ความฝันของคนไม่มีฝัน
ฉันอิจฉาคนที่มีแพชชั่นเสมอมาตั้งแต่เด็ก
การพยายามอย่างหนักเพื่อให้บรรลุจุดหมายมันเท่ๆจริง
ที่ผ่านมาฉันตั้งใจเรียนเพื่อให้สอบผ่าน ให้ได้คะแนนดี
สอบเข้าคณะที่ยอดนิยม คิดในใจว่าเออ มันน่าจะดี
จนวันนี้ได้ใบปริญญามาครอง มันกลับเป็นความว่างเปล่า

แล้วเวลาที่เหลือของชีวิตจะทำอะไรดี

ฉันก็ส่งใบสมัครไปยังสายงานที่จบมา จนผ่านมาสองเดือนก็ยังเป็นสถานะตกงาน
บางทีฉันก็ไม่แน่ใจว่ามันเป็นเพราะเศรษฐกิจไม่ดี ฉันเก่งไม่พอ หรือเขาดูออก

...ว่า ฉันเฉยๆกับทุกอย่าง
ทุกการสัมภาษณ์วันคือการสร้างภาพทั้งนั้นแหละ

HR คงไม่อยากได้คนที่ลอยไปวันๆมั้ง
แต่เอาเถอะ ฉันปลอบตัวเองเสมอว่า เดี๋ยวมันก็เจอ

เราไม่รีบตายไม่ใช่หรอ

วันนี้เลยอยากบอกคนที่ประสบปัญหาเดียวกันว่า

เวลาคนเราไม่เท่ากัน ไม่จำเป็นต้องวิ่งแข่งกัน

ถ้าใครถามว่าอยากทำอะไรหรอ ตอบไปเลยอย่างมั่นใจ
ความฝันของฉันคือการพบความฝัน

SHARE
Writer
lethia
Writer
Be sad like an artist

Comments