เป็นเพราะฝน หรือเพราะใจ
'ฝนตกจนได้ เห้อ'

'เรามีร่มนะ'

ไม่เคยชอบการที่ฝนตกเวลากลับบ้าน หรือเวลาอยู่ข้างนอกเลย  ไม่ชอบทีี่จะต้องเปียกฝน ไม่ชอบอากาศเย็นๆ ไม่ชอบบรรยากาศเหงาๆ และไม่ชอบที่เดินทางลำบากขึ้น

จนวันนี้


'ตกหนักขนาดนี้ ร่มจะโดนพัดปลิวเอาสิ'

'นั่นสินะ งั้นหลบฝนกันก่อนเถอะ'

วันที่ได้ติดฝนกับเธอ...
ไม่อยากให้ฝนเบาลงเลย


'มายืนใกล้ๆเราดิ ฝนมันสาด'

...

'ฝนเบาแล้ว ไปกันเถอะ ก่อนที่มันจะตกหนัก'

ท่ามกลางการเดินทางใต้ร่มคันหนึ่ง ที่มีเพียงเราสองคน บรรยากาศที่เคยเหงาหงอย กลับสดใสขึ้นมา บทสนทนาระหว่างเรามันอบอุ่น จนความหนาวรอบกายหายไป 

'เดี๋ยวแกต้องไปขึ้นรถตรงนู้นนี่'

'เรารอแกกลับก่อน'

'ขอบคุณนะ'


ไม่อยากรีบกลับเลย...
อยากอยู่ตรงนี้ให้นานกว่านี้

ถ้าวันไหนที่จะได้กลับบ้านพร้อมกันอีก
ขอให้ฝนตกนะ


SHARE
Written in this book
แก..

Comments