ชอบคนแบบไหน

If you want to live a happy life, tie it to goal not to people or object” — Albert Einstein

ถ้าเราจะหาความสุขในชีวิตเรา
.

อย่าเอาความสุขไปผูกไปกับวัตถุ หรือคนเพราะว่าสิ่งเหล่านั้นเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา

ถ้าเราเอาความสุขไปผูกติดกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้อยู่ตลอดเวลา
.
ตัวเราเองจะตามสิ่งๆนั้นจนเหนื่อย และสุดท้ายความสุขที่เราค้นพบ จริงๆอาจจะเป็นแค่ความว่างเปล่า
ถ้ารักใครสักคนเราต้องรู้ว่า ตัวเราชอบคนแบบไหน ไม่ใช่ชอบคนไหน 
คำถามที่ว่า
ชอบคนแบบไหน?
เมื่อไหร่ก็ตามที่มีคำถามเกี่ยวกับคนในแบบที่ชอบเกิดขึ้นมา คำตอบของคำถามนี้สามารถทำให้รู้ว่าคนในแบบที่ชอบของแต่ละคนนั้นแตกต่างกันแค่ไหน แต่พอถึงตาของฉันบ้าง กลับไม่ได้รู้สึกอะไร
ฉันไม่มีสเป็กที่ตายตัว
นอกจากเป็นคนที่อ่อนโยน ก็ไม่ได้ระบุว่าต้องชอบคนแบบไหน ไม่ดิ ความจริงคือ สเป็กของคนที่ฉันชอบมันเปลี่ยนบ่อยเกินไป บางวันก็ชอบคนที่มีทัศนคติที่เป็นผู้ใหญ่กว่าตัวเอง บางวันก็ชอบคนที่อ่อนโยน บางวันก็ชอบคนที่ขี้เล่น ซึ่งเป็นนิสัยที่ตรงกันข้ามของฉัน บางวันก็ชอบคนที่รู้จักเว้นระยะห่างให้ต่างคนได้ใช้เวลาส่วนตัว แต่บางวันก็ชอบคนที่อยู่ใกล้ๆกัน คิดถึงเมื่อไหร่ก็เจอกันได้ทุกเมื่อ 

แต่ตอนนี้ฉันว่าฉันชอบคนที่อยู่ไกลกัน เพราะฉันรู้สึกว่าการที่อยู่ไกลกันแล้วคิดถึงกันมันคิดถึงสุดๆไปแล้ว ถึงคนไกลการได้เจอกัน มันทำให้ฉันรู้สึกว่าทุกครั้งที่ได้เจอกันมันมีค่ามาก อยากใช้เวลาที่อยู่ด้วยกันให้คุ้ม แต่ก็ไม่รู้อีกแหละว่าการเจอกันในแต่ละครั้ง ครั้งไหนมันจะเป็นครั้งสุดท้าย (?)

ถ้าพูดถึงลักษณะภายนอก ฉันเคยชอบคนที่ตาชั้นเดียว แต่ก็เปลี่ยนไปชอบคนที่ตาสองชั้น ชอบคนที่มุมปากยกขึ้นถึงจะไม่ได้ยิ้ม แล้วก็ชอบคนที่มือสวย และตัวสูงกว่าฉัน 
ดังนั้น คำตอบของคำถามเกี่ยวกับคนในแบบที่ชอบของฉันจึงไม่เคยมีจุดยืนที่ชัดเจนเลย
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ที่เราจะสามารถตอบคำถามที่ว่าชอบคนสเป็คแบบไหน ได้อย่างมั่นใจ

เมื่อผ่าน “ช่วงเวลาที่สับสนกับคนในแบบที่ชอบ”ไป
.
.
ตอนนี้ฉันคิดว่า 
ฉันอยากคบกับคนที่ให้ความสำคัญกับสิ่งที่คล้ายๆกันคนที่รู้สึกถึงช่วงเวลาแห่งความสุขและเศร้าในเวลาเดียวกันกับฉัน คนที่เชื่อมั่นในสิ่งที่ฉันคิดว่าถูกและคิดว่ามันถูกต้องเหมือนกัน คนที่คอยเตือนเวลาฉันทำผิด คนที่คอยเข้าใจ คนที่คอยปลอบโยนและคอยซัพพอร์ตกัน
ตอนนี้ ไม่ว่าจะคนตาสองชั้นหรือตาเดียว ไม่ว่าจะมีนิสัยเป็นผู้ใหญ่กว่าฉัน หรือว่าเป็นคนที่ขี้เล่น 
ตอนนี้สิ่งเหล่านั้น มันก็ไม่สำคัญอีกแล้ว
คนที่ให้ความสำคัญกับคนมากกว่าเงิน
คนที่ไม่ปฏิบัติแย่ๆกับอะไรกับคนที่อ่อนแอกว่า
คนที่ไม่ประหม่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าตัวเอง
คนที่คอยถามว่า วันนี้เหนื่อยไหม กินข้าวรึยัง ถึงจะเป็นคำถามน่าเบื่อก็เถอะ แต่มันก็ทำให้รู้ว่าอย่างน้อยเค้าก็ยังอยากรู้เรื่องของฉัน
คนที่ทำให้ฉันรู้สึกว่า เค้าพร้อมจะชัดเจนทุกอย่างโดยที่ตัวฉันไม่ต้องมีคำถามที่ชวนสับสนเกิดขึ้นในหัว
คนที่อ่อนโยน
คนที่รู้ว่าต้องเดินเบาๆไม่ให้มีเสียง เพื่อให้แมวข้างถนนที่กำลังนอนกลางวันอยู่ใต้ท้องรถจะไม่ตกใจแล้วหนีไป.
คนที่พร้อมจะเดินไปด้วยกัน 

ฉันอยากจะใช้ชีวิตกับคนแบบนั้น ไม่แน่ว่า คนในแบบที่ชอบในตอนนี้อาจจะไม่เปลี่ยนไปอีกนาน




.
Cr. A piece of the moon by Ha Hyun
SHARE

Comments