เมื่อสมองมันยังคิดถึงเรื่องเธอ
แล้วเจอกันใหม่นะคำพูดของเด็กสาวคนนึงที่ยังตติดตรึงอยู่ในหัวของผมเมื่อ 10 กว่าปีก่อน
จำไม่ได้แล้วว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน
ผมจำได้เพียงแค่ว่าในฝันของผมมีเธอและผองเพื่อนของผมเอง
เราใช้เวลาทั้งวันกับการเตร็ดเตร่เดินเล่นไปตามถนนที่แสนยาวไกล
จวบจนกระทั่งเวลาพลบค่ำต่างคนต่างแยกย้ายกลับบ้านของตัวเอง
ผมจำได้ดีว่าเวลานั้นมีเพียงเธอกับผม
เด็กสาวที่แม้แต่หน้าตาผมยังจำไม่ได้
เธอสวมเพียงเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นเหมือนคนทั่วไป
เธอหันมายิ้มให้ก่อนที่จะพูดคำว่า

แล้วเจอกันใหม่นะ

พอจบประโยคผมก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที
มันเป็นความฝันที่ติดอยู่ในหัวผมมาตลอดหลายสิบปี
และมันเป้นฝันเพียงครั้งเดียว
ตอนนั้นผมคิดแค่ว่าอาจจะเป็นเพื่อนคนนึงในแก๊งเพื่อนผมเท่านั้น
แต่ความรู้สึกกลับไม่ใช่เลยสักนิด
ถึงผมจะพยายามหาตัวเธอมากแค่ไหน แต่ความรู้สึกของผมบอกว่าทุกคนที่เจอไม่ใช่เธอแน่นอน
มันยังตามหลอกหลอนผมมาจนถึงปัจจุบัน
และเเน่นอนวันนี้ก็เช่นกัน
ทุกครั้งที่ปล่อยให้สมองมันคิดไปเอง มันมักจะคิดเรื่องนี้เสมอ
ผมภาวนาให้ฝันถึงเธออีกครั้ง
แต่ก็ไม่เลย
ไม่มีวี่แววว่าจะเจอเธออีก
ทุกวันนี้ที่ผมยังรู้สึกว่างเปล่าเเบบนี้เป็นเพราะเธอรึเปล่านะ
จะเป็นไปได้มั้ยถ้าเราเลือกที่จะรอเธอ
มันคงเป็นความหวังลมๆแล้งๆเกินไป
แน่ล่ะ
แค่ตอนนี้ใจผมมันไม่ศรัทธากับความรักอีกแล้วน่ะสิ5555
ถ้าเธอคนนั้นมีจริง
ผมคงหวังให้เธอเข้ามาทำให้ความรู้สึกว่างเปล่านี้หายไปที
ช่วยเข้ามาทำให้คนที่มันไม่กล้าที่จะรักใครรู้จักกับความรักอีกสักครั้งได้รึเปล่านะ

แต่เข้ามาเร็วหน่อยก็ดีนะ

ก่อนที่ผมจะแหลกสลาย

และหายไป :)
SHARE

Comments