วันที่ 9 มิถุนายน 2562

วันอาทิตย์ที่ 9 มิถุนายน 2562 
วันนี้เธอต้องไปค่ายซัมเมอร์กับมหาลัย
ก่อนเธอไป เรายิ้มให้กันและกอดลา
“อีก18วัน เจอกันนะ” 
ทันทีที่เธอลับสายตา 
ฉันได้แต่ภาวนาว่า เมื่อไหร่จะวันที่26ซักที

“อีก18วัน เจอกันนะ” 
ไม่คิดว่าจะเป็นกอดสุดท้าย
และไม่ได้เจอกันอีกเลย


วันพุธที่ 26 มิถุนายน 2562
วันที่หัวใจแหลกสลายที่สุดในชีวิต
ฉันไปรับรู้เรื่องบางอย่างมาจากเพื่อนเธอ
เราทะเลาะกันหนักมาก ผ่าน Facebook messenger 
เธอเงียบหายไปซักพัก ก่อนจะพิมกลับมาว่า

“เราต่างคนต่างอยู่ดีกว่านะ”
ช็อก.
มันคือคำบอกเลิกหรือป่าววะ?

“ถ้าจะเลิก มาบอกเลิกกันต่อหน้าได้มั้ย”
“แบบไหนก็เหมือนกันแหละ เค้ารู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้ว”

ฉันอ้อนวอนขอโอกาสเธอทุกทาง แต่ก็นะ
ใจเธอมันเปลี่ยนไปแล้ว

จบแล้วแผนเซอร์ไพร์ซ
วันที่ 1 กรกฎาก็ครบรอบ 3ปี8เดือนแล้ว
อุส่าแอบมาทำความสะอาดห้องให้
แล้วก็จะพาเธอไปเลี้ยงบาบีก้อนซักหน่อย
แต่ก็ไม่มีโอกาสแล้วอ่ะ
ไม่ได้แม้แต่จะกอด จะปลอบ จะจูบลา 
หน้าฉันเธอยังไม่อยากมาเจอ

มันเจ็บที่สุดเลย
เธอเป็นคนดีมากจริงๆ ตลอดเวลาเกือบ 4 ปีที่ผ่านมา ถึงเราจะทะเลาะกันหนักมาก
แต่ฉันคิดว่ามันก็จบลงด้วยดีแหละเนอะ

เสียดายจังต่อไปนี้จะไม่ได้ไปบ้านเธอแล้ว
จะไม่ได้ไปนั่งคุยกับแม่กับน้องสาว และเจ้อีกแล้ว
เราจะไม่ได้ไปดูหนังกันทุกอาทิตย์แล้วนะ
เมเจอร์รัชโยธินน่ะ ลืมมันไปได้เลย 
ไม่รู้เลยว่าชีวิตนี้จะกล้ากลับไปเหยียบที่นั่นอีกหรือเปล่า555555

เห้อ 

ถึงจะพูดพล่อยๆไปว่า 
“เราแม่งไม่น่าเจอกันเลยว่ะ”
แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าถ้าย้อนเวลาไปได้ 
ก็ยังเลือกที่จะรักอยู่ดี ปากดีไปงั้นแหละ

ขอบคุณที่สำหรับทุกอย่าง และขอโทษที่สำหรับเรื่องแย่ๆในชีวิตเธอนะ 
อยากหยุดเวลาไว้วันที่ 9 มิถุนาจัง
รักเธอเสมอเลย 

‘เจ้าหนวด’



SHARE
Writer
Tubby
Newbie Writer.
time changes, people too.

Comments