คำขอถึงดาวตก.
       ฟ้าไม่ได้ถูกครอบครองด้วยดวงจันทร์​         ดาวตกไม่ได้แบกรับคำอธิษฐาน​ของใครทั้งนั้น เช่นเดียวกับหัวใจของฉันที่ไม่เคยแปรผันไปไหน 
" รู้รึเปล่า ว่าวันนี้จะมีฝนดาวตกเจมินิดส์แหละ " 

ฉันพูดกับเขา หลังจากที่เราขึ้นมาบนดาดฟ้าเพื่อดูฝนดาวตก แต่ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้วก็ยังไม่มีวี่แววของดาวตกเจมินิดส์สักดวง ท้องฟ้าดำทะมึน​ไปหมด เอาจริงๆฉันคิดว่ามันก็คล้ายๆความสัมพันธ์​ของเราเหมือนกันนะ
ไม่ชัดเจน ไม่แน่นอน แต่มันเกิดขึ้นจริง.

"กลับเข้าห้องเถอะ คืนนี้คงไม่มีฝนดาวตกแล้ว" 
เขากล่าวกับฉันด้วยเสียงเข้มตามมาตรฐาน​ของชายหนุ่ม
" ไม่เอาหรอก อย่าน้อยรออีกสักนิดก็ยังดี จะได้มาไม่เสียเที่ยว " 

สรุปในคืนนั้นเรานั่งกันบนดาดฟ้าเกือบตีสาม กระป๋อง​เบียร์​ยี่ห้อโปรดของเขาเกลี่อนกลาดไปทั่วรัศมีที่เราอยู่ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่มีฝนดาวตกสักดวง ซ้ำร้ายปรอยฝนยังลงเม็ดอีกด้วย
เราจึงต้องกลับเข้าห้องพักกันก่อน
" เอาหน่า ปีหน้าค่อยมาใหม่ "  นั้นคือสัญญาที่เขาเอ่ยกับฉันก่อนที่เราจะกลับกรุงเทพฯ​กัน
โชคไม่ดีนักที่เขาต้องย้ายที่ทำงานไป ก่อนที่นะยะห่างของเราจะเพิ่มมากขึ้น จนสุดท้ายเราก็ตัดสินใจยุติความสัมพันธ์​ลงแม้ว่าฉันจะไม่เคยอยากจะยุติ​มันเลยก็ตาม.

 เช้าวันเสาร์​ที่ฉันตื่นขึ้นมา มีแวปนึงที่ใจนึกถึงเรื่องของเขาหลังจากที่เราเลิกกันไป ฉันจำได้ว่าค่ำคืนนั้นฉันร้องไห้อย่างหนักหลังจากที่รู้ว่าทำอย่างไรก็ไม่สามารถ​ลืมเขาได้ ดังนั้นทางที่ดีที่สุดของคำตอบคือ
' บล็อก​เขาซะ '
แต่ในตอนนี้ฉันกำลังจะปลดบล็อกเขา ความคิดถึงที่พรั่งพรู​ออกมาในชั่วโมงของความคิดถึง ทำให้ฉันคิดถึงเขาสุดหัวใจ


หลังจากที่ส่องไปได้สักพักฉันก็สังเกตุเห็นบางอย่างในแถบสถานะของเขา สัญชาตญาณ​ทำงานอย่างดี ความสงสัยกำลังตีรวนในสมองของฉันหลังจากที่เห็นภาพเขาที่ดูจะสนิทสนมกับผู้หญิง​คนนึง
ผู้หญิงผมสีโรสโกล์​ดยาวประมาณ​บ่า  ดูเหมือนจะชอบใส่เดรสผ้าโพลีเอสเตอร์พิมพ์ลายสีเหลืองเหนือเข่าที่นิยมกันอยู่ในตอนนี้ รองเท้ามีส้นนิดๆ แต่งหน้าโทนอ่อนๆ 
แบบที่เขาชอบ 
.... ซึ่งนั้นทำให้ฉันหวนคิดถึงวันวานเก่าๆและกลับมาที่ดาดฟ้าที่นี่ ที่เดิม เหมือนเดิมทุกอย่าง  แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือ ใครคนนั้นไม่ได้อยู่ทำตามสัญญา​แล้ว

" ถ้าฝนดาวตกเจมินิดส์เกิดตกขึ้นมาจริงๆ... แกอยากจะขออะไรจากมัน ? " 
เสียงยัยฟ้าดังขึ้นหลังจากที่เราอยู่ที่นี้มาเกือบชั่วโมงแล้ว
" ยังนึกไม่ออกเลยสิ แล้วแกหล่ะ อยากจะขออะไร ? " 
" ฉันอยากจะขอให้นวนิยายขอฉันได้ตีพิมพ์สักทีหน่ะสิ ! " 
" แกไม่อยากจะขอเรื่องความรักหรือไง ? "
" ฉันไม่ค่อยอยากจะสัทธา​สักเท่าไหร่หรอกนะ เอ๊ะ! หรือว่าแกยังลืมเขาไม่ได้หน่ะ "
ฉันเงียบ และยัยฟ้าคงรู้คำตอบอยู่แล้ว ว่าฉันไม่เคยจะลืมได้สักที 
" ฉันว่าแล้วเชียว! ถึงว่าหล่ะ ที่ไหนไม่ไปดันมาที่นี่ "
" แหม แม่คนเก่ง ใครเขาจะมีคนมาจีบเยอะแบบแกหล่ะ ก็แกสวยไง " 

นี่คงเป็นอีกเหตุผล​ที่ยัยฟ้าไม่ค่อยจีบใครหล่ะมั้ง ยัยฟ้าจัดเป็นคนที่สวยมากคนนึงเลยแหละ ผมยาวประมาณ​บ่า ขาวชมพูดูสุขภาพ​ดี​ เรียนได้ท็อป​ทุกครั้ง ค่อนข้าง​จะมีฐานะ​พอสมควร มีคนแวะมาขายขนมจีบเกือบทุกวันเลย มันมีเพื่อนผู้ชาย​คนนึงที่ค่อนข้าง​สนิทชื่อว่า ปูน

" มันไม่เกี่ยวเลยนะ แกก็น่ารักเหมือนกัน​" 
" จ้าๆ" ฉันบอกปัดและลุกไปหยิบเบียร์​กระป๋องยี่ห้อ​ดังมาเพราะขี้เกียจ​เถียงกับมัน
เรานั่งดื่มบนดาดฟ้ามาเกือบๆชั่วโมงแล้ว แสงประกายบางอย่าง​ผ่านตัดหน้าเราไป 
" นั้นดาวตกนี้แก!" 
" ?  "​ ดาวตกหรอ? แต่ฉันไม่ได้ดูกรมอุตุนิยมวิทยา​มาเลยนะ ค่อนข้าง​จะมาแบบฉุกเฉินด้วยซ้ำ
" รีบของพรดิแก รอมานานเลยนะ " น้ำเสียงที่ดูตื่นเต้น​ของยัยฟ้าดังก้อง​ไปทั่วดาดฟ้า ก่อนที่เราจะหลับตาลงขอพร ฉันเดาว่าคำขอของยัยฟ้าคงจะเป็นเรื่องหน้า​ที่การงานนั้นแหละ​นะ​


 ' ฉันอยากจะขอให้เขากลับมา'
ท้ายที่สุดแล้วคำอธิษฐาน​ของฉันจะเป็นจริงไหมฉันเองก็ไม่รู้ ฝนดาวตกดวงนั้นอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นจริง อาจจะเป็นเพราะอาการเมามาย​จากเบียร์​กระป๋อง​ที่เราดื่ม แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังคงอยากให้เขากลับมา ถึงแม้ว่ามันจะเป็น​เรื่องงมงายและไม่มีทางเกิดขึ้นก็ตามที.
                ขออธิษฐาน​กับดวงดาว                        ขอให้ความเป็นเราเหมือน​เดิมทุกสิ่ง                  และหากว่าความอัศจรรย์​นั้นมีจริง          ช่วยนำเธอผู้รักยิ่งกลับมาทีCr : คำกลอนจาก ชุมชน​บ้านกลอนไทย



SHARE
Written in this book
หัวใจไฮเดรนเยีย.
ถึงเธอ ผู้ที่ใจร้ายกับฉันตลอดกาล
Writer
perfectbluesky
blue fav
Dear, my sunshine

Comments