บันทึกของฉัน
ชีวิตที่ไร้จุดหมาย

     วันนี้เป็นวันอังคารที่ 13 สิงหาคม 2562 ตอนนี้เวลา 23:09 น. 
    คนส่วนใหญ่ล้วนมีเป้าหมายที่วางไว้ หรือเป้าหมายที่กำหนดไว้ แต่สำหรับฉันไม่มีแม้แต่แผนการใช้ชีวิต

    มีคนเคยบอกฉันว่า เวลา เพียง 1 นาที หรือน้อยกว่านั้นสำหรับเขามันมีค่ามาก เพราะทุกวินาที ทุกนาที เป็นเงินเป็นทอง  เขาเป็นคนชอบทำอะไรเร่งรีบ บางครั้งทุกอย่างที่เป็นปัญหาเขาจะแก้ไข้ให้หมดไปก่อนที่ดวงตะวันจะลาลับ และก่อนที่วันใหม่จะมาถึง เพราะวันใหม่ไม่ควรคิิิิดเรื่องเก่า ให้คิดแต่เรื่องใหม่ๆ ชีวิตจะได้ไม่ทุุกข์

     ฉันคิดว่าสิ่งที่เขาคนนั้นพูดมันดูเกินไป อะไรจะขนาดนั่น แต่มาวันนี้ฉันรู้แล้วว่าสิ่งที่เขาคนนั้นพูดมันคือเรื่องจริง

      วันนี้ฉันใช้เวลาว่างส่วนใหญ่ไปกับการนอน ในขณะที่คนอื่นไปทำงาน ไปเรียนหนังสือ ฉันถามตัวเองทั้งวันว่า "ทำไมไม่ออกไปข้างนอกละ" แต่สิ่งที่ได้กลับมาจากตัวฉันอีกคนคือ "จะออกไปทำไม ร้อนจะตายนอนตากแอร์เย็นๆดีกว่า" สุดท้าย ฉันก็เลือกที่จะนอน ไม่แม้แต่ลุกออกไปกินข้าวหรืออาบน้ำ ฉันใช้เวลาไปกับการนอนเกือบถึง 6 โมงเย็น ฉันจึงได้ลุกออกจากที่นอน เป็นเวลาเดียวกับที่แม่โทรมาหา ถามเรื่องต่างๆและเล่าให้ฉันฟังว่าวันนี้ไปทำงานมาเนื่อยแค่ไหน กลับกันในขณะที่แม่ไปทำงานหาเงินส่งฉันเรียน แต่ฉันกลับใช้เวลาว่างไปกับการนอน ไม่แม้แต่จะหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน ฉันรู้สึกผิดมากตอนที่แม่บอกฉันว่า "วันนี้ยังไม่มีเงินส่งมาให้ฉัน แต่พรุ่งนี้จะไปทำงานพอได้เงินมาแล้วจะส่งมาให้" ตอนนั้นฉันรู้สึกแย่ ไม่รู้ว่าความรู้สึกตอนนั้นเป็นยังไง มันบอกไม่ถูกได้แต่บอกตัวเองว่า หลังจากนี้เราต้องพยายามให้มากที่จะหาเป้าหมายในชีวิต ทำทุกอย่างให้พ่อกับแม่สบาย ทั้งๆที่เหมืิอนวานเป็นวันแม่ บอกแม่ให้พักผ่อนไม่ต้องทำงานหนัก แล้วนี้อะไรฉันทำอะไรอยู่
     หลังจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เป้าหมายอนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไง ฉันสัญญากับตัวเองไว้ว่า จะไม่ทำให้พ่อกับแม่นั้นลำบากอีก


ลงชื่อ ตัวฉัน
13/08/2019
☺️☺️☺️☺️
SHARE
Writer
sadee
หัวฟู ผู้น่ารัก
ฉันเป็นคน อะไรก็ได้กับชีวิต

Comments