เขาความจำสั้น
ใช่แล้วว เขาเป็นคนความจำสั้นทีเดียว

ถ้าถามว่าความจำสั้นขนาดไหน คงตอบยาก.. เพราะในตอนที่เขาเปิดไลฟ์และเราเข้าไปฟังเขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเราคือใคร 

..น่าขำไหมล่ะ? เราสองคนมี Discord กันแท้ๆ

จริงๆมันคงจะเป็นเพราะเราเปลี่ยนชื่อแอคเคานต์ด้วยนั้นแหละ เขาเลยจำไม่ได้ ฮ่าๆ

ตอนแรกๆเขาไม่ค่อยจะเล่าเรื่องตัวเองเท่าไหร่ เอาแต่ไปหานิทานมาเล่า

แต่ว่านะ วันหนึ่งอยู่ๆเขาก็เล่าเรื่องแมวของตัวเองล่ะ

มันเป็นเรื่องตลก.. ไม่ใช่เรื่องของแมวที่ตลก 

แต่เป็นการที่เขาจำไม่ได้ว่าเขาเล่าเรื่องแมวให้ใครฟังบ้างต่างหาก ฮ่าๆๆๆ

ตอนนั้นเขาเล่าให้ฟังแค่คนที่สนิทเท่านั้น และเราก็ค่อนข้างสนิท(?)กัน โดยที่เขายังจำไม่ได้ว่าเราคือเพื่อนในดิส(ขำกลิ้ง)

ตอนนั้นที่เราเข้าไปคุยเรื่องแมวด้วย เขาก็เอ๋อๆ แล้วถามกลับมาประมาณว่า

"ตอนผมเล่า คุณอยู่ด้วยเหรอ"(ตอนนั้นเราใช้แอคเคานต์หลักคุยโดยเปลี่ยนเป็นชื่อเดียวกับแอคหลุม แต่ตอนเขาเล่าเราใช้ชื่อเดิมที่เจอกันครั้งแรกไปฟัง(ปกติจะใช้เป็นแอคหลุมคุย งงไหม?555))

พอเราบอกว่าใช่ เขาก็ปัดประเด็นนี้ทิ้งไปแบบ อ๋อ อืม คงใช่แหละ

ความจำสั้นหรืออะไรเนี้ย ฮ่า


เราจะรอวันที่คุณรู้ตัวว่าเราเป็นเพื่อนในดิสกันนะ:)
SHARE
Written in this book
คุณที่ชอบร้องเพลงเพี้ยน
ไว้เก็บเรื่องราวของผู้ชายคนหนึ่งที่เขาชอบร้องเพลงเสียงเพี้ยนๆ และขิงแมวไปวันๆ
Writer
Istillalive
Today or tomorrow
หนึ่งในสีสันของชีวิต คือการได้มองคุณจากที่ไกลๆแบบนี้

Comments