๆ...มึงค่อยๆคุยกัน...จะทะเลาะกันทำไม...อะไรประมาณนี้...ทุกครั้งที่ทำอะไรแบบนี้คือเมื่อพายุสงบเราก็หมดความสำคัญกลายเป็นอากาศบ้างกลายเป็นคนไม่รู้จักกัน...แต่ทุกครั้งที่พายุเข้าเราก็จะต้องเป็นที่พักที่กันบังที่ดี...แต่พอพายุหยุดหรือสงบเราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม...เบื่อความรู้สึกแบบนี้ความรู้สึกวนลูป...และลูปเดิมๆกับคนเดิมๆคนที่ทำให้เราไม่กล้าเดินต่อไปเพราะอะไรน่ะหรอ...เพราะอะไรหรอ...เพราะเป็นห่วงเขามากเป็นห่วงว่าตอนที่เขาเจอพายุเขาจะหนีทันมั้ย เขาจะรับมือยังไงเขาจะอยู่ยังไงและ...เขาจะเป็นยังไงทั้งหมดนี้ทำให้เราไปต่อไม่ได้ทำได้แค่วนอยู่ที่เดิมรออยู่ที่เดิมรอเป็นเซฟตี้ที่ดีให้เขาในเวลาที่เขาต้องการแต่ในเวลาที่เราต้องการใครเราก้เจอแค่เงาและเงาของเราเอง...
SHARE
Writer
134340K
Whiner
•ฉันที่อยู่บนดาวพลูโต• ————————————————- เขียนนิยายไม่น่ารุ่ง เลยเอาไว้บ่นละกัน...

Comments