ฉันเป็นใคร(4) Chaeyeon × Sakura
"มากันแล้วหรอ ตรงเวลาดี" เมื่อสายชลกับกุลเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ชั้นบนของโรงแรมก็มีเจ้าของโรงแรมคุณทัมทิมนั่งรออยู่แล้ว

"สวัสดีค่ะ" ชลและกุลกล่าวทักทาย

"พวกเธอไปเปลี่ยนชุดก่อน แล้วกลับมาฉันจะบอกว่าหน้าที่ที่พวกเธอต้องทำมีอะไรบ้าง" มีคนของทับทิมเดินนำทั้งสองคนไป

"คุณทับทิมเธอสวยมากเลย" สายชลหันมากระซิบกุล

"ใช่เวลามาพูดมั้ย รีบเดิน" กุลใช้ข้อศอกกระทุ้งที่หน้าท้องของสายชลแล้วเร่งฝีเท้าเดินตามคนที่พาไปยังห้องเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว

"เข้าไปเปลี่ยนชุดแล้วรีบออกมา"

"ไม่มีห้องให้เปลี่ยนแยกหรอเนี่ย" กุลถึงกับออกปากเมื่อเข้ามาในขณะที่สายชลถอดเสื้อเตรียมเปลี่ยนแล้ว

"เธอจะบ้าหรือไง ถอดเสื้อไม่บอกก่อน" กุลให้มือทั้งสองปิดตาแล้วรีบหันหลัง

"จะอายอะไรก็ของคุณ เราหันหลังเปลี่ยนเสื้อผ้าแค่นี้ก็ไม่เห็นละ เปลี่ยนเสร็จแล้วบอกละกัน" กุลดึงเสื้อผ้าไปเปลี่ยนตามที่สายชลนัดแนะ แต่ก็มีระแวงกลัวว่าอีกคนจะหันมา

"ฉันเปลี่ยนเสร็จแล้วนะ" สายชลให้สัญญาณ

"นี่คุณเปลี่ยนเสร็จยัง" เห็นว่ากุลไม่ขานรับเตรียมจะหันไปดู

"หยุดเลยอย่าเพิ่งหันมา" กุลเตรียมเบรค

"เห็นคุณไม่ตอบนึกว่าเสร็จละ เสร็จแล้วบอกแล้วกัน" สายชลยืนกอดอกรออีกคนอยู่ซักพักใหญ่

"ติดอะไรว่ะ" กุลบ่นเบาๆแล้วทำเสียงฮึดฮัด

"คุณลืมปลดกระดุมตรงนี้" สายชลหันไปในทันทีแล้เอื้อมมือไปช่วย

"ขอบใจนะ" กุลถึงกับหลบตามองต่ำก่อนที่สายชลนะผละตัวออกไปยืนหันหลังให้เหมือนเดิม

"เรียบร้อยละ"
เวลาทำหน้านิ่งๆก็ดูเท่ดี
"หน้าที่ของพวกเธอหลักๆก็มีแค่ของติดตามดูแลฉัน และทำตามคำสั่ง" ทับทิมบอกถึงรายละเอียดต่างๆก่อนจะให้ทั้งสองไปนั่งรอที่หน้าห้อง

"ได้ค่ะ" สายชลกับกุลขานรับคำสั่ง

"ไปกันได้ละ" ทับทิมเดินนำโดยมีชลกับกุลเดินตามไม่ห่าง

"มากันพอดี" ทิมทิมแสกนลายนิ้วมือของตนเองลงบนแป้น ประตูก็ทำการปลดล๊อค 

"ทำความสะอาดให้เรียบร้อยแล้วฉันจะมาตรวจอีกที เดี๋ยวใครสักคนอยู่เฝ้าที่นี่ ส่วนอีกคนตามฉันมา" ทิมทิมหันไปบอกกุลกับชล กุลจึงยกมืออาสาว่าจะเป็นฝ่ายตามทับทิมไป ส่วนสายชลจะเฝ้าคนทำความสะอาดห้องพักที่นี่

"ห้องใหญ่มาก" สายชลเดินเข้าไปในห้องถึงกับตาโต ทุกอย่างถูกตกแต่งอย่างดีอย่างกับรูปภาพในหนังสือเทพนิยาย

"ไปทำความสะอาดเถอะ" สายชลบอกกับพนักงาน ส่วนตนเองก็หาทีนั่งหลบมุมเพื่อจะได้ไม่เกะกะ

"คุณชล" สายชลหันไปตามเสียงเรียก

"รู้จักชื่อฉันด้วยหรอ" ทำหน้าสงสัยเพราะยังไม่ได้แนะนำตัวกับพนังงานเลย

"ฉันชื่อขมิ้นค่ะ" เจ้าตัวแนะนำตัวเสร็จก็เดินจากไป

"อะไรของเขา" มองตามแล้วนึกขำอยู่ๆมาคุยแล้วก็ไป



"นี่บ้านใครค่ะหลังใหญ่จัง" กุลถามทับทิมด้วยความอยากรู้

"บ้านเจ้านายฉันเอง" ทับทิมหันมาตอบกุลแล้วเดินนำเข้าไปในบ้าน

"มาแล้วหรอทับทิม" เดินเข้าไปก็มีคนนั่งรออยู่แล้ว

"ไม่ได้มาหาพี่ไพรินซะนานเลย" กล่าวอย่างเกรงใจ

"พี่รู้ว่าช่วงนี้เธอยุ่ง ไหนจะกำลังเตรียมเจรจาในอาทิตย์หน้าอีก" เพราะตัวเธอเริ่มวางมือแล้วให้ทับทิมเป็นคนจัดการแทน

"แล้วที่พี่เรียกทับทิมมาด่วนมีธุระอะไรค่ะ" ปกติไพรินไม่ค่อยจะต่อสายโทรหาเธอบ่อยนักว่วนใหญ่จะเป็นเธอมากกว่าที่เป็นคนโทรหา

"พี่ได้ยินมาว่ามีคนรู้ถึงการเจรจาสัปดาห์หน้าของเรา เลยอยากให้วางกำลังให้แน่นหนากว่าปกติ" แค่ฟังเท่านั้นกุลก็จับใจความได้ทันทีว่าหมายถึงเรื่องอะไร

"ไม่ต้องห่วงค่ะเรื่องนั้นทับทิมเตรียมการไว้แล้ว" วันนี้ถึงให้คนไปทำความสะอาดห้องพักเพื่อเตรียมต้อนรับ

"พี่รู้ว่าเธอคงคิดรอบคอบกว่าพี่ แต่ยังไงก็ต้องระวังตัวไว้ด้วย" ไม่อยากให้ประมาทเพราะตำรวจอาจติดตามความเคลื่อนไหวอยู่

"แล้วนี่ใครไม่เคยเห็นหน้า" ไพรินมองจ้องไปที่กุลที่ยืนนิ่งอยู่หลังทับทิม

"ชื่อขิงค่ะ ทับทิมเห็นว่าหน่วยก้านดี เลยให้มาช่วยติดตามดูแล" ทับทิมหันไปทางกุลที่โค้งศีรษะเล็กน้อยเพื่อทักทายไพริน

"ไข่มุก" เมื่อไพรินขานชื่อเธอก็เล่นงานจู่โจมกุลทันที แต่กุลก็ตั้งท่ารับโดยสัญชาติญาณอย่างคล่องแคล่ว

"ใช้ได้" ไพรินเอ่ยชมกุล

"ขอบคุณค่ะ" 

"ที่จริงมีอีกคนแต่วันนี้ไม่ได้มาด้วย ไว้ทับทิมจะพามาแนะนำให้พี่รู้จัก" ในครั้งหน้าที่พบกัน


"ได้คนฝีมือดีไว้กับตัว" จะได้ปกป้องคุ้มครองเราได้

"แล้วเจ้าอินละเป็นยังไงบ้าง" เพราะหลานโดนจับตัวไปเมื่อวันก่อน

"ร่าเริงสดใสเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น" ด้วยความที่แกเองก็ยังเด็กพอไปโรงเรียนก็ลืมทุกอย่าง

"นึกถึงเจอเธอกับลูกครั้งแรก" น่าสงสาร

"ถ้าไม่ได้พี่ช่วยวันนั้น ทับทิมยังไม่รู้ว่าเราสองแม่ลูกจะมีชีวิตเป็นยังไง" คนเดินเร่ร่อนอยู่ตามถนน

"ตอนนี้ทับทิมก็ตอบแทนพี่มากกว่าที่พี่ช่วยทับทิมด้วยซ้ำ พี่ต้องขอบคุณเธอมากๆนะ" ไม่งั้นพี่คงไม่ได้วางมือซักที

"ไม่ค่ะ พี่มีบุญคุณกับทับทิมกับลูก แค่นี้ยังน้อยไป" ทับทิมน้ำตาคลอ

"ทำงานให้ดี" แค่นี้พี่ก็พอใจที่สุดแล้ว

"ค่ะ ทับทิมจะทำให้ดีที่สุด" รับปากหนักแน่น


"ขิงเดี๋ยวเธอตามไข่มุกออกไปข้างนอกก่อน ฉันจะคุยกับพี่ไพรินต่ออีกซักหน่อย" กุลโค้งตัวลาก่อนจะเดินตามไข่มุกไป

"เรียกรู้การต่อสู้มานานแล้วหรอค่ะ" ไข่มุกถามขึ้นเมื่อออกมากันสองคน

"ตั้งแต่เด็กค่ะ แล้วคุณไข่มุกละค่ะ" ชวนคุยเพื่อจะได้ข้อมูลเพิ่มเติม

"เพิ่งมาฝึกประมาณ5ปีค่ะ" ฝึกทุกวันวันละ5-8ชม.

"โกหกฉันแน่ๆ" กุลทำหน้าตาไม่เชื่อ

"จริงค่ะ ไม่ฝึกก็ไม่ได้เพราะหน้าที่ของเราคือคอยปกป้องเจ้านาย" ให้ปลอดภัย

"ที่คุณไข่มุกพูดก็ถูก ว่าแต่ฉันชอบการบิดข้อมือพลิกไปพลิกมามากเลย ถ้ามีโอกาสสอนฉันได้มั้ยค่ะ" กุลเองสนใจ

"ได้ซิค่ะ" ไข่มุกปลดกระดุกเสื้อที่ข้อมือแล้วพับถกขึ้นเหนือข้อศอก

"สิ่งสำคัญคือข้อต่อบริเวณนิ้วโป้งเพราะเราจะใช้ในการล็อค" ไข่มุกพลิกวิธีการควบคุมกล้ามเนื้ออย่างช้าๆให้กุลดู


"คุณขิงลองยื่นมือมาซิค่ะ" ไข่มุกเข้าไปจับมือกุลบิดทันที

"เจ็บค่ะเจ็บ" กุลร้องโวยวาย

"ฝึกบ่อยๆนะคะ" ไข่มุกปล่อยมือกุลทันทีแล้วโค้งศีรษะขอโทษ

"ยอมค่ะยอม ขิงสู้ไม่ได้จริงๆ" กล่าวอยากถ่อมตัวแล้วนั่งพูดคุยกันเหมือนคนคุ้นเคยกันมานาน


"กลับกันได้แล้วขิง" กุลลาไข่มุกก่อนจะเดินตามทับทิมไป

"คุยจนเสียงหัวเราะดังไปถึงในบ้าน คุยอะไรกันหรอ" ทับทิมถามเมื่อนั่งกันในรถแล้ว

"ให้คุณไข่มุกสอนวิธีการต่อสู้นะคะ แต่ทำยังไงขิงก็ทำไม่ได้ซักที เลยดูเก้ๆกังๆ" พูดแล้วส่ายศีรษะอย่างยอมแพ้

"เธอเองก็ต้องมั่นใจในตัวเอง อีกอย่างการต่อสู้ของเธอก็ถือว่าอยู่ในระดับที่ฉันเห็นว่าสามารถดูแลฉันได้" ไม่งั้นฉันคงไม่เลือกเธอมาทำงานด้วย

"ขิงเห็นว่ามันเท่ดีเลยอยากลองทำบ้าง" แต่ก็ยากกว่าที่คิด

"ถ้าเธออยากเรียนหลังเลิกงานฉันจะสอนให้" กุลทำตาโตอย่างตกใจ "ไม่เชื่อฉันละซิ"

"ไม่ค่ะ ขิงอยากเรียน" การรู้กำลังต่อสู้ของอีกฝ่ายถือว่าเป็นวิธีในเพิ่มทักษะให้ตัวเอง



"มีตำรวจแฝงตัวอยู่ในโรงแรมกี่คนค่ะเนี่ย" สายชลเอ่ยถามขึ้นเมื่อกลับมากุลกลับมาจากการติดตามทับทิมไปทำธุระ

"เงียบๆไปเลย" กุลทำหน้าดุแล้วใช้ส้นเท้าเหยียบลงบนปลายเท้าของชล

"แค่นี้ต้องโมโหด้วยแค่ถามเฉยๆ" สายชลยิ้มกว้างแล้วยักคิ้ว

"มันใช่เวลามั้ยละ" ทุกที่ในโรงแรมมีแต่คนของทับทิม

"ตอนนี้มีเราแค่2คนค่ะ" ก่อนเอ่ยถามสายชลมองสำรวจรอบๆตัวและมองขึ้นไปทุกมุมของเพดานว่าปราศจากกล้องวงจรปิด

"การทำงานของฉันเน้นความรอบคอบ" เราไม่รู้เลยว่าตลอดเวลาที่ทำงานจะโดนจับตาอยู่หรือมั้ย

"ที่หลังฉันจะไม่ถามอีกแล้ว" ทำหน้าสำนึกผิด

"ช่างมันเถอะ" เพราะถึงยังไงคงต้องทำงานร่วมกัน

"ห้องทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย" ระหว่างที่สายชลกับกุลยืนคุยกันทับทิมก็เดินเข้ามาพอดี

"เรียบร้อยค่ะ คุณทับทิมจะขึ้นไปเช็คอีกครั้งก็ได้" เพราะเธอเดินดูทุกมุมห้องก่อนจะปิดประตู

"ถ้าเธอบอกเรียบร้อย ฉันคงไม่ต้องไปเช็คให้เสียเวลา" คุณทับทิมว่าก่อนจะเข้าห้องพัก

"วันนี้พวกเธอกลับไปพักผ่อนได้" 

"พี่ชลเป็นไงบ้าง" เสียงของหวานเรียกชลตั้งแต่เดินออกจากลิฟ

"สบายมากเลยคุณทับทิมเธอใจดี" ให้พี่แค่ไปเฝ้าคนทำความสะอาดห้องพัก

"พี่ว่าจะแวะไปที่ห้องอาหารหน่อย คุณไปด้วยกันมั้ย" หันไปถามกุลที่เดินตามหลังมา

"รู้สึกคุ้นจัง" หวานเข้ามากระซิบถามชนแต่ก็ยังคงยิ้มทักทาย

"เดี๋ยวกลับไปถึงบ้านพี่บอก" รายละเอียดมันเยอะ

"พี่ชล" ผึ้งวิ่งเข้ามาทักทายด้วยความดีใจ "ขิง" 

"แล้วนี่ใครค่ะ" ผึ้งเพิ่งเคยจะได้เจอหน้าหวานครั้งแรกชลเลยแนะนำให้รู้จัก

"แล้วเชฟละอยู่ในครัว" ชลยังไม่ได้คำตอบก็พรุ่งตรงเข้าไปทันที โดยมีกุลเดินตามไปติดๆ

"ทุกอย่างที่เอาออกมาจากเครื่องล้างจานเก็บเข้าที่เรียบร้อยแล้วนะ" เชฟสั่งการโดยที่มือยังคงง่วนกับการคัดแยกวัตถุดิบ

"ถึงเวลาพักแล้วนะคะ" สายชลเข้าไปกอดเชฟจากด้านหลัง

"นึกว่าใคร" ที่แท้ก็ชลกับขิงนี่เอง

"ไม่ได้ยินเสียงเชฟเดี๋ยวคืนนี้นอนไม่หลับเลยแวะมาหาซะหน่อย" ว่าด้วยท่าทางขี้เล่น

"มีดค่ะเชฟแทงเข้าไปเลย" กุลเห็นแบบนั้นก็นึกหมั่นไส้

"ตายเลยนะนั้น" แถมเชฟลับมีดซะคมกริบ

"ตัดลิ้นทิ้งจะได้ไม่พูดมาก" จ้อไม่หยุดเลย

"มันยังไง" ทำอะไรไม่ถูกใจซักอย่าง

"ไม่ต้องเถียงกัน" อย่างนี้จะทำงานด้วยกันรอดมั้ย

"กริ๊งงงงง กริ๊งงงงง" 

"ว่าไงคะน้า" กุลรับโทรศัพท์ทันทีเมื่อผู้กองอันโทรมา

"ไปเจอกันที่โน่นเลย" 

"ซักประมาณ 2ทุ่ม อย่างลืมชวนสองคนนั้นด้วย" 

สถานีตำรวจ

"วันนี้ได้อะไรกันมาบ้าง" กุลให้แต่ละคนไล่สิ่งที่ไปสำรวจมา

"ว่านได้ถ่ายรูปของห้องvipไว้แล้วค่ะ นี่คือแปลนห้องที่วาดไว้ ภายในห้องมีกล้องวงจรปิดทั้งหมด 5จุดที่ถูกพบว่าซ่อนไว้ ว่านได้มาร์คจุดสีแดงไว้แล้ว" คงกะเอาไว้จับตาแขกที่จะมาเข้าพัก

"แล้วอันกับพิมพ์ละ" 

"ของอันไม่มีข้อมูลเพิ่มเติมค่ะ" เพราะวันนี้ได้แต่คอยต้นรับดูแลลูกค้า

"ของพิมวันนี้มีคนมาคอยคุมที่ห้องผ้าค่ะ คงจะรอต้อนรับคนที่จะมาเจรจาสัปดาห์หน้า" วันนี้พนักงานเลยขยันกันน่าดู

"ของพี่วันนี้มีหลายเรื่องเลย เรื่องแรกคุณทับทิมเธอมีเจ้านาย ชื่อคุณไพริน เรื่องที่สอง คนที่คุ้มครองคุณไพริมมีศิลปะการต่อสู้ที่น่ากลัวและคุณทับทิมเองก็รู้วิธีการต้อสู้นี้ ส่วนเรื่องที่สามพี่เห็นรอยสักจากคนที่ชื่อไข่มุก ซึ่งเป็นคนที่คุ้มครองคุณไพริน แต่ไม่ชัดเลยไม่แน่ใจว่าใช่แบบเดียวกับชัยและสายชลรึเปล่า" ซึ่งเกี่ยวข้องกับเรื่องยาเสพติด

ชัย ไข่มุก สายชล กับ รอยสัก

SHARE
Written in this book
ฉันเป็นใคร

Comments