ระยะเวลาที่ผมใช้ในการตกหลุมรักใครสักคน

ระยะเวลา 9 เมตร/วินาที
ที่เม็ดฝนกระทบพื้นเป็นเวลาเดียวกับที่ผมหลงรักคุณ
  ฝนที่กระหน่ำอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดในเย็นวันศุกร์ ผมที่กำลังเดินกลับที่พักหลังจากเลิกงานก็ต้องวิ่งมาหลบฝนที่ป้ายรถเมล์เก่าๆ อีกแค่สองร้อยเมตรก็จะถึงแล้ว ผมก็อดเจ็บใจไม่ได้ ทั้งๆที่ก่อนหน้าที่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะตกหรือมีพายุ ที่ป้ายรถเมล์มีเด็กวัยประถมที่จะมานั่งรอผู้ปกครองตรงนี้ทุกวัน เวลานี้เจ้าหนูนั่งตัวสั่นด้วยฤทธิ์ของลมฝน ผมก็แพ้เด็กสะด้วยกะว่าจะถอดแจ็คเก็ตให้เจ้าหนูคลุมตัวเพื่อบรรเทาความหนาวของลมฝน
ไม่ทันที่ผมจะเดินเข้าไปหาหนูน้อยคนนั้น รถเก๋งคันงามเงาวับก็จอดเทียบท่าที่ป้ายรถเมล์ เจ้าของรถเก๋งคันงามเปิดกระจกเผยให้เห็นโฉมหน้าของผู้ขับ ....
เหมือนกับว่ามีโหมด slow motion ที่ทำให้การเคลื่อนไหวของเจ้าหล่อนช้าลง เป็นเพียงแค่เสี้ยววินาทีที่เธอลดกระจกรถลงเพื่อที่จะเรียกหนูน้อยคนนั้น แต่ผมกับรู้สึกว่าทุกอย่างมันช้าลง 
  ผมยืนค้างเติ่งมองรถเก๋งคันนั้นขับออกไป..ก็อย่างที่ผมกล่าวไว้ 
ช่วงเวลาที่ฝนกำลังจะตกลงกระทบพื้นถนนเป็นวินาทีที่ผมได้เห็น ดวงตาขอเธอ จมูกของเธอ ริมฝีปากของเธอ ใบหน้าของเธอผมกลับจำได้ทุกอย่าง 
และเป็นวินาทีเดียวกับที่ผม ตกหลุมรักเธอ

 

SHARE

Comments