ช่างแม่ง
สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่นขอบอกก่อนเลยว่าตัวฉันเองไม่ได้เขียนอะไรแบบนี้นานมากแล้วค่ะ 10 ปีได้แล้วมั้งมันน่าตลกดีนะกับชีวิตฉันใช้เวลาในชีวิตไปกับการเดินทางค่ะฉันชอบการเดินทางค่ะและที่นั่งประจำของฉันคือเบาะหน้าข้างคนขับและริมหน้าต่าง...เคยเป็นเหมือนกันมั้ยค่ะเวลานั่งรถแล้วจะต้องฟังเพลงแล้วมองไปข้างหน้า และข้างทางเคยมีคนบอกฉันว่า อารมณ์ของเราจะเป็นยังไงก็ขึ้นอยู่กับเพลงที่เราฟัง...เเล้วเพลงที่คุณชอบฟังละเป็นแบบไหน?? เป็นเพลงรักที่แสนหวาน หรือเป็นร็อคที่ร้อนแรง และอาจเป็นเพลงเศร้าที่เคล้ากับความรู้สึก...ตอนนี้ฉันอายุ22ปีค่ะอยู่ในช่วงที่ชีวิตที่กำลังเติบโตสู่วัยทำงาน...ฉันสังเกตเห็นวัยทำงานหลายๆคนจะใช้ชีวิตอย่างเร่งรีบและแข่งขันกันกับเวลาเป็นส่วนใหญ่ซึ่งนั่นก็ทำให้ฉันรู้ว่าชีวิตคนเราจะใช้คำว่า ‘ช่างแม่ง’ กับทักเรื่องไม่ได้และไม่ได้จริงๆอาจเป็นเพราะปัจจัยหลายๆอย่างที่ทำเป็นแบบนั้น...แต่อีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี่ฉันจะได้ลิ้มรสการเป็นวัยทำงานแล้วค่ะฉันตื่นเต้นและประหม่ากับการฝึกงานครั้งนี้มาก...เพราะชีวิตของฉันคงจะไม่มีอะไรง่ายอีกต่อไปค่ะ...ด้วยกฎเกณฑ์และข้อปฎิบัติ...ชีวิตของฉันกำลังจะมีรสชาติจริงๆแล้วใช่มั้ยค่ะหรือฉันคิดผิด...คุณคิดว่ายังไงค่ะ
#ถ้ามีข้อผิดพลาดประการใดขออภัยไว้ ณ ที่นี้
Ü
SHARE
Written in this book
ช่างแม่ง
Writer
134340K
Whiner
•ฉันที่อยู่บนดาวพลูโต• ————————————————- เขียนนิยายไม่น่ารุ่ง เลยเอาไว้บ่นละกัน...

Comments