TAXI ชวนคุณคุยเรื่องอะไร
ถนนหน้าวัดมีชื่อในกรุงเทพมหานครในตอนนี้คราคร่ำไปด้วยรถยนต์ทั้งส่วนบุคคลและรับจ้างประจำทาง ไม่ประจำทาง

ฉันโบกมือเรียกแท็กซี่ส่วนบุคคลที่กำลังมุ่งหน้าอยู่บนถนนสายเดียวกันกับที่ฉันยืน
จอดเหอะ มีธุระ

"เดี๋ยว! ปิดเบา ๆ" คนขับหันขวับมามองมือที่ฉันเอื้อมไปดึงประตู
"ค..ค่ะ" อะไรวะ? ยังไม่ทำอะไรก็ท่าจะไม่ดีแล้ว
"คนสมัยเนี้ย เป็นอย่างเงี้ย ปิดแม่งก็แรง" คนขับคงเจอลูกค้าไม่ดีมาก่อนหน้า
"..." แล้วมาลงกับฉันเนี่ยนะ?
"ศาสนาทุกวันเนี้ยก็เสื่อมลงทุกวันเลย จริงมั้ยท่าน" คนขับหันไปคุยกับคนนั่งหน้าที่กำลังจับจีวร
"..." งง งงกันทั้งรถ
"เธอ" เราแอบกระซิบเพื่อนที่นั่งหลังด้วยกัน 
"อืม" ไม่พูดก็เข้าใจกัน
"ผมเนี่ยอ่านหนังสือเกี่ยวกับศาสนามาเยอะนะ ผมชอบเรื่องไอ่นั่นมากเลย ที่มันตัดนิ้วคนอ่ะ" คนขับพูด "ชื่ออะไรนะท่าน?" 
"องคุลีมาล" ท่านที่ว่าตอบเรียบ ๆ
"เอ้อ น่ะแหละ ชั่วชิบหาย! จะเอานิ้วแม่ตัวเองอีก จริง ๆ ในสังคมมันก็มีคนแบบนี้เยอะนะท่าน" 
"..." เชี่ย... กูเจอไรวะ? เราคิด ซึ่งเดาจากสถานการณ์ คนในรถทุกคนคิด ยกเว้นคนขับ
"ชอบทำร้ายคนอื่น ไอ้เนี่ย ไอ่ อะไรนะท่าน?" คนขับยังจำชื่อไม่ได้
"องคุลีมาล" ท่านที่ว่าก็ยังคงตอบเรียบ ๆ

มือถือของเพื่อนเราที่กำลังบันทึกภาพเหตุการณ์ในตอนนี้มันสั่นระริกเพราะความรู้สึกขำขันในใจ

"อื๊อ?" เราทำเสียงที่รู้กันสองคนกับเพื่อน
"อือ" เพื่อนตอบกลับแบบรหัสลับ

เรายกมือถือขึ้นมาถ่ายเพื่อนเราที่กำลังเอามือปิดหน้ากลั้นขำ 
ทุกวันนี้รูปก็ยังอยู่
เช่นเดียวกันกับวิดีโอคลิปที่เพื่อนถ่าย มันก็ยังอยู่ดีจนตอนนี้

"เบา ๆ นะน้อง เบา ๆ!" คนขับตะโกนสั่งเมื่อเรามาถึงจุดหมาย
"ค่ะพี่" นี่ปิดเบาจนคิดว่ามันอาจปิดไม่สนิทด้วยซ้ำ

เชื่อมั้ยว่าทุกคนกลั้นขำก้อนใหญ่เอาไว้ก่อนจะหลุดโพล่งออกมาเพราะเผลอหันมาสบตากัน

บทสนทนาตลอดทางที่คนขับแท็กซี่พยายามทำให้ทุกคนมีส่วนร่วมนั้น ดูเหมือนว่าส่วนร่วมของผู้โดยสารทั้งสามจะทำได้แค่ตอบว่า "องคุลีมาล" , "ค่ะพี่" , แล้วก็แอบถ่ายวิดีโอคลิป

จริง ๆ แล้วเรื่องนี้คนอื่นอ่านก็คงไม่ได้รู้สึกว่ามันประหลาดหรือน่าขำขันตรงไหน เพราะมันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับพวกเราผู้โดยสารทั้งสามคน และพี่คนขับก็คงยังประกอบอาชีพเดิมและคงประทับใจเรื่อง องคุลีมาล อยู่เหมือนเดิมของแก

เหมือนมันเป็นเรื่องธรรมดา ๆ ไม่ได้น่าจดจำอะไร แต่เชื่อไหมว่าทุกวันนี้เวลาขึ้นแท็กซี่ก็ยังนึกถึงเรื่องนี้อยู่เลย

ต่อให้ไม่มีผู้โดยสารที่ร่วมชะตากรรมกันในวันนั้น
ต่อให้เป็นคนขับแท็กซี่คนใหม่
แต่ความรู้สึกในวันนั้น
มันยังเหมือนเดิมอยู่

ไม่รู้เลยว่าระหว่าง องคุลีมาล กับ พี่คนขับ คนไหนที่เราจะจำได้ชัดเจนมากกว่ากัน
ผู้โดยสารที่นั่งไปด้วยกันในวันนั้น อาจจะหยุดขำกับเรื่องนี้ไปแล้ว และมีแต่เรา ที่ยังไม่หยุด



SHARE
Writer
5feb1994
ถูกสาปให้แอบรัก
ความรู้สึกเหมือนภาพวาดตรงที่เราต้อง ร ะ บ า ย มัน

Comments