คุกทางกายภาพ
เมื่อพูดถึงคุก เราคงนึกถึงห้องสี่เหลี่ยม มีลูกกรงกั้น มีเจ้าหน้าที่คอยจับตามองเราอยู่ตลอดเวลา มีกฎระเบียบต่าง ๆ มากมาย ต้องอาบน้ำ กินข้าวตรงเวลา มองไปทางไหนก็แทบจะไม่เห็นทางออก หรือไม่ก็มีทางออก แต่ไม่สามารถออกไปได้อย่างใจต้องการ แล้วมันจริงหรือที่คนทำผิดถึงจะติดคุก แล้วคนปกติทั่วไปมีโอกาสจะติดคุกได้หรือเปล่า ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่านอกจากคนที่ทำผิดกฎหมาย คนที่ทำผิดกฎทางสังคมก็สามารถติดคุกได้เช่นกัน

คุกสำหรับฉันในที่นี้ก็คือหอผู้ป่วยจิตเวช ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ที่นี่มีทุกอย่างเหมือนที่คุกมี เพียงแค่เราอยู่ร่วมกันอย่างสันติมากกว่าคุกที่แท้จริง ในทุก ๆ วัน ฉันทำได้เพียงนั่งริมหน้าต่าง เกาะลูกกรง มองดูมนุษย์ผู้มีอิสระทั้งหลาย ฉันส่งกระแสสัญญาณแห่งความหดหู่และทุกข์ท้อใจไปให้พวกเค้า แต่ก็ไม่เคยมีใครมองกลับมา ไม่มีใครเห็นว่าเรามีตัวตนอยู่ในจุดนี้

ฉันติดคุกที่ใช้รักษาใจด้วยข้อหาที่ว่า ฉันทำอันตรายต่อจิตใจผู้อื่น ฉันทำในสิ่งที่ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคม เมื่ออยู่ที่นี่ฉันได้รู้ความจริงข้อหนึ่งว่า คนเราเลือกที่จะเกิดไม่ได้และเลือกที่จะตายไม่ได้เช่นกัน ใครที่มีความคิดอยากตายก่อนที่จะถึงเวลาอันควรก็จะต้องโดนจับมาขังที่คุกนี้ ผู้คุมเกลี้ยกล่อมให้เราเปลี่ยนความคิด ฝึกให้เรามองโลกในแบบที่สังคมอยากให้เป็น

ฉันเคยถามว่าฉันทำผิดอะไร ผู้คุมตอบว่าฉันติดคุกข้อหาทำร้ายจิตใจผู้อื่นโดยไม่เจตนา หนึ่งบาดแผลของฉันสร้างความปวดร้าวต่อใครหลาย ๆ คน เลือดหนึ่งหยดของฉันทำให้บางคนแทบคลั่ง ฉันเหมือนอาชญากรคดีร้ายแรง โดนโซ่ตรวนผูกยึดจิตใจไว้ไม่ให้เป็นอิสระ หลายครั้งที่ฉันฝ่าฝืนกฎ บทลงโทษก็จะเพิ่มขึ้นด้วยการพันธนาการร่างกาย โดนผู้คุมเรียกสอบสวน หากฉันขัดขืนมาก ๆ ก็จะโดนโทษสูงสุด haloperidol (5mg) IM stat

ไม่มีใครสนใจว่าฉันเจ็บปวดมากแค่ไหน เหมือนพวกเค้าสนใจแค่ว่าฉันทำให้ใครเจ็บปวด สำหรับบางคนการได้มาอยู่บนโลกนี้เปรียบเสมือนการได้รับพรวิเศษ แต่สำหรับฉัน มันเป็นบทลงโทษที่ทรมานที่สุดเลย

สงสัยมั้ยว่าฉันเป็นใคร ง่ายมากเลยนะ “ฉันเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้า”

SHARE

Comments